I SA/Op 245/26

PostanowienieWSA w Opolu2026-05-15

Skład orzekający: Tomasz Judecki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą w sprawie dotyczącej odmowy przyznania stypendium dla osoby niepełnosprawnej, przy braku przesłanek do uznania cofnięcia za niedopuszczalne, skutkuje umorzeniem postępowania sądowego?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę, a cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wola strony skarżącej w tym zakresie jest decydująca, a sąd nie ma podstaw do kwestionowania jej skuteczności, jeśli jest wyrażona jednoznacznie.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Opolskiego odmawiającą przyznania stypendium dla osoby niepełnosprawnej. Następnie, pismem procesowym, strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę i wniosła o umorzenie postępowania. Organ wniósł o oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono umorzyć postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Judecki po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. O. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Opolskiego z dnia 12 stycznia 2026 r., nr 3400100.5402.1.2025 w przedmiocie odmowy przyznania stypendium dla osoby niepełnosprawnej postanawia umorzyć postępowanie. F. O. (zwany dalej też "stroną skarżącą", "skarżącym"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Uniwersytetu Opolskiego (zwana dalej "organem") z dnia 12 stycznia 2026 r., nr 3400100.5402.1.2025 w przedmiocie odmowy przyznania do stypendium dla osoby niepełnosprawnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem procesowym z dnia 5 maja 2026 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę i wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe w sprawie należało umorzyć. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, z późn. zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Analizując oświadczenie strony skarżącej zawarte w piśmie procesowym z dnia 5 maja 2026 r., Sąd uznał, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 60 p.p.s.a., które uniemożliwiają uznanie, że doszło do skutecznego cofnięcia skargi. Podkreślenia wymaga bowiem, że przedmiotem postępowania dysponuje wyłącznie strona skarżąca i ona jest uprawniona do składania oświadczeń w tym zakresie. W przedmiotowej sprawie wola o cofnięciu skargi przez stronę skarżącą została wyrażona w jednoznaczny i wyraźny sposób. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji o umorzeniu postępowania. Stosownie natomiast do art. 161 § 2 p.p.s.a. - rozstrzygnięcie to mogło zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło