I SA/Op 261/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 27 stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę. W dniu 6 marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęła skarga M. S. (dalej jako: skarżąca, strona skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 27 stycznia 2014 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu odsetek za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Z uwagi na braki skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 marca 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zawierało pouczenie o sposobie i terminie uiszczenia wpisu jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia braków fiskalnych skargi w zakreślonym siedmiodniowym terminie. Nadto, wezwanie zawierało pouczenie o możliwości złożenia wniosku o prawo pomocy. Powyższe wezwanie zostało doręczone do rąk skarżącej w dniu 13 marca 2014 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru tego wezwania (k. 23). W dniu 20 marca 2014 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 maja 2014 r. odmówiono skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Uzasadniając rozstrzygnięcie wskazano, iż skarżąca nie spełnia przesłanek określonych w art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270)- /dalej w skrócie p.p.s.a/. Skarżąca nie wniosła od ww. postanowienia sprzeciwu. W tym stanie rzeczy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 czerwca 2014 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu doręczony został skarżącej za zwrotnym potwierdzeniem jego odbioru w dniu 13 czerwca 2014 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął zatem w dniu 20 czerwca 2014 r. Pomimo upływu wymaganego siedmiodniowego terminu wpis od skargi nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012 r. poz. 270 ze zm.)- dalej jako: [p.p.s.a.]) Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej bowiem sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd. Skoro pomimo prawidłowego doręczenia skarżącej wezwania do uiszczenia wpisu i pouczenia jej o skutkach niedopełnienia tego obowiązku, należny wpis nie został uiszczony, to wniesiona skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie wskazanego przepisu postanowił jak w sentencji.