I SA/Op 237/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska po rozpoznaniu dniu 18 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. Ś., S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2005 r., postanawia: odrzucić skargę W postępowaniu wszczętym ze skargi E. Ś. i S. Ś. (dalej jako: skarżący ) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 13 lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2005 r., skarżący zarządzeniem przewodniczącego Wydziału z dnia 3 czerwca 2019 r. zostali wezwani solidarnie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w oparciu o przepis § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 221, poz. 2193 ze zm.). W następstwie tego skarżący zwrócili się z wnioskiem o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a także złożyli zażalenie na przedstawione wyżej zarządzenie z dnia 3 czerwca 2019 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzeniem z dnia 16 września 2019 r. w sprawie o sygn. akt I SPP/Op 67/19 referendarz sądowy pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, a Sąd w wyniku rozpoznania wniesionego przez skarżących sprzeciwu, postanowieniem z dnia 12 listopada 2019 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza. Natomiast w następstwie wniesionego przez skarżących zażalenia na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 stycznia 2020 r. w sprawie o syn. akt II FZ 842/19 oddalił to zażalenie. Z w tym stanie sprawy przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 30 stycznia 2020 r. wezwał skarżących do wykonaniu prawomocnego zarządzenia z dnia 3 czerwca 2019 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie dni siedmiu od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu doręczony został skarżącym za zwrotnym potwierdzeniem jego odbioru w dniu 19 lutego 2020 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 26 lutego 2020 r. Pomimo upływu zakreślonego siedmiodniowego terminu wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z zm.) - /dalej w skrócie p.p.s.a/. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej bowiem sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd. Wskazać należy, że pomimo prawidłowego doręczenia skarżącym wezwania do uiszczenia wpisu i pouczenia ich o skutkach niedopełnienia tego obowiązku, należny wpis nie został uiszczony. Zatem ponieważ nie doszło do uiszczenia wpisu od skargi, skargę tę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.