I SA/Op 256/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący : sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" spółka cywilna C. J.,P.A., C. M. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2005 r. p o s t a n a w i a : o d r z u c i ć s k a r g ę . W związku ze skargą podatnika - "A" s.c. - skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2005 r., skarżąca zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 sierpnia 2008 r. została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez złożenie do akt sądowych dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, t.j. dokumentu upoważniającego do podpisania skargi w imieniu spółki (umowy spółki). Nadto zarządzeniem tegoż Przewodniczącego z tej samej daty wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100,00 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zawierało informację o podstawie naliczenia wysokości wpisu, o sposobie i terminie jego uiszczenia, nadto wskazano w nim skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi, a w druku doręczenia tego zarządzenia zawarto również informację o prawie i trybie realizacji prawa pomocy. Przesyłka zawierająca odpis zarządzenia, wezwanie do uiszczenia wpisu i druk doręczenia z pouczeniami została doręczona spółce w dniu 25 sierpnia 2008 r. do rąk jednego z jej wspólników i zarazem dyrektora A. P. Według ustaleń pracownika sekretariatu Sądu poczynionych w oddziale budżetowo-finansowym, wpis od skargi do dnia 15 września 2008 r. nie został uiszczony. W zakreślonym 7-dniowym terminie nie uzupełniono też braków formalnych w żądanym zakresie, gdyż do akt sprawy nie został złożony dokument upoważniający do podpisania skargi w imieniu spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Złożona w niniejszej sprawie skarga dotknięta była dwojakiego rodzaju brakami: formalnym, gdyż nie dołączono do niej dokumentu upoważniającego do podpisania skargi w imieniu spółki, oraz fiskalnym – gdyż nie uiszczono od niej należnego wpisu. Zarówno zarządzenie o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu jak i wezwanie do usunięcia braków formalnych zostały stronie skutecznie doręczone w dniu 25 sierpnia 2008 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Bezspornym jest również, iż w wyznaczonym terminie obydwa te braki skargi nie zostały uzupełnione. Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej: [p.p.s.a.], sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż do skargi nie dołączono dokumentu potwierdzającego upoważnienie do jej podpisania i mimo doręczenia stronie wezwania o uzupełnienie tego braku, zawierającego pouczenie o skutku niedopełnienia powyższego obowiązku, brak ten nie został uzupełniony. Już tylko z tej przyczyny skarga podlegała odrzuceniu. Dodatkowo wskazać należy, że mimo upływu wyznaczonego terminu nie uiszczono również należnego wpisu od skargi. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie tygodniowym od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia ( art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. ). Skoro w wyznaczonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony, a skarżącą pouczono o skutkach niedopełnienia tego obowiązku, skargę należało odrzucić. Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.