I SA/Op 239/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004r. po rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wnioskiem z dnia 5 września 2008r. skarżący T. K., w związku z wywiedzeniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004r., wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie wnioskodawcy podjęcie wobec niego czynności egzekucyjnych zmierzających do wyegzekwowania należności wynikających z zaskarżonej decyzji jest nie do pogodzenia z jego uzasadnionym interesem i spowoduje wyrządzenie mu niewymiernej szkody. Zwrócił uwagę na okoliczność, iż z uwagi na rozpoczynający się rok szkolny niezbędne jest poczynienie dodatkowych znacznych nakładów finansowych z budżetu domowego na zaspokojenie potrzeb małoletnich dzieci ( wyprawki szkolnej, zakupu ubrań, dodatkowych płatnych zajęć szkolnych, ubezpieczenia). Dodatkowo w ocenie wnioskodawcy, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnione jest też jej licznymi wadami prawnymi, na co zwrócono uwagę w zarzutach skargi. Dlatego też celowym jest uprzednie wypowiedzenie się przez Sąd, co do prawidłowości rozstrzygnięcia organów podatkowych, co pozwoli na uniknięcie ewentualnego powstania trudnych do odwrócenia skutków, w wypadku uwzględnienia żądania skargi. W uzupełnieniu złożonego wniosku, skarżący na wezwanie Sądu podał, iż w roku 2007 nie uzyskał żadnych dochodów. Jedynym źródłem utrzymania rodziny - niepracującej żony i trojga małoletnich dzieci – są środki pochodzące ze zlikwidowanego w maju br. funduszu ubezpieczeniowego ( tzw. III filaru ubezpieczeniowego).Przedłożono także elektroniczne zestawienie operacji dokonanych w ramach posiadanego konta bankowego w mBanku. Dyrektor Izby Skarbowej w O. w piśmie z dnia 28.10.2008r. wyraził negatywne stanowisko w przedmiocie złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do wykazanej przez wnioskodawcę jego sytuacji majątkowej, zwrócono uwagę, iż pominął on w swojej informacji szereg istotnych okoliczności, które w ocenie organu mają istotne znaczenia dla poczynienia pełnej i rzetelnej oceny jego zdolności finansowej, w aspekcie możliwości zaspokojenia spornych należności podatkowych. Zwrócono bowiem uwagę, że w dniu 11.09.2007 r. podatnik dokonał zbycia posiadanego lokalu mieszkalnego położonego w O. przy ul. [...] za kwotę 217.000 zł., a w dniu 20.06.2008 r. nabył nieruchomość-działkę budowlaną w O. za kwotę 35.000 zł ( na te okoliczności przedłożono Sądowi odpisy aktów notarialnych ). Dodatkowo zauważono też, iż w 2007r żona skarżącego –K. K. wykazała dochód ze stosunku pracy w wysokości 5.478,13 zł oraz dodatkowo w zeznaniu PIT-28 przychód z najmu w kwocie 73.180,00 zł. ( należność podatkowa 12.804.00). Jak wynika z informacji Naczelnika I Urzędu Skarbowego w O. , również w bieżącym roku do miesiąca października, dokonano wpłat należności podatkowych z tytułu przychodów uzyskiwanych z najmu w kwocie 12.253,00 zł., a zatem nadal uzyskiwany jest z tego tytułu przychód, kształtujący się co najmniej na poziomie z ubiegłego roku ( średnio 6.000 zł miesięcznie). Nawiązując zaś do przedłożonego przez skarżącego na żądanie Sądu elektronicznego zestawienia operacji dokonanych w ramach posiadanego konta bankowego w mBanku, zwrócono uwagę, że w treści aktu notarialnego dotyczącego sprzedaży lokalu mieszkalnego, dla dokonania wpłaty należności wynikającej z tej umowy , podatnik wskazywał inny rachunek bankowy posiadany w Polbanku EFG S.A. Oddział w O. W tym stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje . Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie . Stosownie do treści art. 61 § 1 i 2 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej ustawą - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zasadą jest więc wykonywanie zaskarżonych aktów mających przymiot ostateczności. Wstrzymanie wykonania może nastąpić bądź przez organ, którego decyzja jest skarżona, bądź przez sąd administracyjny , na etapie postępowania sądowego. W myśl art. 61 § 3 ustawy po przekazaniu sądowi skargi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania – co w rozpatrywanej sprawie nie ma miejsca. W złożonym do Sądu wniosku strona wskazała na obie ustawowe przesłanki wymienione w art. 61 § 3 ustawy, zarówno na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody jak też spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Jako uzasadnienie wniosku powołano się na wadliwości prawne istniejące w zaskarżonej decyzji administracyjnej. Wskazano też na zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody w sytuacji dojścia do egzekucji należności wynikających z zaskarżonej decyzji. Oceniając poczynione w sprawie ustalenia faktyczne oraz argumentację prezentowaną przez skarżącego jak i Dyrektora Izby Skarbowej w O., Sąd nie znalazł podstaw do przychylenia się do żądania wniosku. Dokonując analizy aktualnej sytuacji osobistej i majątkowej skarżącego, w aspekcie podejmowanych wobec niego czynności egzekucyjnych, w ocenie Sądu w chwili obecnej nie wystąpiły okoliczności pozwalające na uznanie, że wystąpiło już realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a w szczególności wskazywanego we wniosku zagrożenia egzystencji rodziny podatnika. O spełnieniu przesłanek ustawowych określonych w art. 63 § 3 p.p.s.a. można bowiem mówić dopiero w sytuacji, gdy ich zaistnienie jest realne z uwagi na aktualną sytuację finansową podatnika, jak i zakres faktycznie podejmowanych wobec niego czynności egzekucyjnych. Dlatego też dla oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji decydujące znaczenie ma ocena aktualnego stanu faktycznego, a nie ewentualnych możliwych zagrożeń, jakie mogą się pojawić w bliżej nieokreślonej przyszłości. Odnosząc się do aktualnej kondycji finansowej wnioskodawcy dokonana przez Sąd analiza zebranego materiału dowodowego, pochodzącego zarówno od samego wnioskodawcy jak i przedłożonego przez organ odwoławczy pozwala na stwierdzenie, iż jest ona w miarę dobra. Niewątpliwie, na co słusznie zwrócił uwagę Dyrektor Izby Skarbowej, dokonanie przez podatnika w miesiącu czerwcu br. znacznej inwestycji finansowej – zakupu nieruchomości, pozostaje w sprzeczności z twierdzeniami strony o wyjątkowo trudnej sytuacji finansowej rodziny. Należy przy tym zauważyć, iż w dacie dokonanej transakcji, w obrocie prawnym była już decyzja organu I instancji dotycząca wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004r. Tym samym skarżący miał świadomość, co do ciążących na nim zaległości podatkowych i nawet nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, winien przewidywać konsekwencje finansowe, w przypadku nieuwzględnienia wywodzonych przez niego środków zaskarżenia. Trudno też dać wiarę twierdzeniom wnioskodawcy o zagrożeniu jego egzystencji w miesiącu wrześniu br. w sytuacji, gdy niecałe trzy miesiące wcześniej, wydatkował on na inne cele kwotę 35.000 zł. Za niewiarygodne Sąd uznał także twierdzenia strony, że obecnie wyłącznym źródłem utrzymania rodziny są środki pochodzące ze zlikwidowanego w maju ubezpieczenia w ramach tzw. III filaru. W sytuacji bowiem, gdy w miesiącu wrześniu 2007r. uzyskano przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego w kwocie 217.000 zł. i co najmniej do czerwca 2008r. podatnik dysponował jeszcze kwotą 35.000 zł., za którą nabył inną nieruchomość, podane przyczyny ewentualnego zlikwidowania ubezpieczenia ze względu na brak środków utrzymania rodziny, są niewiarygodne. Szczególnie, iż wnioskodawca pominął również w złożonej Sądowi informacji o sytuacji majątkowej rodziny, okoliczności uzyskiwana przez jego żonę znacznych środków finansowych z tytułu najmu. Sąd nie znalazł także podstaw do stwierdzenia, iż dotychczasowe czynności egzekucyjne mogą prowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć taki charakter, że nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Takich zaś działania, które wywoływałyby trudne do odwrócenia skutki prawne, na obecnym etapie postępowania egzekucyjnego nie były podejmowane wobec majątku Spółki. Natomiast poza zakresem oceny Sądu, w ramach rozpoznawania wniosku strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pozostała ponoszona przez skarżącego argumentacja, mająca na celu wykazanie uchybień prawnych decyzji, która stała się przedmiotem skargi jak też wadliwości dowodów przeprowadzonych w toku postępowania podatkowego. Tego rodzaju okoliczności nie mogą stanowić skutecznej podstawy uwzględnienia wniosku, bowiem przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu i nie wymienia wśród nich wadliwości i uchybień prawnych zaskarżonego aktu czy też wadliwości w zakresie dowodów przyjętych przez organy podatkowe w trakcie postępowania podatkowego. Zatem rozpoznając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (post. NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Jak wskazuje B. Dauter w: [B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 ], środki ochrony tymczasowej nie mogą zastępować orzeczeń zawierających merytoryczną ocenę aktu czy też wpływać na ich treść. Wobec braku uprawdopodobnienia przez skarżącego zaistnienia przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., tak dotyczących niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody wskutek wykonania zaskarżonej decyzji, jak i spowodowania tym trudnych do odwrócenia skutków, wniosek skarżącego należało oddalić.