I SA/Op 367/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Spółka jawna w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 17 lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylania ostatecznej decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2000 r. postanawia : odrzucić skargę. W dniu 19.09.2017 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga A Spółki jawnej w [...] (dalej jako: skarżąca, strona, Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 17.07.2017 r. w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2000 r. Skarga została podpisana przez T. B., działającego jako pełnomocnik Spółki na etapie postępowania podatkowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20.09.2017 r. T. B. został wezwany o złożenie do akt sądowych: pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed WSA w Opolu; odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego tj. dokumentu przedstawiającego zasady i osoby upoważnione do działania w imieniu Spółki. Wezwanie zawierało pouczenie, że pełnomocnikiem strony będącej przedsiębiorcą mogą być tylko jego pracownicy (art. 35 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - dalej jako ppsa). W odpowiedzi na ww. wezwanie przedłożono podpisane przez wspólników Spółki pełnomocnictwo dla T. B. oraz odpis z Krajowego Rejestru Sądowego wygenerowany na dzień 2.03.2004 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3.10.2017 r. T. B. został wezwany do wykazania, że jest on pracownikiem Spółki oraz do nadesłania aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie wspólnicy Spółki w piśmie z dnia 10.10.2017 r. wyjaśnili, że T. B. nie jest współwłaścicielem Spółki ani też jej pracownikiem. Wobec powyższego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10.10.2017 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi poprzez: jej podpisanie wg zasad reprezentacji skarżącej Spółki; złożenie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 ppsa na adres Spółki wskazany w skardze. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 17.10.2017 r. W dniu 25.10.2017 r. przesyłkę tę awizowano powtórnie, a następnie w dniu 3.11.2017 r. zwrócono przesyłkę nadawcy z adnotacją "zwrot, nie podjęto w terminie" (k. 45 akt sądowych). Wobec powyższego, wezwanie zostało uznane za doręczone z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego awiza, tj. z dniem 31.10.2017 r. W zakreślonym terminie, który upływał w dniu 7.11.2017 r. braki skargi nie zostały uzupełnione. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie skargi po terminie przewidzianym w art. 53 § 1 ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, bowiem strona nie uzupełniła braków formalnych skargi w wymaganym terminie, a nadto skarga została złożona z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Wyjaśnić należy, że skarga wnoszona do sądu administracyjnego powinna spełniać warunki, przewidziane dla każdego pisma procesowego. Tryb uzupełnienia skargi, gdy nie spełnia ona warunków formalnych, został określony w art. 49 § 1 ppsa. Na podstawie tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi skutek nieuzupełnienia braku formalnego określa art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga podlega również odrzuceniu w przypadku jej wniesienia z uchybieniem terminu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy. W art. 46 § 1 pkt 4 ppsa wskazano, że każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku, gdy - tak jak w niniejszej sprawie - stroną skarżącą jest spółka jawna (jednostka organizacyjna mająca zdolność sądową), dokonuje ona czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, zgodnie z art. 28 ppsa. W związku z powyższym skarga powinna być podpisana przez osobę (lub osoby) uprawnioną do reprezentacji spółki jawnej (o ile skarga nie była podpisana przez uprawnionego pełnomocnika, którym w przypadku gdy stroną postępowania sądowoadministracyjnego jest spółka jawna, może być jedynie adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy lub doradca podatkowy, albo pracownik przedsiębiorcy, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie). Jednocześnie osoba podpisana pod skargą ma obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 ppsa). Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 ppsa następuje poprzez złożenie aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (oryginału lub uwierzytelnionego odpisu), gdyż informacje dotyczące sposobu reprezentacji danego podmiotu są obligatoryjnie umieszczone w aktach rejestrowych w Krajowym Rejestrze Sądowym. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji Spółki jak i niepodpisanie skargi przez stronę stanowią braki formalne, których nieuzupełnienie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Mając na uwadze powyższe regulacje stwierdzić należy, że pomimo skutecznego prawnie (art. 73 § 4 ppsa) doręczenia skarżącej Spółce wezwania do podpisania skargi wg zasad reprezentacji skarżącej Spółki oraz złożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, braki skargi nie zostały uzupełnione. Stosownie do treści art. 35 § 2 ppsa, pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Z informacji przekazanych przez wspólników Spółki wynikało, że T. B. nie jest pracownikiem Spółki. Wobec powyższego wezwano skarżącą Spółkę do podpisania skargi oraz przedłożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Jak wskazano powyżej, skarżąca w wyznaczonym terminie nie uzupełniła obydwu braków skargi, co musiało skutkować jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Na marginesie wskazać należy, że w świetle art. 138b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017r. poz. 201 z późn. zm.), w postępowaniu podatkowym pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych. Przepis ten nie ma jednak zastosowania w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Ponadto wyjaśnić należy, że w niniejszej sprawie sytuacja jest odmienna niż w sprawie zapoczątkowanej skargą Spółki z dnia 10.10.2016 r.,( sygn.akt I SA/Op 434/16) na którą powołują się wspólnicy Spółki w piśmie z dnia 10.10.2017 r. W obecnie rozpoznawanej sprawie w odpowiedzi na wezwanie Sądu jednoznacznie bowiem wskazano, iż T. B. nie jest współwłaścicielem Spółki ani jej pracownikiem. Istotną okolicznością jest również to, że na obecnie wniesionej skardze widnieje tylko podpis T. B., podczas gdy w poprzedniej sprawie skarga została podpisana przez wspólników Spółki, przez co w tamtej sprawie nie występowała przeszkoda do uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego. Dalszą okolicznością dającą podstawę do odrzucenia skargi jest fakt, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 ppsa, skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu. Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 17.07.2017 r. została doręczona pełnomocnikowi Spółki w dniu 25.07.2017 r. Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 24.08.2017 r. Skarga na ww. decyzję została złożona w kancelarii organu drugiej instancji w dniu 25.08.2017 r., a zatem z przekroczeniem ustawowego terminu. Oznacza to, że pomimo prawidłowego pouczenia przez organ o sposobie i terminie złożenia skargi, Spółka uczyniła to z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ppsa. Zatem, skoro skarga dotknięta jest wyżej opisanymi brakami, skutkującymi jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i 3 oraz art. 58 § 3 ppsa należało orzec jak w sentencji.