I SA/Op 244/08

PostanowienieWSA w Opolu2008-09-05

Skład orzekający: Krzysztof Błasiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba pozbawiona wolności, otrzymująca niewielkie dochody i spłacająca alimenty, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w całości (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego)?
Ratio decidendi
Skarżący, przebywając w zakładzie karnym i uzyskując miesięcznie 350 zł brutto, jednocześnie spłacając alimenty na dwoje dzieci, nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania sądowego. Pomimo braku bieżących kosztów utrzymania związanych z pobytem w zakładzie karnym, jego dochody są niewystarczające do pokrycia kosztów sądowych, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w całości.
Stan faktyczny
Skarżący W. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w O. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od 2004 r. przebywa w zakładzie karnym, został uznany za osobę niewypłacalną, nie posiada majątku, a otrzymywane środki przeznacza na spłatę alimentów. Jego miesięczne dochody wynoszą 350 zł brutto.
Rozstrzygnięcie
Przyznano prawo pomocy w całości (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego).

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu: - Krzysztof Błasiak po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wskutek wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego, postanawia przyznać prawo pomocy w całości. Przedmiotem skargi W. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, W związku z tym skarżący na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązany był - zgodnie z postanowieniami § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, 2193 ) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Na dalsze koszty jakie mogą mieć miejsce w przedmiotowej sprawie składają się opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych ( Dz. U. Nr 221, poz. 2192 ) - w kwocie 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł ( § 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ). Skarżący na złożonym w dniu 26 sierpnia 2008 r. ( data stempla pocztowego ) urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ) - zwanej dalej ustawą, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz zwolnienia od kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu wniosku skarżący oświadczył, iż od 2004 r. przebywa w zakładzie karnym, został uznany przez Sąd Rejonowy w B. oraz Sąd Okręgowy w O. za osobę niewypłacalną, nie posiada żadnego majątku, zaś środki pieniężne jakie otrzymuje w zakładzie karnym przeznacza na spłatę alimentów na dwoje dzieci. W części wniosku dotyczącej oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący potwierdził oświadczenie zawarte w uzasadnieniu o braku jakiegokolwiek majątku, wskazując jednocześnie, że środki pieniężne uzyskiwane za pracę świadczoną w ramach zakładu karnego stanowią kwotę 350 zł ( brutto ). Stosownie do art. 245 ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków ( art. 211 ustawy ). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna ( art. 212 § 1 ustawy ). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 1 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 2 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem działając na podstawie 258 § 2 pkt 7 ustawy należy rozważyć czy w świetle okoliczności wynikających z materiału dowodowego strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Treść powołanych wyżej przepisów art. 246 § 1 ustawy wskazuje bowiem, iż prawo pomocy zarówno w pełnym w zakresie jak i w częściowym stanowi instytucję wyjątkową i dlatego udzielenie tego prawa może nastąpić jedynie w sytuacjach szczególnych. Biorąc pod uwagę informacje zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy należało stwierdzić, iż w przypadku skarżącego zachodzi ustawowa przesłanka uzasadniająca przyznanie wnioskowanego prawa pomocy w zakresie z zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Uznano bowiem, że pozyskując środki finansowe w skali miesiąca w wysokości 350 zł ( brutto ), które jednocześnie obciążone są spłatą alimentów, skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Takiej oceny nie może zmienić fakt, iż skarżący przebywając w zakładzie karnym że ponosi kosztów bieżącego utrzymania. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło