I SA/Op 244/06

WyrokWSA w Opolu2006-10-25

Skład orzekający: Tomasz Zborzyński, Grzegorz Gocki, Marta Wojciechowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przekazanie pisma listonoszowi poza placówką pocztową operatora publicznego w dniu poprzedzającym upływ terminu do wniesienia odwołania, ale faktyczne nadanie pisma w placówce pocztowej w dniu następnym, jest równoznaczne z zachowaniem terminu do wniesienia odwołania?
Ratio decidendi
Przekazanie pisma listonoszowi poza placówką pocztową operatora publicznego nie jest równoznaczne z nadaniem pisma w placówce pocztowej. Dla zachowania terminu do wniesienia odwołania istotna jest data faktycznego nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego, a nie data jego przekazania doręczycielowi poza taką placówką. Skoro pismo zostało nadane w urzędzie pocztowym po upływie terminu, odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Stan faktyczny
Spółka A S.A. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, które stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Opolskiego Urzędu Skarbowego w sprawie podatku od towarów i usług. Spółka twierdziła, że odwołanie zostało przekazane listonoszowi w dniu 29 maja 2006 r., co potwierdzają jej dokumenty, a zatem zostało nadane w ostatnim dniu terminu. Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że odwołanie zostało nadane w urzędzie pocztowym dopiero 30 maja 2006 r., co oznaczało uchybienie terminu.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zborzyński Sędziowie WSA Grzegorz Gocki Asesor sądowy Marta Wojciechowska (spr.) Protokolant sekr. sąd. Maria Żymańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2006r. sprawy ze skargi A S. A. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w zakresie podatku od towarów i usług oddala skargę Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] o numerze [...], wydane na podstawie art. 288 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa. Postanowieniem tym Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu stwierdził, że odwołanie od decyzji Naczelnika Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 12 maja 2006r., określającej A S.A w C. kwotę różnicy podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za miesiąc lipiec 2005r. i ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe, zostało wniesione z uchybieniem terminu. Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej zaskarżoną decyzję doręczono podatnikowi w dniu 15 maja 2006r., a zatem termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął 29 maja 2006r. Natomiast odwołanie zostało nadane listem poleconym w Urzędzie Pocztowym w P. w dniu 30 maja 2006r., a więc jeden dzień po upływie ustawowego terminu przewidzianego do jego wniesienia. Z tych względów Dyrektor Izby stwierdził, że odwołanie wniesiono z uchybieniem terminu i pozostawił je bez rozpatrzenia. Nie godząc się z postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu A S.A w C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w której domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W skardze podatnik zarzucił organowi II instancji naruszenie art. 12 § 6 pkt 2 i 228 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez błędne przyjęcie, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Podnosząc ten zarzut skarżąca spółka wskazała, że funkcjonariusz poczty odebrał przesyłkę od skarżącej w dniu 29 maja 2006r., a zatem odwołanie zostało nadane w ostatnim dniu terminu do wniesienia odwołania. Fakt ten potwierdzony został zarówno przez Naczelnika Urzędu Pocztowego w P. w oświadczeniu z dnia 23 czerwca 2006r., jak i przez pracownicę skarżącej Spółki, która w oświadczeniu z dnia 23 czerwca 2006r. potwierdziła wpisanie do dziennika korespondencyjnego odwołania przekazanego przedstawicielowi Urzędu Pocztowego w dniu 29 maja 2006r. celem wysłania w tym samym dniu. Zdarzenie to zostało także odnotowane w książce korespondencji, a kserokopie powołanych dokumentów Spółka przesłała wraz ze skargą. Zdaniem skarżącej Spółki odebranie korespondencji przez funkcjonariusza poczty w dniu 29 maja 2006r. było równoznaczne z nadaniem przesyłki w tym dniu. Fakt zaopatrzenia przesyłki stemplem pocztowym z dnia 30 maja 2006r., nie może mieć znaczenia, gdyż strona nie może ponosić odpowiedzialności za zaniedbanie poczty i sposób ekspedycji przesyłek. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu wniósł o jej oddalenie o podtrzymał dotychczasową argumentację podkreślając, że przedłożone przez stronę oświadczenia wskazują na istniejące pomiędzy skarżącą a doręczycielem porozumienie dotyczące odbioru przesyłek. Nie ma ono znaczenia w niniejszej sprawie, gdyż dla zachowania terminu odwołania należało, zgodnie z art. 12 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej, nadać pismo w polskiej placówce operatora publicznego przed upływem terminu do wniesienia odwołania. Jak wynika ze stempla pocztowego umieszczonego na przesyłce, odwołanie zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w P. dopiero w dniu 30 maja 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), nie stwierdzono aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa procesowego bądź materialnego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Zgodnie z art. 12 § 6 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. nr 8, poz. 60 ze zm.), termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo złożone w polskim urzędzie konsularnym. Z treści powołanego przepisu wynika zatem, że tylko nadanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego albo w polskim urzędzie konsularnym, może czynić termin zachowanym. Zakres usług pocztowych i sposób ich wykonywania uregulowano w ustawie z dnia 12 czerwca 2003r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz.1188 ze zm.). W art. 3 wskazanej ustawy wskazano znaczenie użytych w tejże ustawie określeń. Zgodnie z pkt 12 operator publiczny to operator obowiązany do świadczenia powszechnych usług pocztowych, a placówka operatora w myśl pkt 14 to jednostka organizacyjna operatora, agenta lub agenta pocztowego, w której nadawca może m.in. zawrzeć umowę o świadczenie usług pocztowych. W niniejszej sprawie odwołanie zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w P. w dniu 30 maja 2006r., co potwierdza stempel pocztowy widniejący na przesyłce. Fakt przekazania korespondencji w dniu 29 maja 2006r. w siedzibie skarżącej listonoszowi, nie spełnia wymogów, od zachowania których ustawodawca uzależnił dochowanie terminu do wniesienia odwołania. Dla oceny czy zachowany został termin do wniesienia odwołania istotna jest bowiem data nadania przesyłki w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego i właśnie ta data jest datą według której należy dokonać oceny dotyczącej zachowania przez stronę terminu. Przekazanie przez skarżącą odwołania listonoszowi poza placówką pocztową operatora publicznego nie wyczerpuje warunku, od którego ustawodawca uzależnił zachowanie terminu. Aby warunek był spełniony złożenie pisma musi nastąpić w miejscu wskazanym w przepisie art. 12 § 6 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa (por. wyrok WSA z dnia 24 sierpnia 2005r. sygn. akt IIISA/Wa 928/05 opubl. M. Podat. 2006/2/37). Zatem oceniając czy termin został zachowany, organy słusznie dokonały obliczenia terminu począwszy od daty nadania przesyłki w Urzędzie Pocztowym w P. C., a nie od daty jej przekazania doręczycielowi w siedzibie skarżącej. Nadanie odwołania w urzędzie pocztowym miało miejsce w dniu 30 maja 2006r., a więc jeden dzień po upływie terminu do wniesienia odwołania. Chybione są zatem zarzuty skargi odnośnie naruszenia art.12 § 6 pkt 2 i 228 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa W tym stanie rzeczy skargę jako bezzasadną należało, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło