I SA/Op 288/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska Sędziowie Sędzia WSA Marta Wojciechowska Sędzia WSA Marzena Łozowska (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Maria Żymańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2019 r. sprawy ze skargi Fundacji A w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 8 maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przekazania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych na rzecz organizacji pożytku publicznego za 2016 r. oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez Fundację A (dalej jako: Fundacja, strona) jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 8.05.2019 r., mocą której organ ten, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018r., poz. 800 ze zm. - dalej: op), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 15.01.2019 r. odmawiającej przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego za 2016 r. Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym i prawnym: Fundacja A jako organizacja pożytku publicznego zwróciła się pismem, które wpłynęło do Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu w dniu 6.01.2018 r., o przekazanie należnych jej środków z tytułu 1% podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. W odpowiedzi z dnia 9.02.2018 r. organ podatkowy pierwszej instancji wyjaśnił, że odstąpił od przekazania środków z ww. tytułu, gdyż w terminie do dnia 30.06.2017 r. Fundacja nie zawiadomiła organu o numerze rachunku bankowego, na który mają być przekazane te środki. Pismem z dnia 26.02.2018 r., Fundacja ponownie zwróciła się o przekazanie na jej rzecz 1% podatku za 2016 r. Wyjaśniła, że brak zgłoszenia numeru rachunku bankowego dla celów wpłaty 1% wynikał z faktu, że rok 2017 był pierwszym rokiem jej działania jako organizacji pożytku publicznego. Środki z 1% podatku mają zaś posłużyć ułatwieniu realizacji celu działania Fundacji, którym jest krzewienie sportu wśród dzieci - od 0 do 12 lat - piłki nożnej, i zostać przekazane do szkółek z przeznaczeniem w całości na wyżywienie i sprzęt dla dzieci, stroje i inne elementy niezbędne do treningów. Decyzją z dnia 3.04.2018 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu odmówił przekazania 1% podatku na rzecz Fundacji jako organizacji pożytku publicznego. Od decyzji tej wniesione zostało do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu odwołanie, w którym Fundacja zażądała uchylenia decyzji w całości i rozstrzygnięcia co do istoty sprawy, poprzez przekazanie 1% podatku za 2016 r., lub uchylenia decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi podatkowemu pierwszej instancji. Organ drugiej instancji w wyniku rozpatrzenia odwołania wydał w dniu 6.08.2018 r. decyzję, którą uchylił ww. decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 3.04.2018 r. i umorzył postępowanie w sprawie. Stwierdził bowiem, że podanie z dnia 26.02.2018 r. posiadało braki formalne, gdyż osoba która je wniosła w imieniu Fundacji, nie była właściwie umocowana do jej reprezentowania, co spowodowało, że postępowanie w sprawie przekazania 1% podatku faktycznie nie zostało wszczęte. Na decyzję tę Fundacja wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę, a Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu, decyzją z dnia 4.10.2018 r., wydaną na podstawie art.54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej jako: ppsa), uwzględnił skargę i uchylił decyzję organu podatkowego pierwszej instancji z dnia 3.04.2018 r. w całości oraz przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Po uzupełnieniu przez Fundację - na wezwanie ww. organu - podania z dnia 26.02.2018 r. o podpis jej ustawowego przedstawiciela - Prezesa Zarządu - Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu przeprowadził wszczęte tym podaniem postępowanie podatkowe i w jego wyniku wydał w dniu 15.01.2019 r. decyzję, którą odmówił przekazania na rzecz Fundacji 1% podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. Uzasadniając odmowę wskazał, że Fundacja nie dopełniła obowiązku wynikającego z art. 27a ust. 8 ustawy z dnia 24.04.2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r. poz.1817 ze zm. - dalej: udppiw), gdyż do dnia 30 czerwca roku następującego po roku podatkowym, tj. do dnia 30 czerwca 2017 r., nie podała numeru rachunku bankowego właściwego do przekazania na jej rzecz 1% podatku dochodowego od osób fizycznych poprzez dokonanie zgłoszenia identyfikacyjnego albo zgłoszenia aktualizacyjnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 13.10.1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2017 r. poz. 869 ze zm.). Zgłoszenie identyfikacyjne NIP - 8 zawierające przedmiotowy numer rachunku złożyła dopiero dnia 5.12.2017 r. W związku z tym na podstawie art. 45c ust. 6 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm. - dalej: updof, oraz art. 21 b ust. 6 ustawy z dnia 20.11.1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2157 ze zm. - dalej: uzpdof), organ podatkowy pierwszej instancji odstąpił od przekazania 1% podatku na rzecz Fundacji. W wyniku wniesionego przez Fundację odwołania, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu opisaną na wstępie decyzją z dnia 8.05.2019 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji podniósł, że z przepisów art. 27a ust. 8 udppiw oraz art. 45c ust. 6 pkt 1 updof oraz art. 21b ust. 6 pkt 1 uzpdof wynika, że dla uzyskania 1% podatku organizacja pożytku publicznego zobowiązana jest nie tylko zgłosić na określonym formularzu prawidłowy numer rachunku bankowego przeznaczonego dla tego właśnie celu, ale dokonać tego zgłoszenia w określonym terminie, w przeciwnym bowiem razie organ podatkowy zobowiązany będzie odstąpić od jego przekazania. W niniejszej sprawie Fundacja, żeby otrzymać 1% podatku za 2016 r., winna więc była zatem zgłosić Naczelnikowi Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu właściwy numer rachunku bankowego w terminie do dnia 30.06.2017 r. Zgłoszenie identyfikacyjne NIP - 8 zawierające wymagany numer złożyła jednak dopiero dnia 5.12.2017 r., a więc nie dotrzymała nałożonego przez ustawodawcę warunku do uzyskania 1% podatku, stąd organ pierwszej instancji odmówił zaskarżoną decyzją przekazania żądanych środków. W dalszej kolejności, odnosząc się do twierdzenia zawartego w odwołaniu, iż faktycznie ww. termin do zgłoszenia rachunku bankowego jest pozbawiony znaczenia, a środki z 1% powinny być przekazane organizacji pożytku publicznego, również w przypadku jego niedotrzymania, organ stwierdził, że jest ono nie tylko nieuzasadnione, ale wręcz sprzeczne z zapisami ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie. Przywołany przepis art. 27a ust. 8 udppiw ma bowiem jednoznaczne brzmienie i zgodnie z nim organizacja pożytku publicznego jest cyt.: " obowiązana" do podania numeru rachunku bankowego nie później niż do dnia 30 czerwca roku następującego po roku podatkowym przez złożenie zgłoszenia identyfikacyjnego lub aktualizacyjnego w rozumieniu odrębnych przepisów. Jednocześnie w myśl art. 27 ust. 2 udppiw, otrzymane przez organizację pożytku publicznego środki finansowe pochodzące z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych mogą być wykorzystane wyłącznie na prowadzenie działalności pożytku publicznego. Zgodnie zaś z kolejnym ust. 2a, w przypadku wydatkowania przez organizację pożytku publicznego środków finansowych pochodzących z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych w sposób niezgodny z ust. 2, stwierdzonego w wyniku kontroli, o której mowa w art. 29, lub kontroli przeprowadzonej przez inny organ kontroli państwowej lub skarbowej, minister właściwy do spraw zabezpieczenia społecznego wydaje decyzję zobowiązującą organizację pożytku publicznego do zwrotu nieprawidłowo wydatkowanych środków, określając kwotę podlegającą zwrotowi i termin, od którego nalicza się odsetki. Ponadto stosownie do ust. 2c tego samego przepisu, organizacja pożytku publicznego wyodrębnia w ewidencji księgowej środki, o których mowa w ust. 2, w tym wysokość środków wydatkowanych na promocję 1% podatku dochodowego od osób fizycznych, o której mowa w art. 27c ust. 1. W ocenie organu odwoławczego przywołane przepisy dowodzą, że ustawodawca przykłada szczególną wagę do prawidłowej dystrybucji i właściwej gospodarki środkami z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych zapłaconego oraz przeznaczonego przez podatników tego podatku na organizacje pożytku publicznego. Poprzez regulacje ustawowe dąży do zapewnienia przejrzystości obiegu tych środków oraz korzystania z nich, a jednym z rozwiązań, które ma to zapewnić, jest obowiązkowe wskazanie przez organizacje pożytku publicznego w określonym terminie i określony sposób rachunku bankowego, na który te środki mają być przekazane. Na poparcie swojego stanowiska organ przywołał wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjny z dnia 17.03.2017 r., sygn. akt. III SA/Wa 250/16 - publikowane na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl, podobnie jak dalsze powoływane orzeczenia). Tym samym zdaniem Dyrektora, wbrew opinii pełnomocnika, określenie w ustawie terminu do podania numeru rachunku bankowego dla przekazania środków z 1%, nie ma jedynie charakteru porządkowego, ale stanowi wyraz dbałości ustawodawcy o prawidłowość gospodarowania środkami stanowiącymi co do zasady dochody budżetu państwa, lecz przekazanymi do wykorzystania na cele społecznie użyteczne organizacjom pożytku publicznego, a tym samym jego przestrzeganie jest sine qua non otrzymania przeznaczonych dla danej organizacji pieniędzy. W związku z powyższym organ odwoławczy nie podzielił stanowiska zawartego w odwołaniu, że pomimo niezastosowania się przez Fundację do wymogów określonych przepisem art. 27a ust. 8 udppiw, powinna otrzymać ona 1% podatku, z tego względu, iż organowi pierwszej instancji miałby być znany numer rachunku bankowego Strony do przekazania środków, w związku z zarejestrowaniem Fundacji jako organizacji pożytku publicznego oraz z realizowaniem z jej rachunku bankowego zobowiązań podatkowych. Zdaniem Dyrektora IAS treść ww. przepisu art. 27a ust. 8 jest jednoznaczna i wynika z niej, iż ustawodawca oczekuje od organizacji pożytku publicznego zachowania zgodnego z wyznaczonymi przez niego w tym przepisie regułami. Tak więc organ podatkowy pierwszej instancji odmawiając przekazania 1% podatku w związku z niewskazaniem przez Fundację we właściwym terminie numeru rachunku bankowego, nie wyciągnął błędnych wniosków ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, ale zastosował właściwie, do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego, niewymagającego dalszych wyjaśnień ani uzupełnień, jednoznaczną normę prawną, która wyklucza przekazanie środków z 1% na jakikolwiek rachunek bankowy będący w dyspozycji organizacji, poza wskazanym w trybie art.27a ust.8 udppiw. W efekcie prawidłowo organ pierwszej instancji na podstawie art. 45c ust. 6 updof i art. 21b ust. 6 uzpdof odstąpił od przekazania Fundacji 1% podatku. Tym samym za nietrafny organ uznał również zarzut odwołania dotyczący naruszenia art. 122 op jak i pozostałych, wskazanych w odwołaniu, przepisów prawa procesowego. W ocenie organu odwoławczego nie zasługuje przy tym na uznanie argument odwołania, iż opóźnienie w ujawnieniu właściwego rachunku bankowego powstało z przyczyn niezawinionych przez Fundację, tj. spowodowane zostało tym, że był to pierwszy rok jej funkcjonowania jako organizacji pożytku publicznego. Jak sam bowiem pełnomocnik wskazuje, rejestracja Fundacji we właściwym rejestrze nastąpiła dnia 30.05.2016 r., zaś termin, którego nie dotrzymała, upływał ponad rok później (30.06.2017 r.). Nie zapoznanie się z przepisami niosącymi - jak sama Fundacja podnosi - istotne konsekwencje finansowe dla jej funkcjonowania, może tylko dziwić, szczególnie, iż ustawa o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, choćby ze względu na uzyskanie statusu organizacji pożytku publicznego, musiała być jej znana. Nieuzasadniony w ocenie organu odwoławczego jest również zarzut odwołania, że art. 45c ust. 4 updof, ani też żaden inny przepis ustawy, nie łączy z uchybieniem terminowi do podania numeru rachunku bankowego skutku w postaci definitywnej utraty prawa do otrzymania środków z 1% podatku i wygaśnięcia prawa do domagania się ich wypłaty, a jedynie zwalnia organ podatkowy z przekazania środków do końca lipca kolejnego roku podatkowego, co zdaniem pełnomocnika oznacza, iż w zaskarżonej decyzji dokonano błędnej interpretacji tego przepisu. Przepis art. 45c ust. 4 updof (i art. 21 b ust. 4 uzpdof) wskazuje okres, w którym naczelnik właściwego urzędu skarbowego winien dokonać przekazania organizacjom pożytku publicznego należnych im środków. Aby mógł to uczynić w sposób prawidłowy i w terminie, przepisem art. 27a ust. 8 ww. udppiw zobowiązano organizacje do zgłoszenia rachunku bankowego do dnia 30 czerwca roku następnego po roku podatkowym. Tym samym zgłoszenie rachunku nawet w ostatnim dniu tego terminu, umożliwia naczelnikowi urzędu skarbowego przekazanie środków w przewidzianym do tego okresie, czyli do końca lipca. Z przepisów tych nie można, w ocenie organu, w żaden sposób wyprowadzić wniosku, że organizacja pożytku publicznego może żądać, a naczelnik urzędu skarbowego przekazać, w dowolnym czasie 1% podatku, a zatem, że uchybienie terminowi do wskazania numeru rachunku bankowego nie pozbawia definitywnie organizacji prawa do 1% podatku przeznaczonego przez podatników na jej rzecz. Organ odwoławczy wskazał także na brak podstaw do uwzględnienia zarzutu naruszenia art. 45c ust. 6 pkt 1 updof i art. 21 b ust. 6 pkt 1 uzpdof, poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, wyrażające się w nieprzekazaniu na rzecz Fundacji 1% podatku za 2016 r., mimo spełnienia wszystkich uwarunkowań wskazanych w art. 45c ust. 1, 2 i 3 updof oraz w art. 21 b ust. 1 i 2 uzpdof, w tym przeznaczenia przez podatników 1% podatku na rzecz strony. Zdaniem organu, nie są to jedyne warunki, których spełnienie jest wymagane dla przekazania środków z 1%. Nie tylko podatnicy, ale również organizacja pożytku publicznego winna zachować się w określony sposób, co nakazuje jej art. 27a ust. 8 udppiw, to jest podać do dnia 30 czerwca roku następnego po roku podatkowym numer rachunku, na który mają zostać przekazane przeznaczone dla niej środki. Tego zaś w niniejszej sprawie zabrakło, a więc zastosowanie art. 45c ust. 6 pkt 1 updof i art. 21 b ust. 6 pkt 1 uzpdof było uzasadnione. Organ odwoławczy nie zgodził się także z zarzutem Fundacji dotyczącym naruszenia art. 121 § 2 op., że organ podatkowy pierwszej instancji nie udzielił stronie wyczerpujących wyjaśnień odnośnie powołanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przepisów. W ocenie organu odwoławczego z uzasadnienia przedmiotowej decyzji wynika, iż organ pierwszej instancji wskazał właściwe przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie, będące podstawą podjętego rozstrzygnięcia, oraz uzasadnił ich zastosowanie w stwierdzonych okolicznościach faktycznych sprawy. Proste zaś zestawienie treści przepisu art. 27a ust. 8 udppiw z faktem, że numer rachunku bankowego do przekazania 1% podatku Fundacja zgłosiła z prawie pół rocznym opóźnieniem, dał temu organowi podstawę do odmowy przekazania środków. Organ zauważył także, że dokonana przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu wykładnia przepisu obligującego organizacje pożytku publicznego do podania w określonym trybie i terminie numeru rachunku bankowego, na który ma być przekazany 1 % podatku, oparta o jego literalne brzmienie, jest prawidłowa i pełna, natomiast żadna z okoliczności powodujących konieczność zastosowania wykładni innej niż literalna nie wystąpiła, bowiem przepis art. 27a ust.8 udppiw zostały sformułowany w sposób jasny i jednoznaczny. Również przepis art. 45c ust. 6 updof nie nasuwa wątpliwości interpretacyjnych, gdyż wskazano w nim wprost, że naczelnik urzędu skarbowego odstępuje od przekazania 1% podatku, jeżeli cyt.: " organizacja nie podała, zgodnie z ustawą o działalności pożytku publicznego, numeru rachunku bankowego właściwego do przekazania 1% podatku". Skoro ustawa o działalności pożytku publicznego określa do kiedy numer rachunku należy podać, to dyspozycja art.45c ust. 6 updof obejmuje również sytuację, gdy rachunku nie podano w wymaganym terminie. Zdaniem organu odwoławczego takie stanowisko zajął także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8.11.2017 r., sygn. akt II FSK 2633/15 orzekając co prawda w poprzednim (tj. obowiązującym do dnia 22.03.2014r.), ale posługującym się rozwiązaniami podobnymi do aktualnych, stanie prawnym. We wniesionej skardze Fundacja zarzuciła naruszenie: 1. przepisów postępowania, w sposób mający wpływ na wynik sprawy, tj.: • art. 120 w zw. z art. 121 § 1op, poprzez błędne zastosowanie przepisów prawa oraz nieprzeprowadzenie postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych w istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii, tj. przyznania skarżącej 1% podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 rok na rzecz organizacji pożytku publicznego, objawiające się w bezzasadnym przyjęciu przez organ odwoławczy, iż dokonana przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu wykładnia przepisów obligujących organizacje pożytku publicznego do podania w określonym trybie i terminie numeru rachunku bankowego, na który ma być przekazany 1% podatku, oparta jest o literalne brzmienie tychże przepisów oraz, że wykładnia ta jest prawidłowa i pełna, a tym samym bezzasadnym przyjęciu, iż na gruncie niniejszej sprawy nie było możliwe dokonanie wykładni celowościowej wzmiankowanych przepisów, oraz, że zarzuty strony - podniesione w toku postępowania podatkowego - są wyrazem jedynie jej niezadowolenia z podjętego rozstrzygnięcia w sprawie, • art. 122 op, poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego i wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz oparcie się na argumentacji organu pierwszej instancji, co doprowadziło do niezałatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym, oraz poprzez błędne przyjęcie przez organ odwoławczy, iż fakt rejestracji Fundacji nie dawał organowi pierwszej instancji podstaw do przekazania jej środków pieniężnych zebranych w ramach 1 % podatku, na rachunek bankowy będący w posiadaniu organu podatkowego, co doprowadziło do wydania decyzji niezgodnej z przepisami prawa, • art. 233 § 1 pkt 2 lit. a i lit. b op, poprzez jego niezastosowanie, a w konsekwencji utrzymanie w mocy decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 15.01.2019 r., podczas gdy organ powinien był uchylić w całości decyzję organu pierwszej instancji i w tym zakresie orzec co do istoty sprawy - ewentualnie sprawę przekazać do ponownego rozpatrzenia temuż organowi, • art. 191 op, poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie, wyrażającą się w bezzasadnym przyjęciu przez organ odwoławczy, że rejestr organizacji pożytku publicznego, do którego Fundacja została wpisana w dniu 30.05.2016 r., i w którym zawarto także jej numer rachunku bankowego, nie ma znaczenia na gruncie niniejszej sprawy, podczas gdy powyższe niewątpliwie wskazuje na to, że organ podatkowy był w posiadaniu wzmiankowanego rachunku bankowego należącego do Fundacji, a tym samym miał możliwość przekazania zebranych środków w ramach 1% na rzecz strony. 2. naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, tj.: • art. 27 ust. 2 w zw. z art. 27a ust. 8 udppiw, poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji bezzasadne uznanie, iż skarżąca, nie podając we właściwym czasie numeru rachunku bankowego do przekazania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych, zamierzała dokonać nienależytej dystrybucji i niewłaściwej gospodarki środkami, które otrzymałaby w ramach 1% podatku dochodowego od osób fizycznych. Faktycznie wzmiankowane środki pieniężne miały być w całości przeznaczone na wyżywienie, sprzęt dla dzieci, stroje oraz inne elementy niezbędne do prawidłowego przeprowadzania treningów oraz miały ułatwić działalność Fundacji poprzez kierowanie zebranych środków do szkółek piłkarskich prowadzonych pod nazwą A . W sposób nieuzasadniony odrzucono także twierdzenia skarżącej, że opóźnienie w ujawnieniu właściwego rachunku bankowego powstało z przyczyn przez nią niezawinionych. Organ podatkowy właściwy dla Fundacji posiadał informację o numerze rachunku bankowego właściwego do przekazania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych i był on mu znany w związku z rejestracją skarżącej jako organizacji pożytku publicznego, jak również uiszczaniem przez skarżącą zobowiązań podatkowych z rachunku bankowego, którego jest właścicielem, • art. 45c ust. 4 updof, poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji jego niewłaściwe zastosowanie, gdyż nie łączy on z uchybieniem terminowi do podania numeru rachunku bankowego właściwego do przekazania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych, skutku w postaci definitywnej utraty prawa organizacji pożytku publicznego do otrzymania kwot wpłaconych przez podatników w ramach 1% ich podatku. W sytuacji więc, gdy skarżąca wskazała numer rachunku bankowego - choćby z opóźnieniem - organ winien przekazać jej 1% podatku za 2016 rok. W związku z powyższymi zarzutami Fundacja wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i zasądzenia od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako ppsa). Rozpatrując sprawę na podstawie tych kryteriów, Sąd stwierdził, że wniesiona skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontroli Sądu poddana została decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 8.05.2019 r. wydana w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy w świetle zebranego materiału dowodowego oraz zastosowanych w sprawie przepisów prawa materialnego Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu zasadnie odmówił przekazania skarżącej przeznaczonego dla niej przez podatników 1% podatku, bowiem Fundacja nie podała numeru rachunku w ustawowym terminie. Kontrolę prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia należy rozpocząć od kwestii ustaleń faktycznych, albowiem tylko prawidłowo ustalony stan faktyczny daje podstawy do rozpatrzenia prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Przeprowadzona z tego punktu widzenia sądowa kontrola zaskarżonej decyzji, czyli co do przebiegu postępowania, gromadzenia dowodów oraz oceny zgromadzonych dowodów i dokonanych w następstwie tego ustaleń faktycznych - nie dostarczyła podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi. Ustalenia faktyczne w tej sprawie nie są sporne. Skarżąca - organizacja pożytku publicznego - nie otrzymała kwot 1% podatku wskazanych w zeznaniach podatników za 2016 r. Bezsporne jest także, że Fundacja nie przekazała Naczelnikowi Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu w terminie określonym przepisami prawa numeru rachunku bankowego, na który miałyby być przekazywane kwoty 1% podatku PIT, co zdaniem organu uzasadnia działanie Naczelnika US. Stan prawny, mający znaczenie dla dokonania takiej właśnie oceny, oraz wnioski z niego wynikające w świetle materiałów zgromadzonych w aktach sprawy w dacie wydawania decyzji, przedstawiają się następująco: Zgodnie z art. 27 ust. 1 udppiw, podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych może, na zasadach i w trybie określonym w przepisach odrębnych, przekazać 1% podatku obliczonego zgodnie z odrębnymi przepisami na rzecz wybranej przez siebie organizacji pożytku publicznego. Zasady przekazywania przez organy podatkowe kwot 1% podatku należnego wynikającego z terminowo złożonych zeznań podatkowych reguluje art. 45c updof. Przekazanie kwoty 1% podatku należnego wynikającego z zeznania podatkowego albo z korekty zeznania dokonuje naczelnik urzędu skarbowego właściwy miejscowo dla złożenia zeznania podatkowego na wniosek podatnika (o którym mowa w ust. 3 i 3a), na rzecz jednej organizacji pożytku publicznego działającej na podstawie ustawy o działalności pożytku publicznego, wybranej przez podatnika z wykazu, o którym mowa w ustawie o działalności pożytku publicznego, zwanej dalej "organizacją pożytku publicznego". Kwotę tę naczelnik urzędu skarbowego przekazuje w terminie od maja do lipca roku następującego po roku podatkowym, za który składane jest zeznanie podatkowe, na rachunek bankowy właściwy do przekazania 1% podatku podany przez organizację pożytku publicznego zgodnie z przepisami ustawy o działalności pożytku publicznego. Kwota ta jest pomniejszana o koszty przelewu bankowego. W myśl art. 27a ust. 8 udppiw, organizacja pożytku publicznego jest obowiązana nie później niż do dnia 30 czerwca roku następującego po roku podatkowym podać naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według siedziby tej organizacji numer rachunku bankowego właściwy do przekazania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych przez dokonanie zgłoszenia identyfikacyjnego albo zgłoszenia aktualizacyjnego na podstawie przepisów ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Natomiast, co istotne, zgodnie z art. 45c ust. 6 pkt 1 updof oraz art. 21 b ust. 6 pkt 1 uzpdof, naczelnik urzędu skarbowego odstępuje od przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego, w przypadku jeżeli organizacja nie podała, zgodnie z ustawą o działalności pożytku publicznego, numeru rachunku bankowego właściwego do przekazania 1% podatku lub numer tego rachunku jest nieprawidłowy. Niesporną okolicznością jest, że skarżąca Fundacja A, zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu 10.01.2011 r., uzyskała w dniu 30.05.2016 r. status organizacji pożytku publicznego, o której mowa w art. 22 udppiw. Nie jest także kwestionowane, że zgłoszenie identyfikacyjne NIP - 8 zawierające wymagany numer rachunku bankowego, Fundacja złożyła w dniu 05.12.2017 r., zatem po upływie wyznaczonego przepisem art. 27a ust. 8 udppiw terminu, przypadającego w przypadku środków z 1% podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016 r., na dzień 30.06.2017 r. W świetle powyższego zasadnie, na podstawie ww. przepisu art. 45c ust. 6 pkt 1 updof i art. 21 b ust. 6 pkt 1 uzpdof, organ podatkowy pierwszej instancji odmówił przekazania skarżącej przeznaczonego dla niej przez podatników 1% podatku, bowiem Fundacja nie podała numeru rachunku w ustawowym terminie. Trafnie także uznał, iż w istocie należało przyjąć, że nie podała go w ogóle, skoro przepisy nie przewidują możliwości wskazania tego numeru w innym terminie lub zgłaszania go bezterminowo. W tych warunkach postawione w skardze zarzuty musiały zostać uznane za nieusprawiedliwione. W szczególności chybione jest stanowisko skarżącej, że ww. przepis art. 27a ust. 8 udppiw określający obowiązek zgłoszenia numeru rachunku bankowego w wyznaczonym terminie, wymaga innej wykładni niż literalna, tj. celowościowej albo funkcjonalnej. Treść tego przepisu jest jasna i nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych, a tylko niejasność przepisów uprawniałaby do korzystania z innych metod wykładni aniżeli językowej (gramatycznej). Zasadnie zatem stwierdził organ, że dokonywanie innej jego wykładni niż językowa, tj. poprzez pryzmat celów, na jakie sporne środki z 1% mogą być wykorzystane oraz mając na uwadze normy moralne, zasady sprawiedliwości oraz słuszności, a także konsekwencje społeczne i ekonomiczne, nie ma uzasadnienia. Podobnie, przeciwnie do zapatrywań skarżącej, żadnej z tych dodatkowych - poza językową - wykładni nie wymagają przepisy art. 45c ust. 6 updof i art. 21b ust. 6 uzpdof, które określają sankcje za niewypełnienie obowiązków określonych art. 27a ust. 8 udppiw, na co wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym orzeczeniu z dnia 10.02.2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1466/14 podnosząc, że cyt.: "Zasadne jest stanowisko Dyrektora IS, że przepisy dotyczące obowiązującej procedury w zakresie dostarczenia przez organizację pożytku publicznego informacji oraz wymiany pomiędzy organami administracji państwowej informacji dotyczących danych organizacji pożytku publicznego oraz przepisy ustaw podatkowych w zakresie skutków niepoinformowania w terminie o numerze rachunku bankowego organizacji pożytku publicznego nie zawierają sprzeczności wymagających stosowania innych niż językowa dyrektyw interpretacyjnych". Stanowisko to potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8.11.2017 r. , sygn. akt II FSK 2633/15, wydanym w poprzednim stanie prawnym (obowiązujący do dnia 22.03.2014 r.), ale jak trafnie zauważył organ odwoławczy, wciąż aktualnym z uwagi na postawione tezy, stwierdzając, że cyt.: "Słuszne jest zatem stanowisko Sądu pierwszej instancji, że w sytuacji, gdy art. 45c ust. 6 u.p.d.o.f. i art. 21 b ust. 6 u.z.p.d.o.f. w sposób jednoznaczny określają konsekwencje niepoinformowania przez organizację pożytku publicznego we właściwym terminie o numerze rachunku bankowego, dokonywanie wykładni celowościowej tych przepisów byłoby contra legem. W takiej sytuacji stosowanie innych metod wykładni nie jest dopuszczalne." W konsekwencji należy uznać, że jeżeli wykładnia językowa pozwala w sposób zupełny zdekodować treść przepisu, odwoływanie się do innych metod wykładni jest nie tylko zbędne, ale i mogące doprowadzić do wniosków sprzecznych z prawem (zob. wyrok z dnia 22.01.2019 r., sygn. akt III SA/Wa 833/18). W świetle powyższego za nieuzasadnione należało uznać zarzuty podnoszone przez skarżącą, że organy państwowe winny mieć na celu słuszny i nadrzędny interes obywateli ponad sztywne i literalne brzmienie przepisów prawa. Organ niewątpliwie miał na uwadze cele, jakie realizuje Fundacja, niemniej jednak, jego obowiązkiem było działanie na podstawie przepisów prawa, a te, jak wyżej wskazano, jednoznacznie określają obowiązki organizacji pożytku publicznego i skutki niezrealizowania przez nie tych obowiązków w wyznaczonym terminie. Podkreślić należy, że ustawodawca tak sformułował przepisy art. 27a ust. 8 udppiw oraz art. 45c ust. 6 updof i art. 21 b ust. 6 uzpdof aby nie było wątpliwości, jaki obowiązek spoczywa na organizacji pożytku publicznego, by mogła skorzystać z tych środków, z których budżet państwa zrezygnuje z części dochodów w postaci 1% podatku, przekazując go na rzecz organizacji pożytku publicznego. Organizacja jednak musi dostosować się do wyznaczonych zasad, tak, aby możliwa była kontrola dystrybucji tych środków przez naczelników urzędów skarbowych i wykorzystanie ich przez otrzymujące je organizacje, na co słusznie zwrócił uwagę organ w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Potwierdza to szereg przepisów ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, w tym powołana w zaskarżonej decyzji treść art. 27 ust. 2 i ust.2a udppiw. Na takie jak przyjęte przez organ drugiej instancji rozumienie istoty przepisu art. 27a ust. 8 udppiw, w powiązaniu z treścią art. 45c ust.6 updof, wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w prawomocnym wyroku z dnia 17.03.2017 r., sygn. akt III SA/Wa 250/16 podnosząc, że organ, dokonując przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego, musi mieć pewność, że publiczne środki zostaną przekazane na właściwy rachunek, ustawodawca zatem precyzyjnie uregulował kwestię aktualizacji, w tym i terminów aktualizacji numerów rachunków bankowych organizacji pożytku publicznego. To w ocenie Sądu, uzasadnia rygoryzm przepisów prawa regulujących m.in. kwestię rachunków bankowych organizacji pożytku publicznego oraz przekazywania na nie środków publicznych, skutkujący w niniejszej sprawie odstąpieniem od przekazania spornych środków na rzecz Fundacji. Organ przywołując powyższą argumentację, wbrew zarzutom skargi, nie stwierdził, iż Fundacja ma lub miała zamiar dokonać niewłaściwej dystrybucji i wykorzystania środków, które otrzymałaby w ramach 1 %. Wskazał tylko, że zapis ustawy o obowiązku zgłoszenia rachunku bankowego w określonym terminie nie jest przypadkowy, lecz ma określone cele, tj. sprawne przekazanie w wyznaczonym terminie przez naczelników urzędów skarbowych zgromadzonych środków organizacjom pożytku publicznego, i jednocześnie zapewnienie kontroli nad prawidłowym wykorzystaniem tych środków przez organizacje pożytku publicznego. Prawidłowo wywiódł także, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, że z obiektywnych przyczyn nie mogła dopełnić obowiązku zgłoszeniu numeru rachunku do przekazania 1% w ustawowym terminie, a dokonała tego, co nie jest sporne, dopiero pół roku po terminie. Skarżąca miała bowiem dość czasu aby zapoznać się z obowiązującymi przepisami ww. ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, zarówno starając się o uznanie za organizację pożytku publicznego, jak i po przyznaniu jej takiego statusu z dniem 30.05.2016 r. Na marginesie zaznaczyć można, że kwestia obiektywnych przyczyn, które miałyby uzasadniać nieterminowe wywiązanie się organizacji pożytku publicznego z wyżej wymienionego obowiązku, nie mają wpływu na treść przyjętego przez organ rozstrzygnięcia. Ustawodawca nie przewidział bowiem żadnych wyjątków w tym zakresie, inaczej niż w stanie prawnym do dnia 22.03.2014 r., gdzie w powołanym przepisie zastrzeżono sytuację, w której nie miała zastosowania zasada odstąpienia przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego, jeżeli organizacja ta nie podała lub nie zweryfikowała, zgodnie z ustawą o działalności pożytku publicznego, numeru rachunku bankowego lub podany numer rachunku bankowego do przekazania 1% z zeznań podatkowych za rok podatkowy zmieniła w okresie od dnia 15 marca do dnia 31 lipca roku następującego po roku podatkowym, jeżeli zmiana numeru rachunku bankowego nastąpiła z przyczyn niezależnych od organizacji. Skoro zatem językowa wykładnia art. 27a ust. 8 udppiw oraz art. 45c ust. 6 pkt 1 updof i art. 21b ust. 6 uzpdof, mających zastosowanie w sprawie jest jednoznaczna - nie pozostawiała organom podatkowym możliwości innego rozstrzygnięcia niż odmowa zwrotu 1% podatku. Nie mają przy tym znaczenia podnoszone przez skarżąca argumenty, że numer jej rachunku bankowego był znany organowi podatkowemu pierwszej instancji, gdyż został uwidoczniony w rejestrze organizacji pożytku publicznego od momentu wpisania Fundacji do tego rejestru, a wszelkie dane zostały ujawnione na stronie Ministra Finansów, a ponadto skarżąca z tego rachunku realizowała zobowiązania podatkowe na rzecz Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu. Po pierwsze, pomijając już obowiązek wynikający z jasnego i jednoznacznego brzemienia przepisu art. 27a ust. 8 udppiw, zgodnie z którym organizacja pożytku publicznego jest obowiązana nie później niż do dnia 30 czerwca roku następującego po roku podatkowym podać naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według siedziby tej organizacji numer rachunku bankowego właściwy do przekazania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych przez dokonanie zgłoszenia identyfikacyjnego albo zgłoszenia aktualizacyjnego na podstawie przepisów ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, nie można nie zauważyć, że w marcu 2014 r. zmieniono przepisy dotyczące tworzenia wykazu organizacji pożytku publicznego. Wprowadziła je ustawa z dnia 24.01.2014 r. o zmianie ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2014.223). Najważniejsza zmiana dotycząca tworzenia wykazu organizacji pożytku publicznego polega na tym, że w wykazie nie ma już numeru konta organizacji pożytku publicznego. Po drugie, wiedza organu podatkowego o numerze konta, z którego realizowane były rozliczenia z urzędem skarbowym nie ma znaczenia. Właściwy naczelnik urzędu skarbowego nie może kierować się domniemaniem, że numer rachunku bankowego znany mu "z urzędu" jest numerem rachunku bankowego właściwym do przekazania 1% podatku dochodowego od osób fizycznych. W tym zakresie nie może być jakichkolwiek wątpliwości, zatem to organizacja pożytku publicznego obowiązana jest do dokonania takiego zgłoszenia odpowiedniemu organowi w zakreślonym terminie i w sposób uregulowany przepisani prawa. Trafnie zatem jest stanowisko Dyrektora IAS, że gdyby zamiarem ustawodawcy było przyjęcie, że przekazanie środków z 1% podatku może odbywać się na dowolny rachunek bankowy organizacji pożytku publicznego, nie zawarłby w ustawie o działalności pożytku publicznego i wolontariacie oraz ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów, odpowiednio, art. 27a ust. 8 i art. 45c ust. 6. W przepisach tych wskazał zarówno termin i sposób zgłoszenia numeru rachunku, jak i skutki niedostosowania się do tych wymogów. Tym samym zarzut działania organu drugiej instancji niezgodnie z art. 122 op, nie zasługuje na uwzględnienie. Organ odwoławczy nie naruszył także art. 120 w związku z art. 121 § 1 op. Działał na podstawie przepisów prawa, nie uchybiając przy tym zasadzie prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Pełnomocnik nie wskazał, jakie konkretne działania organ mógł jeszcze podjąć, ale ich zaniechał, wydając zaskarżoną decyzję. Nie ma racji pełnomocnik, zarzucając naruszenie przez organ art. 45c ust. 4 updof, ponieważ, jak twierdzi, przepis ten nie stanowi o wygaśnięciu prawa do domagania się przez organizacje pożytku publicznego wypłaty 1 % podatku w przypadku podania wymaganego numeru rachunku bankowego z opóźnieniem. W myśl powołanego przepisu (i art. 21 b ust. 4 uzpdof), kwotę, o której mowa w ust. 1, (czyli kwotę nieprzekraczającą 1% podatku należnego, wynikającego z zeznania podatkowego, ewentualnie jego korekty, złożonego w określonym w tym przepisie terminie, zapłaconego przez podatnika w pełnej wysokości, przeznaczoną na wniosek podatnika na rzecz określonej organizacji pożytku publicznego), naczelnik urzędu skarbowego przekazuje w terminie od maja do lipca roku następującego po roku podatkowym, za który składane jest zeznanie podatkowe, na rachunek bankowy właściwy do przekazania 1% podatku podany przez organizację pożytku publicznego zgodnie z przepisami ustawy o działalności pożytku publicznego. Przepis ten wskazuje zatem okres, w którym naczelnik właściwego urzędu skarbowego winien dokonać przekazania organizacjom pożytku publicznego należnych im środków. Aby mógł to uczynić w sposób prawidłowy i w terminie, przepisem art. 27a ust. 8 ww. udppiw zobowiązano organizacje do zgłoszenia rachunku bankowego do dnia 30 czerwca roku następnego po roku podatkowym. Ponadto interpretacji powyższego przepisu nie można dokonywać z pominięciem art. 45c ust. 6 pkt 1 updof (także 21b ust. 6 pkt 1 uzpdof), który stanowił materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji, z którego wprost wynika, że naczelnik urzędu skarbowego odstępuje od przekazania 1% podatku na rzecz organizacji pożytku publicznego, jeżeli organizacja ta nie podała, zgodnie z ustawą o działalności pożytku publicznego, numeru rachunku bankowego właściwego do przekazania 1% podatku. W niniejszej sprawie właśnie taka sytuacja miała miejsce. Bezspornie skarżąca wskazała numer rachunku bankowego właściwy dla przekazania 1% podatku za 2016 r. dopiero w dniu 5.12.2017 r., dokonując zgłoszenie identyfikacyjne NIP - 8, naruszając tym samym art. 27a ust. 8 udppiw. W tym stanie rzeczy, uwzględniając treść art. 45c ust. 6 pkt 1 updof i art. 21 b ust. 6 pkt 1 uzpdof, organ obowiązany był dokonać odmowy zwrotu 1% podatku. Mając na uwadze powyższe wywody należy uznać, że zasadne jest stanowisko organów podatkowych, że z powołanych wyżej przepisów nie można więc w żaden sposób wyprowadzić wniosku, że organizacja pożytku publicznego może żądać, a naczelnik urzędu skarbowego przekazać, w dowolnym czasie, i na jakikolwiek mu znany rachunek bankowy, 1% podatku, a także, że uchybienie terminowi do wskazania numeru rachunku bankowego nie pozbawia definitywnie organizacji pożytku publicznego prawa do 1% podatku przeznaczonego przez podatników na jej rzecz. Wprost przeciwnie, z treści ww. przepisów wynika, że naczelnik urzędu skarbowego może przekazać środki tylko na rachunek podany przez organizację zgodnie z przepisami udppiw, czyli w określony w tej ustawie sposób, we wskazanym w niej terminie. Dla przekazania 1% podatku wymagane jest terminowe zgłoszenia rachunku bankowego. W przypadku zatem kiedy warunek ten nie zostaje spełniony, obowiązkiem organu nie jest przystanie na żądanie organizacji pożytku publicznego, ale odmowa przekazania środków, wyrażona w formie decyzji administracyjnej. W przeciwnym razie przedmiotowe uregulowania ustawowe należałoby uznać za zbędne, a działanie tworzącego je ustawodawcy za całkowicie nieracjonalne. Stąd zarzut naruszenia zaskarżoną decyzją art. 45c ust.4 updof jest również całkowicie nietrafny. Zaskarżoną decyzją z wyżej wskazanych względów nie naruszono także art. 191 op, poprzez dowolną, jak twierdzi pełnomocnik, a nie swobodną, ocenę materiału dowodowego. Można zgodzić się z organami podatkowymi, że nieuzasadnione jest również stwierdzenie pełnomocnika, iż organy pozostają w bezczynności, gdyż nie przekazały Fundacji środków z 1% podatku na podany przez nią - co prawda, jak przyznaje, z opóźnieniem - rachunek bankowy. Brak bowiem podstaw prawnych do takiego działania, gdyż obowiązujące przepisy, wcześniej przywołane, możliwość taką eliminują. Z tego też względu organ odwoławczy prawidłowo, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 op, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w Opolu z dnia 15.01.2019 r. W tym stanie rzeczy, Sąd działając na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę.