I SA/Op 3/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji A w N. na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług zobowiązania i kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za poszczególne miesiące 2017 r. oraz umorzenia postępowania dotyczącego ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego postanawia : odrzucić skargę Pismem z 3 grudnia 2020 r. Fundacja A w N. (dalej określana jako: skarżąca, strona) wniosła skargę na decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w O. z [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług zobowiązania i kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za poszczególne miesiące 2017 r. oraz umorzenia postępowania dotyczącego ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego Zarządzeniem z 10 stycznia 2022 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego przyjęte w Fundacji zasady reprezentacji, tj. dokumentu, z którego wynika, że osoba podpisująca skargę jest do tego uprawniona. W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności, liczony od dnia otrzymania wezwania, jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w/w braków w wyznaczonym terminie. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej 22 stycznia 2022 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 56 akt sądowych). W związku z tym, 7-dniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął bieg 23 stycznia 2022 r., a zakończył się 29 stycznia 2022 r., będący jednak dniem wolnym od pracy. W tych okolicznościach za ostatni dzień terminu należało uznać 31 stycznia 2022r., stosownie do art. 83 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - dalej: "ppsa", stanowiącego, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W zakreślonym terminie skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Do wszczęcia bowiem postępowania przed sądem administracyjnym niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, przez co rozumieć należy spełnienie przez nią określonych w ustawie warunków formalnych, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Jak stanowi art. 46 § 1 pkt 4 ppsa każde pismo strony - w tym skarga - powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei w myśl art. 29 w zw. z art. 28 § 1 ppsa, osoba uprawniona do działania w imieniu osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową ma obowiązek wykazania swojego umocowania przy pierwszej czynności odpowiednim dokumentem urzędowym (np. statut, uchwała, wyciąg z odpowiedniego rejestru). Zaniechanie przez osoby fizyczne działające w imieniu osoby prawnej przedłożenia dokumentów, za pomocą których możliwe jest wykazanie ich umocowania, stanowi brak formalny skargi, którego nieuzupełnienie w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Mimo bowiem wyraźnego wezwania w tym zakresie, strona skarżąca nie przedstawiła dokumentu z którego wynikałoby, że osoba podpisana pod skargą miała umocowanie do działania w imieniu Fundacji. Tym samym uznać należało, że skarżąca nie uzupełniła braku formalnego, do którego uzupełnienia została wezwana Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, postanowił odrzucić skargę.