I SA/Op 253/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A Spółki z o.o. w likwidacji w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 września 2016r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w likwidacji w [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 22 marca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do września 2010 r. i za IV kwartał 2010 r. postanawia odrzucić zażalenie. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - /dalej p.p.s.a./, odrzucił skargę A Spółki z o.o. w likwidacji w [...] (dalej jako strona, skarżąca, Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 22 marca 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za 2010 r., z uwagi na nieuzupełnienie, mimo wezwania, braków formalnych i fiskalnych skargi. Rozpatrując następnie wniosek Spółki o przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi, tut. Sąd uznał, że nie uprawdopodobniła ona braku winy w uchybieniu terminu i postanowieniem z dnia 29 września 2016 r. odmówił jego przywrócenia. Składając zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca jednocześnie zwróciła się na druku PPPr o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Postanowieniem z 29 listopada 2016 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Po rozpatrzeniu sprzeciwu na ww. postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 16 stycznia 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego. W związku z prawomocnym rozstrzygnięciem postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącej o przyznanie prawa pomocy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 stycznia 2017 r. została ona wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone stronie w dniu 7 lutego 2017 r. W reakcji na powyższe skarżąca, wnioskiem złożonym w dniu 15 lutego 2017 r., ponownie zwróciła się o zwolnienie jej z kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Warunkiem skutecznego wniesienia zażalenia jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie nie budzi zastrzeżeń, iż po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie tut. Sądu o odmowie przywrócenia terminu - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. W odpowiedzi na to wezwanie skarżąca obowiązku uiszczenia wpisu nie wykonała, natomiast złożyła ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Zauważyć zatem należy, że kolejny złożony w sprawie wniosek o zwolnienie z kosztów postępowania nie miał wpływu na bieg terminu wskazanego w ww. zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy , złożony równocześnie z dotyczącym go zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 września 2016r. o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego, został już bowiem merytorycznie i prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem tut. Sądu z dnia 16 stycznia 2017 r. Rozstrzygnięcie zatem tej kwestii wpadkowej uzyskało już moc wiążącą, a obowiązkiem skarżącej było uiszczenie wymaganego na obecnym etapie wpisu od zażalenia wynoszącym 100 zł. Ponowne złożenie przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie może jednakże uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia w przedmiocie prawa pomocy i pozostaje bez wpływu na bieg przewidzianego terminu do uiszczenia należnego wpisu od zażalenia. Niezależnie od powyższego trzeba wskazać, że w rozpatrywanej sprawie siedmiodniowy termin na opłacenie zażalenia, liczony od daty doręczenia stronie wezwania, tj. od 7 lutego 2017 r. - mijał z dniem 14 lutego 2017 r. ( wtorek) , natomiast skarżąca ponowny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożyła dopiero w dniu następnym, tj. 15 lutego 2017 r. ( data jego sporządzenia oraz prezentata złożenia w Sądzie). Należy zatem zauważyć, że gdyby nawet uznać, że ponowne złożenie wniosku o prawo pomocy zwalnia stronę od obowiązku uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie, to i tak konstrukcja ta nie znalazłaby w sprawie zastosowania. W terminie bowiem otwartym do uiszczenia wpisu sądowego skarżąca zarówno nie opłaciła zażalenia jak też nie złożyła skutecznie wniosku o zwolnienie z kosztów postępowania. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił zażalenie odrzucić.