I SA/Op 326/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska Protokolant Starszy inspektor sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu w dniu 30 października 2019 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody Opolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Dobrodzieniu z dnia 20 grudnia 2018 r., nr IV/27/2018 w przedmiocie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506), Wojewoda Opolski - jako organ nadzoru - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Dobrodzieniu z dnia 20 grudnia 2018 r., Nr IV/27/18, w przedmiocie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków. W skardze, podnosząc zarzut istotnego naruszenia prawa, Wojewoda Opolski domagał się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w całości oraz zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W ocenie organu nadzoru, Rada Gminy dopuściła się licznych naruszeń prawa, w tym art. 19 ust. 5 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrywaniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2018 r. poz. 1152). W odpowiedzi na skargę Burmistrz Dobrodzienia przychylając się do argumentacji skargi wskazał, że Rada Miasta podjęła działania celem wyeliminowania zaskarżonej uchwały z obrotu prawnego i zastąpienia jej uchwałą wolną od wad i w związku tym uchwałą Nr IX/71/2019 z dnia 24 czerwca 2019 r., stwierdziła utratę mocy obowiązywania zaskarżonej obecnie uchwały z 20 grudnia 2018 r., Nr IV/27/18. Jednocześnie Burmistrz Dobrodzienia w oświadczeniu z dnia 23 lipca 2013 r. podał, że dotychczas obowiązująca uchwała Rady Miejskiej w Dobrodzieniu z dnia 20 grudnia 2018 r., Nr IV/27/18, w przedmiocie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków nie wywołała żadnych skutków prawnych, gdyż jej postanowienia nie zostały zastosowane. Analogiczne stwierdzenie zostało zawarte w oświadczeniu z dnia 22.07.2019 r. złożonym przez Dyrektora Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Dobrodzieniu. Pełnomocnik Wojewody Opolskiego któremu doręczono odpowiedź na skargę nie odniósł się do wniosku strony o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – dalej w skrócie: [p.p.s.a.], sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Z bezprzedmiotowością postępowania w tym rozumieniu mamy do czynienia, gdy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego na skutek m. in. jego uchylenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05, System Informacji Prawnej LEX nr 188791). Z opisaną sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Uchwała Rady Miejskiej w Dobrodzieniu z dnia 20 grudnia 2018 r., Nr IV/27/18, w przedmiocie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków, będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego została wyeliminowana z obrotu prawnego na skutek podjęcia w dniu 24 czerwca 2019 r. przez Radę Miejską w Dobrodzieniu uchwały Nr IX/71/2019 , mocą której z dniem wejścia jej w życie, utraciła moc zaskarżona uchwała. Uchwała ta weszła w życie po 14 dniach od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego, co miało miejsce w dniu 1 lipca 2019 r. (DZU. Woj. Opolskiego z 2019 r, poz.2222). Ponadto, jak wynika z oświadczenia Burmistrza Dobrodzienia, na podstawie zaskarżonej uchwały nie podjęto żadnych działań wywołujących skutki prawne. Skoro zatem nastąpiła utrata mocy prawnej zaskarżonej uchwały i nie wywołała ona jakichkolwiek skutków prawnych, to tym samym dalsze postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.