I SA/Op 26/08

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu: - Krzysztof Błasiak po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Ś. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, wskutek wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, postanawia przyznać prawo pomocy w całości. Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. W związku z tym strona skarżąca na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązana była - zgodnie z postanowieniami § 2 ust.1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, 2193) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Na dalsze koszty jakie mogą zaistnieć w przedmiotowej sprawie składają się opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) - w kwocie 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł (§ 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Skarżąca T. Ś. na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej ustawą, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz zwolnienia od kosztów sądowych w całości. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż jest emerytką osiągającą dochody z tytułu emerytury w wysokości 926,55 zł (netto), które poza wydatkami związanymi z utrzymaniem mieszkania i zakupem żywności obciążone są dodatkowo kosztami zakupu lekarstw. W części wniosku dotyczącej oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wykazała, iż sama pozostaje w gospodarstwie domowym, posiada część budynku mieszkalnego o powierzchni 50 m² i nieruchomość rolną pod zabudowę oraz że obecnie uzyskuje dochody pochodzące ze świadczenia emerytalnego w kwocie 1.100,60 zł. W wykonaniu wezwania Sądu z dnia 15 lutego 2008 r., opartego na podstawie art. 255 ustawy, skarżąca złożyła dodatkowe oświadczenie, w którym wyjaśniła, iż poza wydatkami jakie ponosi w związku z utrzymaniem domu mieszkania w łącznej kwocie 435 zł (czynsz – 300 zł, dostarczenie gazu – 60 zł, energia elektryczna – 50 zł, dostawa wody 25 zł), ponosi również koszty związane z zakupem lekarstw w wysokości 130 zł, żywności w kwocie 321 zł i środków higienicznych w kwocie 40 zł. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie posiada żadnych kont i lokat bankowych, a emerytura przekazywana jest drogą pocztową. Wyjaśniła też, iż nie posiada działek budowlanych ani też gruntów rolnych, a jedynie ogródek przydomowy o powierzchni 2,5 ara. Stosownie do art. 245 ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków. Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 ustawy). Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 ustawy). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 1 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 2 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zatem działając na podstawie 258 § 2 pkt 7 ustawy należy rozważyć czy w świetle okoliczności wynikających z materiału dowodowego strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Treść powołanych wyżej przepisów art. 246 § 1 ustawy wskazuje, iż prawo pomocy zarówno w pełnym w zakresie jak i w częściowym stanowi instytucję wyjątkową i dlatego udzielenie tego prawa może nastąpić jedynie w sytuacjach szczególnych. Biorąc pod uwagę informację podane we wniosku o przyznanie prawa pomocy jak też w dodatkowym oświadczeniu złożonym w wykonaniu dyspozycji art. 255 ustawy należało stwierdzić, iż w sytuacji skarżącej zachodzi ustawowa przesłanka uzasadniająca przyznanie wnioskowanego prawa pomocy w zakresie z zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Uznano bowiem, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść wymienionych kosztów postępowania sądowego przy dochodach z tytułu emerytury rzędu 926,55 zł i kosztach koniecznego utrzymania w wysokości 926 zł. Skarżąca jak wynika z dodatkowo przedłożonego oświadczenia nie posiada także majątku mogącego potencjalnie przynosić pożytki. Zatem w sytuacji gdy skarżąca nie posiada zarówno majątku, zasobów finansowych jak też nie osiąga aktualnie dochodów ponad te które pozwalają jedynie na zaspokojenie jej podstawowych potrzeb egzystencji przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie jest uzasadnione. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji.