I SA/Op 354/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, Wydział I w składzie: Przewodniczący: asesor sądowy Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] mocą, której utrzymana została decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w Brzegu w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności skarżącej jako członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości z tytułu podatku od towarów i usług. Skarga została złożona przez skarżącą w siedzibie organu w dniu 22 października 2008r. Natomiast zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 8 sierpnia 2008r., w trybie przepisów art. 145 §1 i art. 148 §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r., Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). Skarżąca wraz ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu podała, że przedmiotowa decyzja została jej doręczona do rąk własnych, w miejscu zamieszkania oraz w czasie trwania jej leczenia. Na tą okoliczności skarżąca przedłożyła karty informacyjne leczenia szpitalnego oraz zaświadczenie lekarskie z dnia 3 października 2008r. Jej zdaniem nie miała możliwości zapoznania się z treścią skargi ani zajęcia wobec niej stanowiska gdyż była obłożnie chora oraz przyjmowała leki. Argumentowała, że okoliczności te przemawiają za brakiem winy w uchybieniu terminu. Do tego spóźniona czynność została przez nią dokonana w terminie 7 dni od ustania przyczyny opóźnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 §1 i art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: P.p.s.a.] skargę wnosi się do sądu za pośrednictwem organu, którego działanie zostało zaskarżone, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Skoro więc w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu została doręczona skarżącej w dniu 8 sierpnia 2008r., a skargę wniosła ona w dniu 22 października 2008r., to niewątpliwie skarga ta jest spóźniona. To sprawia, że skarga jest bezskuteczna w myśl art. 85 P.p.s.a. Możliwość przywrócenia terminu do jej wniesienia przewiduje art. 86 i nast. P.p.s.a. pod warunkiem spełniania przesłanek tam wskazanych. Należą do nich: brak winy w uchybieniu terminu, dokonanie spóźnionej czynności w terminie 7 dni od ustania przyczyny opóźnienia wraz z jednoczesnym złożeniem wniosku o przywrócenie terminu oraz uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za brakiem winy. Przesłanki te mają charakter kumulatywny, czyli muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że gdy tylko zabraknie którejś z nich to wniosek o przywrócenie terminu nie będzie zasługiwał na uwzględnienie. Zdaniem Sądu tak sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie gdyż uprawdopodobnione przez skarżącą przyczyny opóźnienia nie znoszą jej winy w tym zakresie. Z kart informacyjnych leczenia szpitalnego wynika, że skarżąca doznała m.in. nawrotu dolegliwości związanych z rwą kulszową i z tej przyczyny była ponownie operowana w dniu 6 sierpnia 2008r. Po zabiegu bóle wycofały się, pacjentkę uruchomiono oraz w dniu 8 sierpnia 2008r., wpisano do domu w stanie dobrym. Tego samego dnia skarżącej doręczona została zaskarżona decyzja. Na okoliczność stanu zdrowia skarżącej lekarz psychiatra zaświadczeniem z dnia 3 października 2008r. podał, że jest ona po opieką Poradni Zdrowia Psychicznego w B. Oceniając łącznie okoliczności niniejszej sprawy Sąd nie dopatrzył się przyczyn, które wykluczałyby możliwość terminowego wniesienia skargi przez skarżącą oraz przyczyn na tyle doniosłych, aby usprawiedliwiały opóźnienie. Skarżąca jak wyżej wspomniano odebrała decyzję w dniu powrotu ze szpitala. Oznacza, to że nawet gdyby w najbliższych dniach nie czuła się na siłach, to jednak w terminie 30 dni mogła zorganizować sobie pomoc w sporządzeniu i wniesieniu skargi. Również pozostawanie pod opieką psychiatryczną możliwości tej nie wyłącza. Oceniając treść i formę skargi uznać należy, że skarżąca nie jest osobą nieporadną i jest w stanie zadbać o swój interes prawny. Natomiast brak winy przewidziany w przepisie art. 86 §1 P.p.s.a. wiąże się z obowiązkiem starannego działania. Innymi słowy nie można w tym zakresie działać niedbale i opieszale. Skarżąca jednak staranności w dostatecznym stopniu nie zachowała i swym zaniedbaniem doprowadziła do bezskutecznego upływu terminu do wniesienia skargi i okoliczności te są przez nią zawinione. Z tych przyczyn na podstawie art. 86 §1 P.p.s.a. sąd orzekł jak w sentencji.