I SA/Op 283/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 16 stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, postanawia: umorzyć postępowanie Skarżący P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 16 stycznia 2014 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów Pismem procesowym z dnia 22 lipca 2014 r. reprezentujący skarżącego pełnomocnik cofnął skargę, wskazując, że decyzja wymiarowa, ustalająca zryczałtowany podatek dochodowy została wyeliminowana z obrotu prawnego, wobec czego strona nie ma już interesu w dalszym popieraniu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wobec skutecznego cofnięcia skargi postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie do art. 161 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 poz. 270)- /dalej jako p.p.s.a./, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli: 1. skarżący skutecznie cofnął skargę, 2. w razie śmierci strony, jeśli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania, 3. gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jak wynika natomiast z treści art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie cofnięcie skargi nie budzi wskazanych wyżej wątpliwości, a zatem wola skarżącego, jako dysponenta skargi jest dla Sądu wiążąca. Nie dopatrując się zatem okoliczności przemawiających za niedopuszczalnością cofnięcia skargi, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, postępowanie w sprawie umorzył. Z tych przyczyn faktycznych i prawnych na orzeczono, jak w sentencji.