I SA/Op 28/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gerard Czech po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w [...] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 10 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług za marzec 2017 r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017r., poz. 201 ze zm.) - dalej określana jako "O.p.", po rozpatrzeniu zażalenia złożonego przez A Sp. z o.o. w [...] (dalej jako: "Skarżąca", "Spółka"), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 21 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług za marzec 2017 r. do dnia 24 listopada 2017 r. Z uzasadnienia tego postanowienia wynika, że Spółka w dniu 24 kwietnia 2017 r. złożyła deklarację VAT-7 za marzec 2017 r., w której wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w terminie 60 dni. Termin do dokonania zwrotu przypadał na 23 czerwca 2017 r. Na podstawie upoważnienia z dnia 11 maja 2017 r. do przeprowadzenia kontroli celno-skarbowej została wszczęta wobec Spółki kontrola celno-skarbowa w zakresie podatku od towarów i usług m.in. za marzec 2017 r., a jej przewidywany termin zakończenia został wyznaczony na dzień 21 sierpnia 2017 r. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2017 r. Naczelnik Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu przedłużył termin zwrotu podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2017 r. do dnia 21 sierpnia 2017 r. wskazując jako uzasadnienie toczącą się wobec podatnika kontrolę celno-skarbową, której przedmiotem jest weryfikacja rozliczenia podatku VAT, w tym za marzec 2017 r. Kolejne przedłużenie terminu zwrotu podatku do dnia 24 listopada 2017 r. nastąpiło postanowieniem Naczelnika Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 21 sierpnia 2017 r. (nr [...]). Postanowienie to doręczono stronie w dniu 24 sierpnia 2017 r. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. poz. 1054 ze zm.; obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.) - dalej w skrócie "u.p.t.u." w zw. z art. 219 O.p. wyrażające się w przekroczeniu terminu upoważniającego organ podatkowy do skutecznego prawnie wprowadzenia do obrotu zaskarżonego postanowienia oraz art. 127 § 2 w zw. z art. 210 § 4, art. 121 § 1 w zw. z art. 235 oraz art. 180 § 1 i art. 187 § 1 w zw. z art. 235 O.p. poprzez brak prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz oparcie uzasadnienia postanowienia na okolicznościach, które nie miały w przedmiotowej sprawie żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia. Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie postanowień organów obu instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowoadministracyjne należało zawiesić. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej: "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten określa przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego, uwzględniając przede wszystkim względy celowościowe. Przesłankami zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a musi być jednoczesność toczenia się obu postępowań oraz zależność rozstrzygnięcia jednego z nich od wyniku drugiego. Skarżąca kwestionuje w skardze zasadność i sposób przedłużenia przez Naczelnika Opolskiego Urzędu Skarbowego terminu zwrotu podatku od towarów i usług twierdząc, że brak było ku temu podstaw faktycznych i prawnych oraz wskazuje na formalną wadliwość samego postanowienia organu I instancji. Nie ma jednak między stronami wątpliwości, że podstawą do działania organu podatkowego był przepis art. 87 ust. 2 u.p.t.u. (w brzmieniu obowiązującym w 2017 r.), który w zdaniu drugim przewiduje, iż jeżeli zasadność zwrotu podatku wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika dokonywanego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej lub postępowania kontrolnego na podstawie przepisów o kontroli skarbowej. Jak wynika z przytoczonych powyżej okoliczności, organ podatkowy w związku ze złożeniem przez Spółkę w dniu 24 kwietnia 2017 r. deklaracji za marzec 2017 r., w której wykazano m.in. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy, postanowieniem z dnia 21 czerwca 2017 r. dokonał przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za ten okres rozliczeniowy, tj. do dnia 21 sierpnia 2017 r. Postanowienie to zostało doręczone Skarżącej w dniu 26 czerwca 2017 r. i nie zostało przez Spółkę zaskarżone. Jednocześnie organ podatkowy, biorąc pod uwagę okoliczność, że kontrola prowadzona przez urząd celno-skarbowy, mająca zweryfikować zasadność wykazanej przez Spółkę kwoty podatku VAT, zadeklarowanej do zwrotu nie została zakończona, postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2017 r. ponownie przedłużył termin zwrotu podatku od towarów i usług za ww. okres do dnia 24 listopada 2017 r. Postanowienie powyższe doręczono stronie w dniu 24 sierpnia 2017 r. za pośrednictwem operatora pocztowego, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 20 akt administracyjnych), podczas gdy wyznaczony w poprzednim postanowieniu z dnia 21 czerwca 2017 r. planowany termin zakończenia weryfikacji mijał z dniem 21 sierpnia 2017 r. Na tle tych okoliczności faktycznych sprawy wskazać należy, że Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż postanowieniem z dnia 16 listopada 2017 r. o sygn. akt I FSK 255/17 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, a mianowicie: "Czy w stanie prawnym obowiązującym w 2015 r. dla zachowania terminu do przedłużenia zwrotu różnicy podatku w celu zweryfikowania zasadności tego zwrotu, określonego w art. 87 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. poz. 1054 ze zm.; obecnie Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.), konieczne było przed upływem tego terminu doręczenie podatnikowi postanowienia naczelnika urzędu skarbowego przedłużającego termin, czy też wystarczyło, jeśli przed upływem terminu do dokonania zwrotu to postanowienie zostało wydane (sporządzone i podpisane), ewentualnie, w przypadku doręczenia za pośrednictwem operatora pocztowego, także przekazane temu operatorowi w celu doręczenia?" (opubl. CBOSA na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Treść art. 87 ust. 2 u.p.t.u. nie uległa zmianie w 2017 r. Stan faktyczny sprawy rozpatrywanej przez WSA w Opolu zbieżny jest z okolicznościami faktycznymi sprawy, w której zadano pytanie. Podkreślić przy tym należy, że stosownie do art. 134 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W orzecznictwie przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08 i postanowienie WSA w Opolu z dnia 29 września 2017 r. sygn. akt. I SA/Op 325/17). Jeżeli w sprawach sądowoadministracyjnych zjawiskiem wielce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądów, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, to jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich powinno zapaść takie samo rozstrzygnięcie, a przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma dodatkowe znaczenie w sferze prawa publicznego. Skoro z przedstawionych na wstępie okoliczności wynika, że termin zadeklarowanego przez stronę zwrotu podatku od towarów i usług upływał z dniem 21 sierpnia 2017 r., a postanowienie Naczelnika Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu o przedłużeniu terminu tego zwrotu zostało wydane w dniu 21 sierpnia 2017 r. i doręczone dnia 24 sierpnia 2017 r., to treść uchwały 7 sędziów NSA będzie miała bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie sprawy niniejszej. Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.