I SA/Op 253/18

PostanowienieWSA w Opolu2018-09-11

Skład orzekający: Sędzia WSA Marzena Łozowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sytuacji, gdy organ administracji publicznej, w ramach autokontroli, uchylił własną decyzję i wydał nowe rozstrzygnięcie uwzględniające w całości żądanie strony skarżącej?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe w przypadku, gdy organ administracji publicznej, korzystając z prawa do autokontroli, uchyli własną decyzję i wyda nowe rozstrzygnięcie uwzględniające w całości żądanie strony skarżącej. W takiej sytuacji sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeka o umorzeniu postępowania.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Opolu dotyczącą opłaty stałej za pobór wód podziemnych i wprowadzanie ścieków. Skarżąca zarzuciła, że decyzja została oparta na uchylonym pozwoleniu wodnoprawnym, co czyni ją bezprzedmiotową. Organ administracji, w odpowiedzi na skargę, skorzystał z prawa do autokontroli, uchylił własną decyzję i umorzył postępowanie, stwierdzając, że miało ono miejsce bez podstawy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 1017,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w [...] na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Opolu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 26 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty stałej za pobór wód podziemnych oraz wprowadzenie ścieków do wód lub do ziemi postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Zarządu Zlewni w Opolu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz strony skarżącej kwotę 1017,00 zł (słownie: tysiąc siedemnaście złotych i 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi wniesionej przez A S.A. w [...] (dalej jako: Spółka, skarżąca, strona) jest decyzja Dyrektora Zarządu Zlewni w Opolu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 26 kwietnia 2018 r. w przedmiocie określenia opłaty stałej za pobór wód podziemnych w kwocie 1.216,67 zł oraz za wprowadzenie ścieków do wód lub do ziemi w kwocie 608,33 zł. W skardze strona, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania jak i o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżąca zarzuciła w szczególności, że sporna opłata dotyczy poboru wody z wyłączonego z eksploatacji ujęcia infiltracyjnego w postaci studni zbiorczej. Wyjaśniła, że zaskarżona decyzja została oparta o decyzję Starosty [...] z dnia 6.01.2006 r. udzielającą pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód oraz wykonanie obiektu do ujmowania wód podziemnych składającego się m.in. ze studni zbiorczej o głębokości ca 4,3 m p.p.t. Przy czym, organ w trakcie wydawania zaskarżonej decyzji pominął, że ww. decyzja Starosty [...] z dnia 6.01.2006r. o udzieleniu pozwolenia wodnoprawnego została uchylona decyzją Starosty [...] z dnia 19.01.2009 r., zatem zaskarżona decyzja jest bezprzedmiotowa. Strona nie korzysta z ujęcia studni zbiorczej o głębokości ca 4,3 m p.p.t. o której mowa w decyzji, gdyż to ujęcie wody nie posiadało wystarczających zasobów, wskutek czego strona wystąpiła o kolejne pozwolenie wodnoprawne na wykonanie w tym samym miejscu (na dnie ww. studni zbiorczej) studni wierconej, głębinowej. Starosta [...] przychylił się do wniosku strony i wydał stosowaną decyzję. Zatem skarżąca dokonuje poboru wód podziemnych nie z dwóch obiektów, ale z jednego na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia 16.01.2009 r. Tym samym zaskarżona decyzja jest bezprzedmiotowa. Do skargi strona załączyła kserokopie decyzji Starosty [...] z dnia 6.01.2006 r., z dnia 20.10.2008 r., z dnia 16.01.2009 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że skorzystał z prawa do autokontroli przewidzianego w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) [dalej: P.p.s.a.]. Wyjaśnił, że decyzją z dnia 29 czerwca 2018 r. uchylił w całości własną decyzję z dnia 26 kwietnia 2018 r. i umorzył postępowanie oraz stwierdził, że dotychczasowe działanie miało miejsce bez podstawy prawnej (zob. k. 20-21 akt adm.). Organ wyjaśnił, że decyzja – pozwolenie wodnoprawne z dnia 6.01.2006 r. wydane przez Starostę [...] w oparciu, o którą ustalona została wysokość opłat w zaskarżonej decyzji z dnia 26.04.2018 r. została uchylona decyzją – pozwoleniem wodnoprawnym z dnia 19.01.2009 r. wydaną przez Starostę [...]. Wobec braku funkcjonowania w obrocie prawnym decyzji - pozwolenia wodnoprawnego na dzień wydania zaskarżonej decyzji stanowiącej podstawę ustalenia opłaty rocznej za usługi wodne w sprawie należało uchylić decyzję i umorzyć postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Ze wskazanego uprawnienia do samokontroli w sprawie niniejszej skorzystał Dyrektor Zarządu Zlewni w Opolu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, który - uwzględniając skargę w całości - wyeliminował wadliwy akt z obrotu prawnego i uwzględnił w nowym rozstrzygnięciu w pełni żądanie strony skarżącej. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione we wcześniejszych punktach, stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (tak np. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", J. P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a. oraz art. 205 § 2 P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (j.t. Dz.U.2018, poz. 265). Na zasądzoną kwotę 1017 zł złożyły się: wpis od skargi (100 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego (900 zł).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło