I SA/Op 249/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 23 grudnia 2025 r. Nr 1601-ICK.4103.4.2025 w przedmiocie nałożenia kary porządkowej postanawia: odrzucić skargę. Pismem nadanym 13 lutego 2026 r. D. S. (dalej określany jako: skarżący, strona) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 23 grudnia 2025 r. w przedmiocie nałożenia kary porządkowej. Zarządzeniem z 19 marca 2026 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez: jej podpisanie, wskazanie na czym polega jej wadliwość, tj. określenie naruszenia prawa bądź naruszenia interesu prawnego wobec wydanego rozstrzygnięcia, podanie numeru PESEL skarżącego oraz nadesłanie odpisu uzupełnionej i podpisanej skargi. W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do dokonania tych czynności, liczony od dnia otrzymania wezwania, jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w/w braków w wyznaczonym terminie. Powyższe wezwanie zostało wysłane za pośrednictwem poczty, na adres wskazany przez skarżącego w skardze. Ponieważ, adresata nie zastano, przesyłka została 24 marca 2026 r. awizowana; o czym zawiadomienie umieszczono w drzwiach adresata. Przesyłkę powtórnie awizowano 1 kwietnia 2026 r., jednak nie została ona podjęta w wyznaczonym terminie. Wobec powyższego, na podstawie art. 73 § 4 w zw. z art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 - zwanej dalej ppsa) wezwanie zostało uznane za skutecznie doręczone 7 kwietnia 2026 r. Termin do uzupełnienia braków wskazanych w wezwaniu, mijał zatem 14 kwietnia 2026 r. (wtorek). W zakreślonym terminie wskazane w wezwaniu braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Natomiast 20 kwietnia 2026 r. do Sądu wpłynęło pismo skarżącego, nadane w urzędzie pocztowym 15 kwietnia 2026 r., z załączonymi dwoma uzupełnionymi egzemplarzami skargi wraz z podaniem numeru PESEL. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ppsa. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zgodnie zaś z art. 46 § 2 pkt 1b ppsa, jeśli skarga jest pierwszym pismem w sprawie powinna ona zawierać też numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W myśl natomiast art. 47 § 1 ppsa, na wnoszącym pismo (tu: skargę) ciąży także obowiązek dołączenia jego odpisów dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. W przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę w trybie art. 49 § 1 ppsa o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa sąd odrzuca skargę, której braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie. W rozpatrywanej sprawie złożona przez skarżącego skarga na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 23 grudnia 2025 r. w przedmiocie nałożenia kary porządkowej nie została podpisana i nie zawierała określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Ponadto skarga obarczona była również innymi brakami w zakresie niewskazania numeru PESEL skarżącego oraz niezałaczenia do niej jej odpisu dla strony przeciwnej. Wobec powyższego należało wezwać skarżącego, zgodnie z art. 49 § 1 ppsa, do usunięcia tych braków formalnych skargi, co Sąd uczynił zarządzeniem z 19 marca 2026 r. W okolicznościach sprawy skarżący, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany w skardze adres (w dniach 24 marca 2026 r. i 1 kwietnia 2026 r.), nie odebrał wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło 7 kwietnia 2026 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 ppsa. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ppsa (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Skoro zaś skuteczne doręczenie przesyłki w trybie art. 73 § 4 ppsa nastąpiło 7 kwietnia 2026 r., wyznaczony skarżącemu termin do dokonania czynności, o które został wezwany, upłynął 14 kwietnia 2026 r. (wtorek). Zatem nadanie przez skarżącego 15 kwietnia 2026 r. pisma zawierającego uzupełnienie braków formalnych, nastąpiło już po upływie terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności i nie wywołało tym samym żadnych skutków prawnych. Stosownie bowiem do treści art. 85 ppsa, czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.. Ponieważ w wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ppsa, orzekł jak w sentencji.