I SA/Op 328/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędziowie: Sędzia NSA Joanna Kuczyńska (spr.) Asesor sądowy Marta Wojciechowska Protokolant sekr. sądowy Anna Frydryk po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług oddala skargę. Przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...], wydane na podstawie art. 288 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Postanowieniem tym Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu stwierdził, że odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia [...], nr [...], określającej Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące luty, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad, grudzień 2004 r., zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że zaskarżoną decyzję doręczono podatnikowi przez pracowników Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu w dniu 27 czerwca 2006 (skarżący potwierdził odbiór przedmiotowej decyzji osobiście), a zatem termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął 11 lipca 2006 r. Natomiast odwołanie zostało nadane listem poleconym w Urzędzie Pocztowym w Kędzierzynie Koźlu w dniu 17 lipca 2006 r., a więc sześć dni po upływie ustawowego terminu przewidzianego do jego wniesienia. Wnosząc odwołanie po terminie skarżący złożył wniosek o przywrócenie uchybionego terminu w trybie art. 162 Ordynacji podatkowej, jednakże organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...], nr [...], odmówił stronie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Z tych względów Dyrektor Izby stwierdził, że odwołanie wniesiono z uchybieniem terminu i pozostawił je bez rozpatrzenia. Nie godząc się z postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, w której domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. W skardze podatnik zarzucił organowi II instancji naruszenie art. 223 § 2 pkt 1 i 228 § 1 pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, poprzez pozostawienie bez rozpatrzenia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu. Podnosząc ten zarzut skarżący wskazał, że zaskarżone postanowienie jest przedwczesne. Zarzucił, że organy podatkowe powinny w pierwszej kolejności wydać postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a następnie postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu. W Jego ocenie organ II instancji nie zwrócił uwagi na okoliczność, czy Skarżący w przypisanym 30 dniowym terminie wniesie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej o odmowie przywrócenia terminu, zgodnie z pouczeniem w nim zawartym. Ponadto wskazał, iż Dyrektor Izby Skarbowej przesądza "z góry" wynik postępowania przed sądem, czego dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu wniósł o jej oddalenie o podtrzymał dotychczasową argumentację podkreślając, że bezpodstawny jest zarzut przedwczesnego rozpatrzenia postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, albowiem wydane zostało ono już po rozpatrzeniu wniosku Skarżącego o przywrócenie terminu i wydania ostatecznego w administracyjnym toku instancji postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Bez znaczenia przy tym jest okoliczność, iż oba postanowienia zostały wydane w tej samej dacie tj. [...] i oba doręczone Skarżącemu w tym samym dniu 4 października 2006 r., gdyż nie wyklucza to wcześniejszego rozpatrzenia prośby o przywrócenie terminu. Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, iż przesłankę wydanego postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania stanowiło nie tylko stwierdzenie faktu, iż złożenie odwołania nastąpiło po upływie 14 dni od daty doręczenia Skarżącemu decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, ale także wydanie postanowienia odmawiającego ostatecznie Skarżącemu przywrócenia terminu do jego wniesienia. Odnosząc się do zarzutu przesądzenia "z góry" wyniku postępowania przed sądem, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że wydając postanowienie o uchybieniu terminu , nie był związany przysługującemu Skarżącemu 30 dniowym terminem do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), nie stwierdzono aby zaskarżone postanowienie naruszało przepisy prawa procesowego bądź materialnego w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. W myśl art. 223 par. 1 i 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odwołanie od decyzji organu podatkowego /organu kontroli skarbowej/ wydanej w pierwszej instancji wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał decyzję oraz w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, zaś wniesienie odwołania z uchybieniem tego terminu powoduje ten skutek, iż organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, a wniesione odwołanie nie podlega rozpoznaniu. Poza sporem w rozpoznawanej sprawie pozostaje okoliczność faktyczna, iż decyzja, od której skarżący wniósł odwołanie, doręczone mu zostało w dniu 27 czerwca 2006 r., co wynika z osobistego potwierdzenia odbioru przedmiotowej decyzji przez skarżącego. Jest więc oczywistym, że 14 - dniowy termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 11 lipca 2006 r., który to dzień nie był dniem uznanym za dzień ustawowo wolny od pracy. Ustalenie w tych warunkach przez organ odwoławczy, że złożenie przez podatnika odwołań od decyzji organu kontroli skarbowej wydanych w pierwszej instancji nastąpiło z uchybieniem terminu przewidzianego do ich wniesienia, zgodne jest z prawem, zaś wydane przez organ odwoławczy postanowienie stwierdzające to uchybienie ma swoje oparcie w przepisie art. 228 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa. W ocenie Sądu także pozostałe zarzuty skargi nie znajdują uzasadnienia. Mając na uwadze, że organ odwoławczy postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania może wydać dopiero po ostatecznym rozpatrzeniu prośby strony o przywrócenie terminu, należy stwierdzić, że fakt wydania obu postanowień w tej samej dacie nie przeczy wcześniejszemu rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu. W sytuacji gdy skarżącemu organ odwoławczy odmówił przywrócenia terminu, organ ten był wręcz zobligowany do wydania postanowienia o wniesieniu odwołania z uchybieniu terminu i pozostawieniu go bez rozpatrzenia. Podzielić zatem należy argumenty Dyrektora Izby Skarbowej, iż zarzuty o przedwczesnym wydaniu zaskarżonego postanowienia są bezzasadne. W żaden również sposób Dyrektor Izby Skarbowej, wydając zaskarżone postanowienie, nie przesądzał "z góry" wyniku w postępowaniu sądowoadministracyjnym w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W myśl art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest ostateczne czyli niezaskarżalne w zwykłych trybach postępowań podatkowych. Przysługuje na nie natomiast skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, wnoszona stosownie do unormowań ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. ). Dlatego też, od chwili wniesienia skargi, to Sąd jest właściwy do stwierdzenia, czy odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania była uzasadniona i czy w związku z tym postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest zasadne. Nie znajdując zatem podstaw do stwierdzenia niezgodności zaskarżonego postanowienia z prawem, orzec należało, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.