I SA/Op 298/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 9 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 26 lutego 2025 r., nr 1601-IOV-1.4102.1.2025 w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2019 r. postanawia : odrzucić skargę. Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu J. K. (dalej jako: skarżący, strona) zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 26 lutego 2025 r., w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2019 r. Po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych. Postanowieniem z 22 maja 2025 r. starszy referendarz sądowy w WSA w Opolu odmówił stronie przyznania prawa pomocy. Po rozpoznaniu wniesionego przez skarżącego sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z 10 lipca 2025 r. utrzymał w mocy ww. postanowienie referendarza sądowego. W tym stanie rzeczy zarządzeniem z 14 lipca 2025 r. wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - /dalej zwane ppsa/, wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 15 kwietnia 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi poprzez opłacenie wpisu w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącemu 30 lipca 2025 r., wobec czego termin do uiszczenia wpisu upłynął 6 sierpnia 2025 r. Pismem nadanym 6 sierpnia 2025 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o rozłożenie kwoty należnego wpisu na cztery raty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej strony skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ppsa. Warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jak natomiast stanowi art. 220 § 3 wskazanej ustawy, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt, prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, doręczone skarżącemu 30 lipca 2025 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jego nieuiszczenia w terminie. Pomimo tego wezwania skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upływał 6 sierpnia 2025 r. wpisu nie uiścił. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego o rozłożenie wpisu sądowego na raty wskazać należy, że w obowiązującym stanie prawnym przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują jakiejkolwiek możliwości prawnej rozłożenia wpisu od skargi na raty. Stosownie bowiem do art. 229 § 1 powołanej ustawy - rozłożona na raty może być wyłącznie zapłata należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Natomiast nieopłacony wpis od skargi nie jest nieuiszczoną należnością orzeczoną przez Sąd. W konsekwencji złożony przez skarżącego wniosek o rozłożenie na raty należnego wpisu od skargi nie mógł odnieść zamierzonych skutków. Nie ulega natomiast wątpliwości , że sam wpis sądowy objęty doręczonym stronie wezwaniem z 14 lipca 2025 r. nie został uiszczony w zakreślonym terminie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 w związku art. 220 § 3 ppsa, postanowił odrzucić skargę.