I SA/Op 320/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska Sędziowie Sędzia NSA Joanna Kuczyńska Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Protokolant st. sekr. sądowy Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę. Pismem z dnia 15 lutego 2008r. S. M. wniosła o umorzenie toczącego się wobec niej postępowania egzekucyjnego, podnosząc, iż egzekwowany obowiązek nie istnieje. Wskazała, że w wyniku dotychczas prowadzonego postępowania egzekucyjnego i dokonanych przez nią samodzielnych wpłat, zaległości zostały w całości zapłacone, a nawet gdyby jeszcze ewentualnie istniały, to i tak uległy już przedawnieniu. Jak wynikało z poczynionych w sprawie ustaleń, Naczelnik Urzędu Skarbowego w Namysłowie prowadzi postępowanie egzekucyjne w stosunku do S. M. na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...], [...], [...], [...] obejmujących zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych. Na podstawie wniosku Urzędu Skarbowego w Namysłowie z dnia 17 grudnia 1997 r. Nr [...] należności objęte powyższymi tytułami wykonawczymi zostały zabezpieczone hipoteką na nieruchomości zobowiązanej. W trakcie toczącego się postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny w dniu 28 czerwca 2001r. sporządził też protokół o stanie majątkowym zobowiązanej, a zawiadomieniem z dnia 9 maja 2007r. Nr [...] dokonał zajęcia jej świadczenia w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych. Równocześnie wskazano, iż do świadczenia zajętego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych nastąpił zbieg egzekucji administracyjnej i sądowej. Stąd postanowieniem Sądu Rejonowego w Kluczborku z dnia 29 stycznia 2008r. sygn. akt I Co 31/08 do łącznego prowadzenia egzekucji ze świadczenia emerytalnego wyznaczony został Naczelnik Urzędu Skarbowego w Namysłowie. Organ ten przejął również w wyniku następnego zbiegu - egzekucję z tego samego świadczenia prowadzoną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Po rozpoznaniu wniosku strony, postanowieniem z dnia 31 marca 2008 r. [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w Namysłowie odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. Na powyższe rozstrzygnięcie S. M. wniosła zażalenie, w którym zakwestionowała wysokość egzekwowanych należności. Zobowiązana twierdziła, iż w wyniku zajęcia świadczenia emerytalnego, zajęcia wierzytelności w [...] "[...]" oraz pobrania gotówki przez poborcę skarbowego, ciążące na niej zaległości zostały w całości wyegzekwowane. Wskazywała też, iż pismem z dnia 31 maja 2001r. Nr [...] Urząd Skarbowy w Namysłowie wezwał ją w sprawie zaległości za 1998r. i 1997r. i sprawę tę wyjaśniono, natomiast w wezwaniu tym nie wskazywano żadnych innych należności dotyczących lat 1995-1997, które są obecnie dalej egzekwowane. Podnosiła także, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w Namysłowie w piśmie z dnia 3 października 2007r. Nr [...] wskazał, iż kwota wpłacona w dniu 7 stycznia 2000r. wysokości 688,20 zł została zaliczona na jej zaległości. Nadto podnosiła także okoliczność, że pracownik Urzędu Skarbowego w Namysłowie powiadomił ją oraz jej męża M. M., iż zadłużenie występuje jedynie u męża w wysokości 54 zł. Podniosła też zarzut, że od marca 2003r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przekazał część emerytury na poczet zaległości z 1999r., zamiast na zaległości starsze, a ona sama nie otrzymała rozliczenia wyegzekwowanych kwot. Dodatkowo strona zawarła w swoim zażaleniu także wniosek o umorzenie ewentualnych należności, z uwagi na ich powstanie 11, 12, 13 lat temu. W wyniku rozpoznania zażalenia, Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu, postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2008r. Nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Uzasadniając zapadłe rozstrzygnięcie wskazano, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w Namysłowie, jako Wierzyciel, w swoim stanowisku z dnia 26 marca 2008r. [...] wypowiadając się w sprawie zaległości wynikających z tytułów wykonawczych o numerach : [...], [...] [...], [...], [...] uznał, że zaległości te są zasadne i wymagalne. Odniesiono się także do przedstawionego w zaskarżonym postanowieniu organu I instancji sposobu rozliczenia wyegzekwowanych kwot, z którego wynikało, iż obowiązek objęty spornymi tytułami wykonawczymi nadal istnieje. Z akt sprawy wynikało bowiem, że w dniu 2 marca 1998r. została wpłacona na poczet należności podatkowych zobowiązanej kwota 268 zł. Z kwoty tej pokryto w wysokości 124,90 zł podatek zryczałtowany za listopad 1995r. wynikający z tytułu wykonawczego [...] natomiast pozostała kwota 143,10 zł została przeksięgowana na odsetki dotyczące tej należności. Natomiast z wpłaty dokonanej w dniu 9 marca 2000r. kwota w wysokości 7,90 zł została zaksięgowana na podatek zryczałtowany za maj 1997r., a kwota 9,40 zł na odsetki - tytuł wykonawczy [...]. Z pozostałej części wpłaconej w dniu 9 marca 2000r. kwoty w wysokości 139,10 zł pokryto należności z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za luty i marzec 1997r. oraz za 1997r. - PIT-28. Z przedstawionego przez organ egzekucyjny materiału dowodowego wynikało również, że wierzytelności w [...] "[...]" zostały zajęte w całości na poczet zaległości M. M., stąd wpłaty te nie miały żadnego wpływu na zaległości dotyczące S.M. Nie zgodzono [...] do wyjaśnienia zaległości za 1998r. i 1997r. oznaczało, iż brak jest innych zaległości. Wezwanie to nie stanowiło bowiem dokumentu informującego o zaległościach, a jedynie informowało w jakiej sprawie S. M. była wzywana. Odnosząc się w dalszej części do zarzutu strony dotyczącego wpłaty z dnia 7 stycznia 2000r. stwierdzono, iż w piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie z dnia 3 października 2007r. [...] wskazano, że kwotę 688,20 zł zaliczono na poczet zaległości cyt. "Pana S.M." zamiast M.M. Błędne określenie imienia osoby mogło rzeczywiście wprowadzić w błąd S.M., jednakże ze wskazania wysokości zaległości i ich rodzaju wynika, iż są to zaległości M.M. na ich poczet nastąpiło zaliczenie przedmiotowej wpłaty. Natomiast poza oceną organu odwoławczego pozostały twierdzenia strony, iż pracownik Urzędu Skarbowego błędnie poinformował Państwo M. o istniejących zaległościach. W aktach sprawy brak było bowiem jakichkolwiek dowodów potwierdzających ten zarzut, zaś opisana w zażaleniu sytuacja nie zawierała żadnych szczegółowych informacji, na podstawie których można by ustalić, czy w ogóle miała ona miejsce. Za nieuzasadniony uznano również zarzut przedawnienia egzekwowanych należności wskazując, że w postępowaniu prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...], [...], [...], [...] w dniu 28 czerwca 2001r. sporządzono protokół o stanie majątkowym zobowiązanej. Z tego też względu, na podstawie art. 70 ustawy z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz.926 - zwanej dalej "Ordynacja podatkowa") - w brzmieniu obowiązującym na dzień sporządzenia w/w protokołu - stwierdzono, że w przedmiotowej sprawie postępowanie egzekucyjne dotyczące należności z tytułu podatku zryczałtowanego za grudzień 1995r., styczeń, luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, grudzień 1996r. oraz za maj i czerwiec 1997r. nie zostało zakończone, a zatem bieg terminu przedawnienia - po jego przerwaniu na skutek sporządzenia protokołu o stanie majątkowym zobowiązanego - nie biegł dalej. Termin przedawnienia minął natomiast w stosunku do należności za listopad 1995r. (należność wynikająca z tytułu wykonawczego Nr [...]). Jednakże z uwagi na fakt, że w dniu 13 stycznia 1998r. Sąd Rejonowy Wydział Ksiąg Wieczystych wpisał w hipotekę na nieruchomości opisanej w księdze wieczystej Nr 34990, na wniosek Urzędu Skarbowego w Namysłowie, zaległość objętą tytułem wykonawczym Nr [...], może ona być nadal egzekwowana z przedmiotu hipoteki. Stąd egzekwowanie zaległości za listopad 1995r. możliwe jest jedynie w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym z nieruchomości. Dodatkowo nie zgodzono się też z twierdzeniem strony, iż nie otrzymała ona rozliczenia kwot potrąconych z zajętego świadczenia emerytalnego. S. M., jako załącznik do zażalenia będącego przedmiotem rozpoznania, dołączyła bowiem pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 kwietnia 2006r. nr [...], z którego wynika na jakie należności kwoty w jakiej wysokości zostały przekazane poszczególne zajęcia. Z zaskarżonego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie wynika natomiast, iż z zajęcia świadczenia emerytalnego, kwotę 242,88 zł zaksięgowano na poczet kosztów egzekucyjnych naliczonych w tytułach wykonawczych: [...], [...]. Z powyższych okoliczności faktycznych, w ocenie organu odwoławczego, wynikało więc, iż egzekwowane należności są wymagalne, jak też nie zostały jeszcze wyegzekwowane lub zapłacone. Brak było zatem przesłanek do umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego. W skardze wywiedzionej na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, oraz piśmie z dnia 9.01.2009r, skarżąca zarzuciła organom nieprawidłowe rozliczenie kwot wyegzekwowanych w postępowaniu egzekucyjnym oraz wpłaconych osobiście. Dalej wskazywała, iż podatek zryczałtowany za rok 1995, dotyczący jej osobiście oraz męża M. M., wyniósł 4.341,90 zł. Natomiast z tytułu zajęcia wierzytelności w samej firmie "[...]" została przekazana na rzecz zaległości kwota w wysokości 3.161,40 zł. Ponadto wskazywała na dokonane wpłaty w dniach 28 marca 1996r. na poczet zaległości za 1995r. M. M. oraz w dniu 2 marca 1998r. na jej zaległości w podatku za 1995r. w wysokości 124,90 zł oraz odsetki w wysokości 143,10 zł. Zdaniem skarżącej wynika z tego, iż należny był podatek za 1995r. w wysokości 4.341,90 zł, a wpłacono kwotę 42.863,30 zł . Zobowiązana podnosi ponadto, iż posiada dowód wpłaty kwoty 268 zł za miesiąc styczeń i luty 1996r., a kwota 108,20 zł została zapłacona na podatek za 1997r. W dalszej części skargi skarżąca podnosiła, iż prowadziła firmę "[...]" razem z mężem M. M.od października 1995r. do przejścia na emeryturę w 2003r. Zobowiązana podnosi, iż firma "[...]" dokonała wpłat na konto Urzędu Skarbowego w Namysłowie kwoty 16.539,75 zł, a ponadto poborca skarbowy pobrał w dniach 15 grudnia 1999r. i 6 stycznia 2000r. kwotę w łącznej wysokości 1.800 zł na zaległy podatek. Wskazuje także na okoliczność, że w 2004r. otrzymała nadpłatę podatku, co jej zdaniem oznacza, że nieistniała już wówczas żadna, ciążąca na niej zaległość. Skarżąca ponowiła także, pod adresem Sądu, wniosek o umorzenie ewentualnego zadłużenia, które dotyczy zaległości sprzed 13, 12, 11 lat. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał w całości swoją dotychczasową argumentacje faktyczną oraz prawną. Odnosząc się dodatkowo do zarzutów skargi zauważył, iż zajęcie wierzytelności w [...] "[...]" w K. dokonane w dniu 19 listopada 1996r. dotyczyło tytułów wykonawczych wstawionych jedynie na M. M.stąd m.in. kwota 3.161,40 zł przekazana przez tą firmę została zaliczona wyłącznie na poczet zaległości za miesiące od maja do grudnia 1995r. w podatku dochodowym od zryczałtowanych przychodów ewidencjonowanych M. M. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego wpłat na konto Urzędu Skarbowego w Namysłowie w związku z prowadzoną przez Państwo M. firmą "[...]", stwierdzono, że podatek dochodowy od zryczałtowanych przychodów ewidencjonowanych jest podatkiem płaconym indywidualnie przez osoby fizyczne, nie jest natomiast podatkiem należnym od Spółki. Stąd też bezzasadnym jest wskazywanie na zaległości podatkowe Spółki "[...]", skoro organ podatkowy nie prowadził postępowania egzekucyjnego wobec tej Spółki, prowadził natomiast postępowania wobec M.M. i wobec S. M. Dlatego też wpłacone i wyegzekwowane kwoty były kolejno przekazywane na poczet tytułów wykonawczych wystawionych na M. M. oraz tytułów wykonawczych wystawionych na S.M. w oparciu o które organ egzekucyjny prowadził postępowania egzekucyjne. Wskazane przez Stronę kwoty pobrane przez poborcę skarbowego w łącznej wysokości 1.800 zł zostały zaksięgowane na należności M.M. natomiast wskazywana przez Zobowiązaną kwota 16.539,75 zł otrzymana od firmy "[...]" została przekazana również na poczet zaległości M.M. na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych na niego. Z akt sprawy wynika również, iż organ podatkowy faktycznie omyłkowo zwrócił skarżącej nadpłatę z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004r. w kwocie 617,90 zł zamiast zaliczyć tę kwotę na poczet zaległości, o czym jednakże poinformowano S. M.w piśmie z dnia 22 sierpnia 2007r. [...] W tym stanie faktycznym sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Uchylenie aktu (np. decyzji) wydanego przez organ administracji wymaga zatem stwierdzenia, że doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na ten wynik, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a."). Tak określony zakres właściwości Sądu uniemożliwia uwzględnienie wniosku skarżącej o umorzenie zaległości podatkowych w ramach ulgi płatniczej . O uprawnieniach i obowiązkach stron postępowania wynikających z przepisów prawa materialnego rozstrzygają organy administracji publicznej. Oznacza to, że rozstrzygnięcie co do rozłożenia na raty płatności podatku należy wyłącznie do kompetencji organów podatkowych. Natomiast dokonując oceny zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, że skarga nie jest zasadna. Problemem w niniejszej sprawie, od którego uzależnione jest rozstrzygnięcie zaistniałego sporu pomiędzy stronami na tle instytucji umorzenia postępowania egzekucyjnego, jest udzielenie, w pierwszej kolejności, odpowiedzi na pytanie, czy w ogóle istnieje zaległość podatkowa ciążąca na skarżącej, a jeżeli istnieje, to odniesienie się w drugiej kolejności do zagadnienia, czy nastąpiło już przedawnienie zobowiązania podatkowego i jego wygaśnięcie. Dopiero poczynienie takowych rozważań, umożliwi w konwekcji ustalenie, czy organ egzekucyjny, winien umorzyć postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 4 z późn. zm.- zwanej dalej u.p.e.a.), zgodnie z żądaniem skarżącej. Dokonując analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego znajdującego się w przedłożonych Sądowi aktach sprawy, zarzut skarżącej, co do nieistnienia należności podatkowej podlegającej dalszym czynnością egzekucyjnym, okazał się niezasadny. Organy egzekucyjne szczegółowo wskazały na sposób rozliczenia poszczególnych wyegzekwowanych kwot, czy też kwot wpłaconych samodzielnie przez skarżącą lub jej męża M. M. Należy przy tym podkreślić, iż te szczegółowe informacje są o tyle istotne w niniejszej sprawie, gdyż równolegle do postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec samej skarżącej, na podstawie tytułów wykonawczych [...], [...], [...], [...], [...] obejmujących zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych, prowadzone było także odrębne postępowanie egzekucyjne wobec jej męża M.M., w stosunku do jego zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych. Jak wynikało bowiem z poczynionych ustaleń, mimo iż oboje małżonkowie prowadzili wspólnie działalności gospodarczą w ramach Spółki "[...]", to jednak w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych podatnikiem nie jest Spółka, ale samodzielnie we własnym zakresie każdy z małżonków M. To w konsekwencji spowodowało konieczność wszczęcia dwóch odrębnych postępowań egzekucyjnych, a wyegzekwowane w ich ramach należności musiały być zaliczane na poczet zaległości podatkowych tego z małżonków, w oparciu o którego tytuł wykonawczy nastąpiło zajęcie. Taka właśnie sytuacja wystąpiła we wskazywanym w skardze zajęciu wierzytelności Spółki "[...]" u dłużnika - firmy "[...]". Ponieważ zajęcie wierzytelności w [...] "[...]" w K. dokonane w dniu 19 listopada 1996r., a także jak wynika z postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 12.08.2008 o sprostowaniu oczywistej omyłki, także w dniu 20.02.1997r. dotyczyło tytułów wykonawczych wstawionych jedynie na M. M. stąd też wyegzekwowana kwota 3.161,40 zł została zaliczona jedynie na poczet jego zaległości za miesiące od maja do grudnia 1995r. w podatku dochodowym od zryczałtowanych przychodów ewidencjonowanych. Jeżeli natomiast chodzi o podnoszoną w skardze kwestię zaniżenia wysokości kwoty wyegzekwowanej od firmy "[...]" słusznie organy zwróciły uwagę, że wskazując na wysokość tej kwoty, wskazywały jedynie na tą część, która ostatecznie po podziale przypadła na spłatę zaległości za miesiące od maja do grudnia 1995r. Pozostała część wyegzekwowanej od firmy "[...]" wierzytelności, została rozliczona na inne zaległości M. M. tj: na rzecz Urzędu Skarbowego w Opolu z tytułu podatku od towarów i usług, Urzędu Skarbowego w Namysłowie z tytułu zaległości za miesiące od stycznia do marca oraz od lipca do grudnia 1996r. w podatku dochodowym od zryczałtowanych przychodów ewidencjonowanych, a także na rzecz innych wierzycieli: Urzędu Miejskiego w Namysłowie z tytułu podatku od środków transportowych za styczeń 1996 oraz podatku od nieruchomości za 1996r. Szczegółowe rozliczenie wyegzekwowanej kwoty zawarte zostało w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji, z rozbiciem na należności główne, odsetki za zwłokę oraz koszty egzekucyjne i upomnień. Podobna sytuacja przedstawiał się w odniesieniu do wpłat poszczególnych kwot dokonywanych bezpośrednich przez małżonków M. do organu. Były one zaliczane na poczet zaległości tego z nich, który był wykazany w dowodzie wpłat. To w konsekwencji prowadziło do tego, że większość z dokonywanych wpłat, w których wskazywany był M. M. była rozliczana na poczet jego należności podatkowych. Zaś w odniesieniu do samej skarżącej, w ramach jej zaległości rozliczono jedynie te z wpłat, w których była ona wskazywana jako wpłacająca. Również w tej kwestii szczegółowe rozliczenia poszczególnych wpłat ze wskazaniem, na którego z małżonków M. i na poczet, których zaległości nastąpiło ich zaliczenie, zawiera uzasadnienie postanowienia organu I instancji. W konsekwencji dokonanych zarachowań poszczególnych wyegzekwowanych lub wpłaconych samodzielnie kwot, na koncie kontowym skarżącej nadal pozostała niespłacona zaległość podatkowa w łącznej kwocie 2.760 zł, dotycząca zaległości za miesiąc grudzień 1995 oraz za miesiące od stycznia do września i grudzień 1996r, a także za miesiące maj-czerwiec 1997r. w podatku dochodowym od zryczałtowanych przychodów ewidencjonowanych. Z tego też względu w tej części zarzut nieistnienia zaległości podatkowej, a w konsekwencji celowościć umorzenia postępowania egzekucyjnego okazał się niezasadny. Również niezasadnym jest drugi ze wskazywanych przez skarżącą zarzutów, a mianowicie istnienie przesłanki do umorzenia postępowania egzekucyjnego ze względu na przedawnienie istniejących zaległości podatkowych. W świetle poczynionych w sprawie ustaleń, nie budzi bowiem wątpliwości , iż na podstawie wniosku Urzędu Skarbowego w Namysłowie z dnia 17 grudnia [...], należności objęte tytułami wykonawczymi [...], [...], [...], [...], [...], obejmującymi zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych, zostały zabezpieczone hipoteką. Natomiast z zawiadomienia Sądu Rejonowego –Wydział Ksiąg Wieczystych w Kluczborku z dnia 13.01.1998r. wynika, że w wyniku rozpoznania wniosku wierzyciela, Urzędu Skarbowego w Namysłowie, doszło do ustanowienia na nieruchomości wspólnej małżonków M. i S. M. położonej w Namysłowie przy ul.[...] hipotek przymusowych w kwotach 1.371 zł oraz 5.230,10 zł. Tym samym już wyłącznie z tego faktu, bez względu na wykazywaną także przez organy przerwę biegu przedawnienia spowodowaną podjęciem czynności egzekucyjnej, mając na uwadze brzmienie samego uregulowania art. 70 § 8 O.p. należało uznać, iż zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką nie uległy przedawnieniu. A zatem także podnoszony w skardze zarzut przedawnienia egzekwowanych zaległości, nie mógł skutecznie prowadzić do umorzenia postępowania egzekucyjnego, czego domagała się skarżąca. Końcowo należy jeszcze podkreślić, iż przywoływana przez skarżącą okoliczność dokonania na jej rzecz zwrotu nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004r. w kwocie 617,90 zł zamiast zaliczenia jej na poczet zaległości, w żadnej mierze nie może świadczyć o nieistnieniu samej zaległości podatkowej. Organy przyznały się przy tym do swojej pomyłki, o czym poinformowały S. M. w piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie z dnia 22 sierpnia 2007r. [...]. Na fakt ten wskazano również w postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie z dnia 31 marca 2008r. [...] Mając zatem na uwadze, iż w ramach zaskarżonego postanowienia organ prawidłowo wskazał na brak przesłanek określonych w art. 59 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 4 z późn. zm.) uprawniających organ egzekucyjny do umorzenia postępowania egzekucyjnego, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.