I SA/Op 246/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędziowie Sędzia WSA Marta Wojciechowska (spr.) Sędzia WSA Anna Wójcik Protokolant Starszy inspektor sądowy Maria Żymańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi M. C. na uchwałę Rady Miejskiej w Paczkowie z dnia 22 września 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, warunków i trybu składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej. oddala skargę. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi wniesionej w dniu 29 kwietnia 2016 r. przez M. C. (dalej wskazywanego jako strona, skarżący) jest uchwała Rady Miejskiej nr XII /74/2015 z dnia 22 września 2015 r. w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, warunków i trybu składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Zauważyć przy tym należy, że strona w jednym piśmie zaskarżyła również uchwałę Rady Miejskiej nr XI /63/2015 z dnia 27 sierpnia 2015 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik. Skarga ta była rozpoznana w odrębnym postępowaniu prowadzonym w tut. Sądzie pod sygn. akt I SA/Op 245/16. Wniesienie skargi poprzedziło wystosowane przez stronę wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane do Rady Miejskiej w dniu 22 marca 2016 r., w którym skarżący wskazał, że uchwała Rady Miejskiej w Paczkowie nr XII/74/2015 narusza art. 6 m ust. 2 i 6 n ust. 1, bowiem określony uchwałą wzór deklaracji uniemożliwia mu określenie ilości odpadów powstających na jego nieruchomości, a także zmiany tej ilości oraz nie zapewnia możliwości prawidłowego obliczenia wysokości opłaty w przypadku, gdy wysokość wytwarzanych odpadów jest różna od średniej ilości odpadów przypadających na jednego mieszkańca. W dniu [...] Rada Miejska w Paczkowie podjęła uchwalę nr [...] w sprawie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wraz z uchwałą została przekazana skarżącemu w dniu 6 maja 2016 r. W załączniku do tej uchwały wskazano, że kwestionowana przez stronę uchwała została podjęta zgodnie z przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w myśl której gmina ma obowiązek odbioru wszystkich wytworzonych przez mieszkańca odpadów. W obowiązującym w Gminie Paczków systemie opłata za odbieranie odpadów nie jest uzależniona od ilości przekazanych odpadów, ale m.in. od ilości osób zamieszkujących daną nieruchomość i od tego czy odpady są zbierane w sposób selektywny. Odnosząc się do zarzutów dotyczących podjęcia uchwały Rady Miejskiej nr XII/74/2015, Gmina wskazała, że zapisy uchwały umożliwiają określenie wysokości opłaty w oparciu o liczbę osób zamieszkałych na danej nieruchomości pomnożoną o stawkę opłaty z podziałem na odpady zbierane selektywnie (10 zł/osobę) i odpady zbierane nieselektywnie (18 zł/osobę). Zaznaczyła również, że ustawa nie przewiduje możliwości różnicowania stawek w zależności od wieku, sytuacji prawnej lub majątkowej, czy innych cech wyróżniających mieszkańców danej nieruchomości spośród ogółu mieszkańców gminy. Nie przewiduje także "zwolnienia" z obowiązku złożenia deklaracji. Sposób ustalania opłaty został w ustawie oparty na systemie składania deklaracji, w której zobowiązany do złożenia tej deklaracji samodzielnie dokonuje obliczenia wysokości opłaty. Zgodnie z art. 6 o ustawy, w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę uzasadnione szacunki, w tym średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. Skarżący wnosząc skargę na uchwałę Rady Miejskiej nr XII /74/2015 z dnia 22 września 2015 r. jako podstawę wskazał art. 3 § 2 pkt 5 i 6, art. 52 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym i zarzucając naruszenie art. 6 m ust. 2 i art. 6 n ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz zasądzenie kosztów postępowania. Uzasadniając skargę skarżący wskazał na pominięcie w zaskarżonej uchwale w § 2 ust. 2 informacji, że deklarację korygującą należy składać w określonym terminie – także w przypadku zmiany ilości odpadów komunalnych powstających w nieruchomości. Zdaniem skarżącego, pominięcie tej informacji w zestawieniu z wzorem deklaracji jest celową manipulacją i wprowadza składającego deklarację w błąd. Z kolei dołączony do uchwały wzór deklaracji jest wadliwy bowiem uniemożliwia określenie ilości powstających na nieruchomości odpadów, brak w nim rubryk na takie adnotacje, co uniemożliwia także złożenie korekty deklaracji w przypadku zmiany ilości odpadów. Wprawdzie w pouczeniu w deklaracji przywołano treść art. 6 m ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ((bez oznakowania), jednak wzór deklaracji uniemożliwia wypełnienie ustawowego obowiązku. Nie pozwala także na samodzielne obliczenie wysokości opłaty w przypadku, gdy ilość wytwarzanych odpadów jest inna niż średnia ilość odpadów przypadająca na jednego mieszkańca. Nadto w druku deklaracji brak jest objaśnień, o których mowa w art. 6 n ust. 1 pkt 1 w/w ustawy. Skarżący podkreślił przy tym, że składając deklarację zobowiązany jest ją podpisać i bierze odpowiedzialność za wypełnienie deklaracji zgodnie ze stanem faktycznym. Uniemożliwiając mu złożenie deklaracji odpowiadającej stanowi faktycznemu rada gminy żąda od niego poświadczenia nieprawdy. Nie podzielając podniesionych w skardze zarzutów Gmina Paczków (wskazywana dalej również jako organ) wniosła o oddalenie skargi. W odpowiedzi na skargę w pierwszej kolejności odniosła się do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2016. 446 j.t.- dalej wskazywanej jaki usg) i wskazała, że w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym obowiązek uwzględnienia skargi wnoszonej w trybie tego przepisu, a w ślad za tym również poprzedzającego skargę wezwania do usunięcia naruszenia, powstaje wówczas, gdy naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego jest związane z jednoczesnym naruszeniem obiektywnego porządku prawnego przez uchwałę czy zarządzenie, którego skarga lub wezwanie dotyczy. Obowiązku takiego nie ma wówczas, gdy naruszony zostaje interes prawny lub uprawnienie skarżącego, ale dzieje się to w zgodzie z obowiązującym prawem, w granicach przysługującego gminie uprawnienia, w którego ramach rada gminy przyznaje prawa i nakłada obowiązki na określone podmioty. Oznacza to zatem, że podstawą zaskarżenia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest niezgodność z prawem uchwały organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, która to niezgodność wywołuje negatywne następstwa w sferze prawnej skarżącego (zniesienie, ograniczenie, uniemożliwienie realizacji uprawnienia, naruszenie interesu prawnego). W niniejszej sprawie, zdaniem organu, nie ma podstaw do uznania, że zaskarżona uchwała narusza interes prawny. Gmina ma obowiązek odbioru wszystkich wytworzonych przez mieszkańca odpadów. Uchwała została podjęta zgodnie z obwiązującymi przepisami ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tj. Dz. U. 2013. 1399 j.t. ze zm.). W obowiązującym w Gminie Paczków systemie, opłata za odbieranie odpadów uzależniona jest m.in. od ilości osób zamieszkujących daną nieruchomość, bądź od tego czy odpady zbierane są w sposób selektywny (opłata niższa), czy nie (opłata wyższa). Rada Miejska w Paczkowie podejmując Uchwałę nr XII/74/2015 w sprawie w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, warunków i trybu składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej jako podstawę prawną wskazała art. 18 ust. 2 pkt 8 i art. 40 usg oraz na art. 6 n ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Gmina wskazała, że zapisy uchwały w sposób jasny i czytelny określają w jaki sposób należy zadeklarować wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Podstawą ustalenia opłaty jest zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy iloczyn liczby osób zamieszkałych na danej nieruchomości i stawki opłaty z podziałem na odpady zbierane selektywnie (10 zł/osobę) i odpady zbierane nieselektywnie (18 zł/osobę). Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie daje możliwości ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami w oparciu o rzeczywistą ilość wytwarzanych przez mieszkańca odpadów. Ustawa daje jedynie możliwość zróżnicowania stawki opłaty w zależności od liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość (art. 6j ust. 2a), nie przewiduje jednak możliwości różnicowania stawek w zależności od wieku, sytuacji prawnej lub majątkowej, czy innych cech wyróżniających mieszkańców danej nieruchomości spośród ogółu mieszkańców gminy. Ustawa nie przewiduje "zwolnienia" z obowiązku złożenia deklaracji. Sposób ustalania opłaty został w ustawie oparty na systemie składania deklaracji, w której zobowiązany do złożenia tej deklaracji samodzielnie dokonuje obliczenia wysokości opłaty. Warunki jakie ma spełniać deklaracja zostały określone w art. 6 m ustawy i wzór obowiązujący na terenie Gminy Paczków spełnia te warunki. Jednocześnie organ podtrzymał stanowisko zawarte w uchwale Rady Miejskiej nr [...] z dnia [...] w sprawie udzielenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (...). W dniu 7 listopada 2016 r. skarżący złożył wniosek uzupełniający do skargi, w którym wskazał na manipulowanie przez organ i ukrywanie przed mieszkańcami czym jest stawka opłaty i wg jakich kryteriów została ustalona. We wniosku skarżący przeprowadził własne obliczenia dotyczące opłaty związanej z jego nieruchomością i przedłożył wraz z wnioskiem dotychczasową korespondencję z organem w sprawie niejasności dotyczących opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Na rozprawie strony podtrzymały dotychczasowe stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016. 718 j.t. ze zm.- zwanej dalej ppsa), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, a kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Z kolei w myśl art. 53 § 1 i 2 ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Nadto, stosownie do art. 101 ust. 1 usg, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu. Z przepisów powyższych wynika, że warunkiem formalnym skutecznego zaskarżenia uchwały rady gminy jest wykazanie, że: 1) zaskarżona uchwała jest uchwałą z zakresu administracji publicznej, 2) wcześniej bezskutecznie wezwano gminę do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, 3) zachowany został termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie powyższe wymogi zostały spełnione, albowiem zaskarżona uchwała jest uchwałą z zakresu administracji publicznej. Stosownie do treści art. 1, art. 3 ust. 1 i ust. 2 pkt 3, art. 6c ust. 1 i art. 6h, 6 k ust. 1 i 3, 6 n ust.1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, do obowiązkowych zadań własnych gmin należy utrzymanie czystości i porządku w gminach i wykonując to zadanie gminy obejmują wszystkich właścicieli nieruchomości na terenie gminy systemem gospodarowania odpadami komunalnymi organizując odbieranie od nich odpadów komunalnych oraz dokonując wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i określając wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości. Wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik, Gmina dokonała w uchwale Rady Miejskiej w Paczkowie z dnia 27 sierpnia 2015 r. nr XI/63/2015. Skarżący przed wniesieniem skargi do tut. Sądu wezwał w dniu 22 marca 2016 r. organ do usunięcia naruszenia prawa, a skargę za pośrednictwem organu wniósł (z zachowaniem 60 – dniowego terminu o którym mowa w art. 53 § 2 ppsa) 29 kwietnia 2016 r. Uczynił to wprawdzie przed udzieleniem odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jednak organ uchwałę w sprawie udzielenia odpowiedzi podjął dopiero [...], a odpowiedź na wezwanie wraz z podjętą uchwałą przekazał skarżącemu 6 maja 2016 r. W tych okolicznościach wniesienie skargi przed otrzymaniem odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w sytuacji gdy ustawodawca nie uregulował terminu, w którym organ miałby zareagować na to wezwanie, było uprawnione i skarżący mógł to uczynić nie czekając na odpowiedź organu. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w uchwale NSA I FPS 1/16 z dnia 27 czerwca 2016 r. I FPS 1/16, zgodnie z którą przepis art. 53 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r.poz.270, z późn. zm.) należy rozumieć w ten sposób, że w przypadku skargi na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy, skargę można wnieść najwcześniej następnego dnia, po dniu wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie czekając na doręczenie odpowiedzi organu na to wezwanie. W dalszej kolejności należy odnieść się do kwestii naruszenia interesu prawnego skarżącego przez zaskarżoną uchwałę. Niewątpliwie skarżący wykazał istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a jego interesem prawnym. Zaskarżona uchwała dotyczy określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, warunków i trybu składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Skarżący jako współwłaściciel domu położonego na terenie gminy [...] jest adresatem praw i obowiązków wymienionych w rozdziale 3a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i stosownie do art. 6 m ust. 1 tej ustawy jest zobowiązany do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zatem posiada interes prawny w zaskarżeniu uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego określającego m.in. wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości (ustanowionego na podstawie art. 6 n tej ustawy). Skarżący wnosząc skargę na uchwałę Rady Miejskiej nr XII/74/2015 i domagając się stwierdzenia jej nieważności zarzucił naruszenie art. 6 m ust. 2 i art. 6 n ust.1 pkt 1. Uzasadniając skargę wskazał na pominięcie w zaskarżonej uchwale w § 2 ust. 2 informacji, że deklarację korygującą należy składać w określonym terminie – także w przypadku zmiany ilości odpadów komunalnych powstających w nieruchomości. Nadto wskazał na wadliwość wzoru deklaracji, bowiem niemożliwe jest określenie w nim ilości rzeczywiście powstających na nieruchomości odpadów, brak rubryk na takie adnotacje, co uniemożliwia także złożenie korekty deklaracji w przypadku zmiany ilości odpadów, a w druku deklaracji nie zawarto objaśnień, o których mowa w art. 6 n ust. 1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Odnosząc się do tych zarzutów w pierwszej kolejności zasadnym będzie przywołanie treści przepisów stanowiących podstawę wydania zaskarżonej uchwały. Zgodnie z art.1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w ustawie tej określono zadania gminy oraz obowiązki właścicieli nieruchomości, dotyczące utrzymania czystości i porządku. Stosownie do art. 6m ust. 1 ustawy, właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do wójta, burmistrza lub prezydenta miasta deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. W przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi lub określonej w deklaracji ilości odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana (ust. 2). Zgodnie z art. 6 ust 1a, deklaracja powinna zawierać dane niezbędne do określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a w myśl ust. 1 b rada gminy określając wzór deklaracji może wymagać podania następujących danych: 1)imię i nazwisko lub nazwę właściciela nieruchomości oraz adres miejsca zamieszkania lub siedziby; 2)adres nieruchomości; 3)dane stanowiące podstawę zwolnienia z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi; 4)nr telefonu właściciela nieruchomości; 5)adres poczty elektronicznej właściciela nieruchomości;6)inne informacje niezbędne do wystawienia tytułu wykonawczego. Z kolei w art. 6 n ust. 1 pkt 1 w/w ustawy, kierując się koniecznością zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ułatwienia składania deklaracji, nałożono na radę gminy obowiązek określenia, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego - wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, z uwzględnieniem art. 6m ust. 1a i 1b, obejmującego objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego; uchwała zawiera także informację o terminach i miejscu składania deklaracji. Stosownie do ust. 2 tego przepisu, rada gminy w uchwale, o której mowa w ust. 1, może określić wykaz dokumentów potwierdzających dane zawarte w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zaskarżona uchwała spełnia wynikające z w/w przepisów warunki. W § 1 ust. 1 uchwały określono wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stanowiący załącznik nr 1 do uchwały. Natomiast w § 2 uchwały zawarto informacje o terminie składania deklaracji (ust.1), odrębnie wskazując termin składania deklaracji korygującej w przypadku wystąpienia zmian danych będących podstawą do ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi: w szczególności zmiany sposobu gromadzenia odpadów, liczby mieszkańców (ust. 2). Z kolei w § 3 uchwały wskazano miejsce składania deklaracji. Także w samej deklaracji, zawarto niezbędne pouczenia i objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia uwzględniające zarówno treść art. 6m ust. 1a i 1b, oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Świadczy o tym treść pouczeń zawarta w pkt 1- 3 deklaracji oraz treść objaśnień informująca o zasadach podziału odpadów zbieranych selektywnie. W pkt 1 pouczeń zawarto informację dotyczącą tego, że deklaracja stanowi podstawę wystawienia tytułu wykonawczego, w pkt 2 informację dotyczącą obowiązku złożenia deklaracji, a w pkt 3 informację dotyczącą obowiązku złożenia nowej deklaracji w przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wobec tego zarówno uchwała jak i deklaracja zawierają obligatoryjne elementy określone w tych przepisach. Nie ma zatem podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 6 m ust. 2 i 6 n ust.1 pkt 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, a w szczególności stwierdzenia braku we wzorze deklaracji objaśnień, o których mowa w art. 6 n ust. 1 pkt 1. Zauważyć przy tym należy, że stosownie do przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, rada gminy zobligowana jest do wydania uchwały, w której dokona wyboru jednej z metod ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi określonych w art. 6 j ust. 1 i 2 tej ustawy oraz ustali stawkę opłaty za pojemnik o określonej pojemności i uwzględni dyrektywę dotyczącą stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w przypadku zbierania odpadów w sposób nieselektywny. Przy ustaleniu stawki opłaty w Gminie Paczków, jak słusznie podkreśliła Gmina w odpowiedzi na skargę, wzięto pod uwagę liczbę mieszkańców zamieszkujących na terenie gminy, ilość wytwarzanych odpadów na terenie gminy, koszty funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami komunalnymi. Zastosowano też różne stawki opłaty za gospodarowanie odpadami w zależności od sposobu ich zbierania (selektywnie lub nie), co zostało szczegółowo opisane w objaśnieniach do deklaracji. Zgodzić się należy z organem, że ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie daje możliwości ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami w oparciu o rzeczywistą ilość wytwarzanych przez danego mieszkańca odpadów, a pozwala jedynie na zróżnicowanie stawki opłaty w zależności od powierzchni lokalu mieszkalnego, liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość, odbierania odpadów z terenów wiejskich lub miejskich, a także od rodzaju zabudowy (art. 6 j ust. 2a). Wprawdzie ilość wytwarzanych przez danego mieszkańca gminy odpadów, ma w gminie pośredni wpływ na ustalenie stawki opłaty za gospodarowanie, gdyż jest uwzględniana w danych dotyczących faktycznie odbieranych odpadów w gminie, jednak nie stanowi kryterium bezpośrednio wpływającego na wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Stąd zarzut wskazujący na brak możliwości obliczenia wysokości opłaty wg ilości faktycznie wytwarzanych odpadów jest chybiony. Nie ma także wpływu na ocenę prawidłowości podjętej uchwały, wskazywane przez skarżącego pominięcie w niej w § 2 ust. 2 informacji o konieczności złożenia deklaracji korygującej w przypadku zmiany ilości odpadów komunalnych powstających w nieruchomości. W § 2 ust. 2 uchwały wyraźnie wskazano, że deklarację korygującą składa się w terminie 14 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana danych będących podstawą do ustalenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w szczególności zmiany sposobu gromadzenia odpadów, liczby mieszkańców. Wskazanie to poprzez użycie zwrotu "w szczególności" ma charakter przykładowy, odnoszący się do zmiany danych będących podstawą do ustalenia wysokości opłaty. Brak jest podstaw do tego aby w sformułowaniu tym doszukiwać się sprzeczności z pkt 3 pouczeń zawartych we wzorze deklaracji, w którym wskazano jako skutkującą koniecznością złożenia nowej deklaracji także zmianę ilości odpadów powstających na danej nieruchomości (przenosząc ten zapis z ustawy z art.6 m ust. 2). Jak podkreślono wyżej, w uchwale w § 2 ust. 2 jedynie przykładowo wymieniono dane będące podstawą do ustalenia wysokości opłaty. Nie wyklucza to sytuacji związanej z koniecznością zmiany wielkości pojemnika (w konsekwencji zmiany ilości wywożonych odpadów) i nie świadczy o tym, że opłata powinna być ustalana, jak sugeruje skarżący, w oparciu o rzeczywistą ilość wytwarzanych przez danego mieszkańca odpadów. Zauważyć przy tym należy, że wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości tej opłaty i ustalenia stawki opłaty za pojemnik dokonano w uchwale Rady Miejskiej w Paczkowie nr XI/63/2015. Reasumując, w treści § 2 ust. 2 uchwały uwzględniono elementy wpływające na wysokość stawki opłaty, która w tej gminie jest iloczynem liczby osób zamieszkałych na danej nieruchomości i przyjętej średniej stawki przypadającej na jednego mieszkańca z podziałem na odpady zbierane selektywnie i nieselektywnie. Jak słusznie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, w/w ustawa nie przewiduje "zwolnienia" z obowiązku złożenia deklaracji. Sposób ustalania opłaty został w ustawie oparty na systemie składania deklaracji, w której zobowiązany do złożenia tej deklaracji samodzielnie dokonuje obliczenia wysokości opłaty. Z tych względów Sąd nie podzielił zarzutów podniesionych w skardze i na podstawie art. 151 ppsa, skargę oddalił.