I SA/Op 267/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział we W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: postępowanie sądowoadministracyjne umorzyć. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział we W. dnia 24 lipca 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w N. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia 5 września 2008 r. skarżący cofnął skargę wskazując, że Dyrektor Izby Skarbowej w O. postanowieniem z dnia [...] skargę w całości uwzględnił. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: P.p.s.a.] skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.) Sąd zbadał zaskarżone postanowienie i wady nieważności nie stwierdził. Nie ma także podstaw do przypisywania stronie skarżącej zamiaru obejścia prawa, skoro spór sprowadzał się do tego, czy organ egzekucyjny powinien zwrócić wierzycielowi tytuły wykonawcze z relacją poborcy skarbowego, czy też umorzyć postępowanie egzekucyjne, a przyczyną cofnięcia skargi było jej uwzględnienie w całości przez organ odwoławczy. W tej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Nie było podstaw do orzekania o kosztach postępowania, ponieważ skarżący żadnych kosztów nie poniósł.