I SA/Op 332/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty podatku od nieruchomości za 2003r. postanawia : odrzucić skargę W dniu 6 września 2012r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynęła skarga S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 czerwca 2012 r. wydaną w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty podatku od nieruchomości za 2003r. Przedmiotowa skarga opatrzona została podpisem pełnomocnika - doradcy podatkowego A. C. Do skargi załączono pełnomocnictwo z dnia 6 kwietnia 2009r. umocowujące pełnomocnika do reprezentowania skarżącego przed wszystkimi organami podatkowymi oraz sądami administracyjnymi I i II instancji w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2003/8. Z uwagi na okoliczność, iż w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy znajdował się dokument potwierdzający odwołanie z dniem 31 stycznia 2011r. pełnomocnictwa doradcy podatkowemu A. C., zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 września 2012r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 329 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych tejże skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego jej odpisu - wszystko w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu na adres podany w skardze w dniu 27 września 2012 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi, skarżący przesłał do WSA w Opolu podpisany odpis skargi, jednakże o treści odmiennej i nieodpowiadającej skardze, którą zainicjowano przedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne. Jednocześnie w wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 4 października 2012 r. wpis nie został uiszczony, co wynika z ustaleń pracownika sekretariatu poczynionych w oddziale finansowo – budżetowym tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej strony skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r, poz. 270 t. j.) – dalej jako [p.p.s.a.]. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6). Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik strony obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Natomiast ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z uwagi zatem na fakt, iż skarga, jako pismo procesowe czynić powinna zadość wymaganiom przewidzianym dla pism w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 p.p.s.a.), stwierdzić należy iż brak podpisu strony skarżącej na skardze wniesionej przez osobę do tego nie umocowaną jest niewątpliwie brakiem formalnym skargi, którego nieuzupełnienie w terminie skutkuje odrzuceniem skargi (por. wyrok NSA z dnia 21.10.2011r., sygn. akt: I FSK 1397/11). Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 214 § 1 p.p.s.a. zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie braku skutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienia postępowania. W takiej bowiem sytuacji zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd. Ponieważ ze znajdującego się w aktach niniejszej sprawy pisma skarżącego z dnia 4 sierpnia 2012r., skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu bezspornie wynika, że reprezentującemu stronę skarżącą pełnomocnikowi zostało odwołane pełnomocnictwo z dniem 31 stycznia 2011r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych wniesionej w dniu 6 września 2012r. skargi poprzez jej podpisanie lub złożenie podpisanego odpisu tejże skargi. Pismo Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostało przesłane na adres skarżącego podany w skardze i pod tym adresem doręczone skarżącemu w dniu 27 września 2012 r. Zatem zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin upływał skarżącemu w dniu 4 października 2012 r. Co prawda, w odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 28 września 2012r. skarżący przesłał do WSA w Opolu podpisany egzemplarz skargi, jednakże nie odpowiadał on treści skargi złożonej w dniu 6 września 2012r. Nie można zatem uznać go za odpis skargi, co skutkuje przyjęciem, iż skarżący nie wykonał wezwania sądu, tym samym nie uzupełnił braków formalnych skargi. Ponieważ jak wskazano powyżej skarga nie została prawidłowo uzupełniona w terminie, oraz skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie wpisu nie uiścił, Sąd stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a skargę odrzucił.