I SA/Op 374/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Kuczyńska po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Warszawie z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne wskutek wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 9 stycznia 2009 r. sygn. akt I SA/Op 374/08 postanawia: odmówić przywrócenia terminu Pismem z dnia 26.05.09 r. R. G. zwróciła się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie i przesłanie wraz z sentencją uzasadnienia wyroku. W treści pisma podniesiono, że wcześniejszy wniosek w tej samej materii spowodował jedynie przesłanie odpisu prawomocnego orzeczenia. Pani G. wyjaśnia , iż uchybienie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez jej winy, bowiem o tym, że zapadł wyrok dowiedziała się z postanowienia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie otrzymała żadnej przesyłki poleconej ani awiza z Sądu. Niemożność zapoznania się z treścią wyroku powoduje, że jest pozbawiona prawa korzystania ze środków odwoławczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi przepis art. 141 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej P.p.s.a.] w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dnia od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Stosownie do treści przepisu art. 139 § 2 P.p.s.a. nieobecność stron na rozprawie nie wstrzymuje ogłoszenia wyroku. Taka sytuacja miała właśnie miejsce w niniejszej sprawie. Skarżącej, w trybie art. 73 p.p.s.a doręczono zawiadomienie o wyznaczeniu terminu rozprawy. Wskazany przepis przewiduje, że w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma osobiście lub w sposób zastępczy, pismo takie składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Ustawodawca ustanawia w cytowanym przepisie domniemanie faktyczne doręczenia pisma, o ile zostaną spełnione warunki w przepisie tym przewidziane. Dla skuteczności doręczenia w trybie art. 73 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi konieczne jest zaznaczenie przez doręczyciela na potwierdzeniu odbioru, gdzie umieścił on zawiadomienie o przesyłce dla adresata: w skrzynce na korespondencję, na drzwiach mieszkania, w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń czy na drzwiach biura lub innego pomieszczenia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2002 r.). Jak wynika z treści znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego poświadczenia odbioru pisma zawierającego zawiadomienie o terminie rozprawy, omówioną wyżej informację doręczyciel zamieścił na druku tego dowodu wskazując, że zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszczono w skrzynce oddawczej adresata. Wskazać również należy, iż domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. W niniejszej sprawie skarżąca nie wskazała okoliczności, które skutecznie mogłyby obalić domniemanie doręczenia pisma. Za takie nie mogą być bowiem uznane jej nie poparte niczym twierdzenia, iż nieotrzymała żadnej przesyłki z Sądu, ani nie dotarło do niej awizo takiej przesyłki. W szczególności skarżąca nie podjęła stosownych czynności, poprzez zainicjowanie wszczęcia stosownego postępowania wyjaśniającego przed organami pocztowymi. Uznać zatem należy, iż skarżąca została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy, jak również została pouczona o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia od wyroku sądu. Jednocześnie w niniejszej sprawie po stronie sądu nie zaistniał obowiązek doręczenia skarżącej odpisu sentencji wydanego w sprawie wyroku, w myśl art. 140 §2 P.p.s.a. W związku z tym 7-dniowy termin, o którym mowa w cytowanym art. 141 §2 P.p.s.a., rozpoczął bieg w dniu 9 stycznia 2009 r., i zakończył dnia 15 stycznia 2009 r. Natomiast skarżąca wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożyła dopiero w dniu 26 maja 2009 r. (data oddania pisma w placówce pocztowej). Zatem uznać należało, że skoro 7-dniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 15 stycznia 2009 r., a skarżąca swój wniosek wniosła w dniu 26 maja 2009r., wniosek jest spóźniony. Stosownie bowiem do treści art. 87 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu winien być złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Termin siedmiu dni do wniesienia pisma liczy się zaś od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a nie od czasu dowiedzenia się o tym strony. Nadto, nieobecność na rozprawie skarżącej, w sytuacji, gdy mogła się dowiedzieć o tym, że zapadł na niej wyrok, nie usprawiedliwia spóźnienia w złożeniu wniosku o przywrócenie terminu i żądania doręczenia wyroku wraz z uzasadnieniem. Jednocześnie skarżąca nie wykazała w sposób przekonywujący, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku nastąpiło bez jej winy. Z tych przyczyn orzeczono jak w sentencji