I SA/Op 269/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi Gminy Leśnica na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu działającego w imieniu Ministra Finansów (obecnie: Szefa Krajowej Administracji Skarbowej) z dnia 4 marca 2016 r., nr ILPP5/4512-1-294/15-2/KS w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne Gmina Leśnica (dalej jako: skarżąca, Gmina) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia 4.03.2016 r. wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług. Postanowieniem, wydanym na rozprawie 16 września 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne, na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016 poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., gdyż pełnomocnicy stron złożyli zgodny wniosek o zawieszenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018 poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Natomiast stosownie do treści art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd umarza zawieszone postępowanie jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron albo z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. Z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika, że sąd ma obowiązek umorzyć postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron (art. 126 p.p.s.a.), jeśli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu 3 lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu. Okres 3 lat jest liczony od daty wydania postanowienia (tj. w zależności od tego, czy zostało wydane na posiedzeniu niejawnym, czy na rozprawie, odpowiednio, od daty jego podpisania – art. 164 p.p.s.a., lub ogłoszenia – art. 144 w zw. z art. 166 p.p.s.a.), a nie od daty jego uprawomocnienia. Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w postanowieniu z dnia 18 września 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 182/16 (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych www.orzeczenia.nsa.gov.pl) umorzenie postępowania w tych wypadkach jest konsekwencją braku działania stron przez okres co najmniej 3 lat (zob. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 130, wyd. VII). W piśmiennictwie zwrócono także uwagę, że nawet zgłoszenie wniosku o podjęcie postępowania po upływie tego terminu jest bezskuteczne i nie stoi na przeszkodzie wydaniu postanowienia o umorzeniu postępowania, które ma charakter deklaratoryjny, gdyż stwierdza jedynie fakt, że z upływem 3 lat od daty zawieszenia postępowanie uległo umorzeniu (zob. H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie..., 2004, s. 254). W niniejszej sprawie spełnione zostały określone w art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanki zobowiązujące sąd do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Termin trzech lat liczony od daty wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania upłynął 16 września 2019 r., a żadna ze stron nie zgłosiła skutecznie przed jego upływem wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania. Z powyższych względów sąd na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 i art. 131 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowoadministracyjne.