I SA/Op 273/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Gerard Czech po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 sierpnia 2012 r. sprawy ze skargi A Spółka z o.o. w [...] na interpretację indywidualną działającego z upoważnienia Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 10 kwietnia 2012 r. , nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od działającego z upoważnienia Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi na rzecz strony skarżącej kwotę 440,00 zł (słownie: czterysta czterdzieści 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skargą z dnia 22 czerwca 2012 r. pełnomocnik A Spółka z o.o. w [...] zaskarżył interpretację indywidualną wydaną przez działającego z upoważnienia Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 10 kwietnia 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych i wniósł o jej uchylenie w całości oraz o zasadzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Odpowiadając na skargę organ interpretacyjny wniósł o umorzenie postępowania podnosząc, że po wniesieniu skargi na w/w interpretację indywidualną Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w oparciu o przepisy art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012, poz. 270), powoływanej dalej jako: p.p.s.a. oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) w związku z § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112. poz. 770 ze zm.) wydał w dniu 23 lipca 2012 r. ponowną interpretację indywidualną o nr [...], w której uznał stanowisko skarżącej Spółki za prawidłowe. Pismem z dnia 6 sierpnia 2012 r. pełnomocnik skarżącej Spółki wskazał, iż w związku z uznaniem przez organ zarzutów skargi w całości oraz wydaniem zmienionej interpretacji indywidualnej, w której uznał on stanowisko podatnika za prawidłowe, postępowanie sądowe w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe i z tego też powodu wyraża zgodę na wnioskowane przez organ interpretacyjny umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli: 1. skarżący skutecznie cofnął skargę, 2. w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie, nie budzi wątpliwości to, że w wydanej po wniesieniu skargi w oparciu o przepis art. 54 § 3 p.p.s.a nowej interpretacji indywidualnej w całości uwzględnione zostało żądanie skarżącej Spółki. Skoro zatem skarga została uwzględniona, toczenie postępowania przed sądem administracyjnym – co zgodnie przyznały obie zainteresowane strony - stało się bezprzedmiotowe. Z tych też przyczyn postępowanie w sprawie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3, który to przepis stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów znajduje oparcie w treści art. 201 p.p.s.a., z którego to przepisu wynika, że skarżącemu przysługuje zwrot kosztów od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a. Na przedmiotowe zaś koszty składają się uiszczony przez stronę skarżącą wpis stały od skargi w kwocie 200 zł i koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł określone zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153). Z przedstawionych przyczyn orzeczono, jak w sentencji.