I SA/Op 249/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 25 marca 2010r. nr PU/41170-0032/09/ZPJ w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. wraz z odsetkami postanawia: odrzucić skargę. Skarżący S. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 25 marca 2010r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. wraz z odsetkami. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 maja 2010r. skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 maja 2010r. Skarżący wpisu nie uiścił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, przy czym opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie (art. 214 §1 i art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) [dalej: p.p.s.a.]. Zgodnie z brzmieniem art. 220 §1 p.p.s.a sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W związku z powyższym, po wniesieniu skargi do sądu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie 7 dni od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). W tej sprawie skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu do skargi w terminie 7 dni, który upłynął w dniu 20 maja 2010r. – mimo tego skarżący wpisu nie uiścił. Skargę, więc jako nieopłaconą należało odrzucić na podstawie art. 220 §3 p.p.s.a. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji.