I SA/Op 339/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Lewinie Brzeskim z dnia 16 grudnia 2024 r., nr OPS.5015.BUD.M.307.2024 w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na usuwanie skutków powodzi postanawia odrzucić skargę. Pismem z 4 marca 2025 r. (data nadania przesyłki pocztowej: 6 marca 2025 r.), M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Lewinie Brzeskim z 16 grudnia 2024 r., nr OPS.5015.BUD.M.307.2024, w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na usuwanie skutków powodzi. W odpowiedzi na skargę, działający w imieniu organu - Z-ca Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Lewinie Brzeskim wniósł o oddalenie skargi w całości jako bezzasadnej. Uzasadniając żądanie organ podniósł, powołując się w tym zakresie na przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy o doręczeniach elektronicznych, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Organ wskazał ponadto, że skarga została skierowana do niewłaściwego organu, ponieważ ostateczne postanowienie w tej sprawie zostało wydane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu z 14 lutego 2025 r., nr [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Organ przypomniał, że na skutek wniosku skarżącego z 2 października 2024 r. o udzielenie pomocy w postaci zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego, który uległ zalaniu podczas powodzi we wrześniu 2024 r., w oparciu o przeprowadzony wywiad środowiskowy oraz dwukrotnie przeprowadzoną ocenę uszkodzeń budynku, Kierownik MGOPS w Lewinie Brzeskim 16 grudnia 2024 r., wydał decyzję nr OPS.5015.BUD.M.307.2024 o przyznaniu pomocy finansowej w formie zasiłku celowego w kwocie 98.000 zł. Skarżący odebrał ww. decyzję 17 grudnia 2024 r., po czym wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu - 3 stycznia 2025 r., co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru oraz kopia wpisu do książki korespondencyjnej. Natomiast, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu jako organ II Instancji, na podstawie art. 1 i art. 16 ust. 1 ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2018 r. poz. 570) oraz art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572, z późn. zm.) - dalej zwanej k.p.a., postanowił stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Organ podkreślił jednocześnie, że nie wydał w niniejszej sprawie innej decyzji, niż ta z 16 grudnia 2024 r., nr [...]. W tych okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy, organ uznał, że nie ma on możliwości zmiany zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, co jednak w niniejszej sprawie nie wystąpiło. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Lewinie Brzeskim, a organ ten działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji. Stąd też od wydanej decyzji przysługiwało skarżącemu na podstawie art. 127 § 1 k.p.a., prawo złożenia w terminie 14 dni - odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu. O powyższym skarżący został poinformowany w pouczeniu kwestionowanej decyzji. Skarżący wprawdzie skorzystał z tego prawa i złożył odwołanie od zaskarżonej decyzji, ale nastąpiło to z uchybieniem terminu. Z tych względów Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu postanowieniem z 14 lutego 2025 r., nr SKO.40.255.2025.ps, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania na ww. decyzję, będącą przedmiotem niniejszej skargi. Co istotne, w postanowieniu z 14 lutego 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu pouczyło skarżącego o możliwości zakwestionowania tego postanowienia przez wniesienie w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia, skargi do sądu administracyjnego na przedmiotowe postanowienie z 14 lutego 2025 r. Skarżący nie wniósł jednak skargi na to postanowienie, lecz na decyzję Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Lewinie Brzeskim z 16 grudnia 2024 r., nr OPS.5015.BUD.M.307.2024, w przedmiocie przyznania zasiłku celowego na usuwanie skutków powodzi. Okoliczność tę potwierdzają m.in. dane wynikające z Repertorium sądowego tut. Sądu, w którym brak jest adnotacji o wniesionej przez skarżącego skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 14 lutego 2025 r. Tym samym, postanowienie to stało się prawomocne. Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika zatem, że skarżący wnosząc skargę na decyzję Kierownika Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Lewinie Brzeskim z 16 grudnia 2024 r., nr OPS.5015.BUD.M.307.2024, w istocie zaskarżył decyzję organu pierwszej instancji. W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu, gdyż zaskarżeniu do Sądu mogą podlegać decyzje lub postanowienia organu drugiej instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Wniesiona przez skarżącego do tut. Sądu skarga na powyższą decyzję, będącą decyzją organu I instancji jest zatem niedopuszczalna. Rozpoznanie takiej skargi przez Sąd, stanowiłoby bowiem naruszenie fundamentalnej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 – 5 tego przepisu. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem zasad i trybu jej wnoszenia. Z powyższych względów, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi, jak w sentencji postanowienia.