I SA/Op 253/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A Spółki z o.o. w likwidacji w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 23 marca 2017 r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Sądu dnia z 29 września 2016 r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w likwidacji w [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia 22 marca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do września 2010 r. i za IV kwartał 2010 r. postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - /dalej ppsa/, odrzucił skargę A Spółki z o.o. w likwidacji w [...] (dalej jako strona, skarżąca, Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 22 marca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2010 r., z uwagi na nieuzupełnienie, mimo wezwania, braków formalnych i fiskalnych skargi. Rozpatrując następnie wniosek Spółki o przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi, tut. Sąd uznał, że nie uprawdopodobniła ona braku winy w uchybieniu terminu i postanowieniem z dnia 29 września 2016 r. odmówił jego przywrócenia. Skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie, które zostało przez tut. Sąd odrzucone postanowieniem z dnia 23 marca 2017 r., wydanym na podstawie art. 220 § 3 ppsa z uwagi na stwierdzone braki fiskalne. Pismem nadanym 19 kwietnia 2017 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie Sądu z 23 marca 2017 r., wnosząc o jego uchylenie. Wezwaniem z dnia 25 kwietnia 2017 r. skarżąca została zobowiązana do uzupełnienia braku formalnego powyższego zażalenia, poprzez złożenie dodatkowego odpisu zażalenia. W wezwaniu została pouczona, że nieuzupełnienie wskazanego braku w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwania, spowoduje odrzucenie zażalenia. Powyższe wezwanie zostało przesłane reprezentującemu Spółkę likwidatorowi – T. S., na adres do korespondencji zgłoszony w skardze, tj. Urząd Pocztowy nr [...] w [...], skrytka pocztowa [...] - jednakże nie zostało ono podjęte przez adresata. Zgodnie z adnotacją umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłkę zawierającą wezwanie pozostawiono w placówce pocztowej w dniu 2 maja 2017 r., umieszczając zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w skrytce pocztowej. Powtórnego awizowania przesyłki dokonano w dniu 10 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie należało odrzucić. Zgodnie z art. 47 § 1 ppsa, do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie załącznika do akt sądowych. Z kolei w myśl art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast stosownie do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedołączenie do wnoszonego zażalenia jego odpisu dla strony przeciwnej stanowi brak formalny zażalenia, który może być uzupełniony w terminie 7 dni od daty otrzymania stosownego wezwania sądu. Sąd umożliwił uzupełnienie braku formalnego zażalenia, wskazując stronie właściwy sposób postępowania, wyznaczając 7-dniowy termin na jego uzupełnienie (liczony od dnia doręczenia wezwania) oraz pouczając o rygorze niezastosowania się do ww. wezwania, tj. odrzuceniu zażalenia. Wezwanie do usunięcia braku formalnego zażalenia zostało skutecznie doręczone reprezentującemu Spółkę likwidatorowi w dniu 16 maja 2017 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego, wynikającego z art. 73 ppsa. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 ppsa (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, a zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4), tj. po upływie 14 dniowego terminu od pierwszego dnia złożenia pisma w placówce pocztowej. Z treści art. 73 § 1 i § 4 ppsa wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do wykonania wezwania. W realiach rozpatrywanej pierwsze awizowanie przesyłki dokonane w dniu 2 maja 2017r. pod wskazanym przez skarżącą adresem do korespondencji, tj. Urząd Pocztowy nr [...] w [...], skrytka pocztowa [...], wywarło ten skutek, że termin 14 dni z art. 73 § 1 i § 3 ppsa upłynął z dniem 16 maja 2017 r. W konsekwencji oznacza to, że termin siedmiodniowy do usunięcia braku formalnego rozpoczął bieg 16 maja 2017 r. i upłynął 23 maja 2017 r. (wtorek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 ppsa. Mimo upływu tego terminu, brak formalny zażalenia nie został przez skarżącą usunięty. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa, postanowił jak w sentencji.