I SA/Op 314/09

P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 26 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 7 maja 2009 r. Nr 380000-IPAX-9116-9/09/RK w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od maja 2004 r. do grudnia 2004 r. po rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z 7 maja 2009 r. Nr 380000-IPAX-9116-9/09/RK w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od maja 2004 r. do grudnia 2004 r., w której wartość sporu stanowi kwotę 178.735 zł, pełnomocnik skarżącego G. J. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W kolejnym piśmie z 14 października 2009 r. pełnomocnik skarżącego, odpowiadając na wezwanie Sądu o wskazanie okoliczności faktycznych potwierdzających zasadność złożonego żądania, wniósł o przyjęcie do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dokumentów już uprzednio przedłożonych do akt sprawy w ramach postępowania dotyczącego rozpoznania wniosku przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, podkreślając zarazem, że dane w nich zawarte są w dalszym ciągu aktualne. Materiał dowodowy, na który powołał się pełnomocnik skarżącego zawiera następujące pisma i dokumenty: - pismo Administracji Domów Mieszkalnych-Towarzystwo Budownictwa Społecznego "ADM-TBS" w N. z 21 sierpnia 2009 r., w którym zaświadczono, iż lokal mieszkalny zamieszkały przez skarżącego i jego rodzinę podlega miesięcznym opłatom w wysokości 426,41 zł, - pismo z 26 sierpnia 2009 r., w którym skarżący oświadczył, że obecnie zajmuje się wychowaniem małoletnich dzieci i gospodarstwem domowym, zaś koszty utrzymania mieszkania za ostatnie 3 miesiące wynoszą łącznie 2.359,50 zł ( co w skali miesiąca stanowi kwotę 786,50 zł ), - zaświadczenie z 19 sierpnia 2009 r. o otrzymanym przez żonę za miesiąc lipiec 2009 r. wynagrodzeniu brutto w wysokości 1.860,05 zł i netto w kwocie 1.362,59 zł, - kserokopię wypisu aktu notarialnego zawierającego umowę wyłączającą wspólność ustawową małżeńską, - wyciągi z rachunków bankowych skarżącego prowadzonych w Banku Zachodnim WBK oraz w Citihandlowym, z których wynika, że na jego koncie jest saldo ujemne, - kserokopię powiadomienia z 11 sierpnia 2009 r. o nie uiszczeniu w terminie opłaty za dostawę usług energii elektrycznej w łącznej kwocie 377,32 zł, - kserokopie faktur wystawionych na okoliczność dostarczenia skarżącemu gazu i usług telekomunikacyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ) - zwanej dalej ustawą, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków . Instytucja wstrzymania wykonania decyzji przewidziana w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 ustawy ma charakter szczególny - jako zasadę przyjmuje się bowiem to, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Jednocześnie należy stwierdzić, że uprawdopodobnienie okoliczności, które przemawiałyby za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej, na co wielokrotnie zwracano uwagę w orzecznictwie sądów administracyjnych ( por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 13 grudnia 2004r., sygn. FZ 495 – 497/04 ). W ocenie Sądu wnioskodawca wykazał dostatecznie, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować wskazane wyżej następstwa. Brak bowiem środków finansowych na wykonanie decyzji, bardzo wysoka kwota zobowiązania oraz ryzyko utraty nieodwracalnie zasobów materialnych niezbędnych dla egzystencji rodziny skarżącego zdaniem Sądu przemawiają za zastosowaniem wobec niego w przedmiotowej sprawie instytucji wstrzymania decyzji. Dodatkowo można jedynie zauważyć, iż z uwagi na brak środków pieniężnych mogących podlegać czynnością egzekucyjnym, w celu zaspokojenia określonych przez organ w ramach zaskarżonej decyzji należności podatkowych, musiałoby nastąpić ewentualna egzekucja z ruchomości, co mogłoby tez spowodować w pewnym zakresie, nieodwracalne skutki. W tym stanie faktycznym, mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.