I SA/Op 375/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Wojciechowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska Protokolant Starszy inspektor sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi A Spółki z o.o. Spółki komandytowej w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 19 czerwca 2019 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła antydumpingowego, cła wyrównawczego oraz odsetek za zwłokę oddala skargę. Przedmiotem skargi wniesionej przez A Sp. z o.o. Sp. komandytowa w [...] jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 19 czerwca 2019 r., wydana na podstawie art. 233 §1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019r. poz. 900 – dalej O.p.) w związku z art. 73 ust 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. z 2018 r. poz. 167 ze zm. –dalej P.c.), którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu z 10 lipca 2018 r., wydaną w przedmiocie określenia kwoty ostatecznego cła antydumpingowego, cła wyrównawczego oraz odsetek za zwłokę. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: B S.A. w [...], działając jako pośredni przedstawiciel celny A Sp. z o.o. Sp. komandytowej w [...] (zwanej dalej: "Spółką", "stroną" lub "skarżącą"), 20 października 2016 r. zawiadomiła organ celny o wpisaniu do rejestru dopuszczeń do obrotu, w ramach procedury uproszczonej, towaru opisanego jako: "solarne moduły [...] w ilości [...] szt. (co zostało zarejestrowane w ewidencji pod nr [...]). Następnie, 24 października 2016 r. agencja złożyła w imieniu Spółki zgłoszenie uzupełniające, które zostało zarejestrowane pod nr [...]. W polu 33 ("kod towaru") zadeklarowano kod TARIC 8541409029, w polu 34 ("kraj pochodzenia") - kod "ID" oznaczający indonezyjskie pochodzenie towaru, w polu 36 ("preferencje") - kod "100" oznaczający środki taryfowe erga omnes dla krajów trzecich nieobjętych preferencjami taryfowymi. Stawka cła erga omnes dla przedmiotowego towaru w chwili dokonania zgłoszenia celnego wynosiła 0%. Towar zgłoszony według w/w uzupełniającego zgłoszenia celnego został zwolniony przez organ celny do zawnioskowanej procedury dopuszczenia do obrotu, bez weryfikacji zgłoszenia celnego. Następnie Naczelnik Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu (dalej w skrócie Naczelnik UCS) otrzymał 13 lipca 2017 r. informacje, przekazane przez administrację celną Holandii w komunikacie RIF nr [...], dotyczącą podejrzeń w zakresie importu na obszar celny Unii Europejskiej przesyłek kontenerowych wysyłanych przez firmę C, zawierających panele/moduły solarne, przywożonych z Indonezji i deklarowanych jako pochodzące z tego kraju, które w rzeczywistości mogą pochodzić z Chińskiej Republiki Ludowej (dalej ChRL). W związku z powyższym Naczelnik UCS, działając na podstawie art. 48 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U.UE L z 2013 r. poz.269, str. 1 ze zm.; zwanego dalej "UKC"), wezwał Spółkę do dostarczenia wszelkich dokumentów i informacji dotyczących producenta przedmiotowego towaru, ofert sprzedaży, zamówień, kontraktów, dowodów zapłaty za towar, dokumentacji technicznej i fotograficznej, a także dokumentów wymienionych w polu 4 zgłoszenia celnego. W odpowiedzi Spółka przekazała: kopię świadectwa Form A nr [...], dokumentu dot. realizacji; akredytywy dokumentowej, dokumentu awizo transakcji z dnia 11.09.2017 r., bill of lading nr [...] (morski dokument transportowy), dokumentu tranzytowego [...], CMR z 19.10.2016 r. packing list z 30.08.2016 r., faktury Commercial Invoice z 30.08.2016 r., dokumentu o nazwie sales contract z dnia 03.08.2016 r. oraz zdjęcia modułów solarnych w opakowaniach zbiorczych z kodami kreskowymi na opakowaniach. Ponadto, za kolejnym pismem z 2 października 2017 r. Spółka dostarczyła certyfikat [...] z 21.12.2016 r. wydany w wyniku wykonania testów zleconych przez firmę C, z którego wynika między innymi, iż producentem fotowoltaicznych modułów z polikrystalicznymi silikonowymi solarnymi ogniwami 6" wyszczególnionych typów, jest firma D, mająca swoją siedzibę w ChRL. W zakresie wyszczególnionych typów zawiera się typ [...], tj. taki jak przedmiotowy. Jednocześnie Spółka przekazała wynik weryfikacji zgodności z dyrektywą niskonapięciową LVD z 14.06.2016 r. przeprowadzonej na wniosek C, w wyniku której zezwolono wnioskodawcy na umieszczanie oznaczenia CE na badanych produktach. Spółka wyjaśniła w swym piśmie, że producentem przedmiotowych paneli była indonezyjska firma C oraz że firma E z siedzibą w [...], widniejąca w kontrakcie sprzedaży, działała jako firma handlowa, od której Spółka kupiła przedmiotowy towar. Ponieważ przedłożone dokumenty nie usunęły wątpliwości co do kraju pochodzenia towaru, Naczelnik UCS wyznaczył Spółce 30-dniowy termin do zajęcia stanowiska (art. 22 ust. 6 UKC). Pełnomocnik Spółki w udzielonej odpowiedzi zaprzeczył, że producentem ogniw polikrystalicznych użytych do produkcji przedmiotowych modułów solarnych był podmiot mający siedzibę w ChRL. Wskazał, że kontrakt nr [...] z 3.08.2016 r. został zawarty z firmą E z [...], która była sprzedającym oraz odbiorcą zapłaty. Ze zgromadzonych dowodów nie wynika, kto jest producentem poszczególnych półproduktów, w tym ogniw fotowoltaicznych, z których składają się zakupione przez Spółkę moduły. Jak dalej wyjaśnił, certyfikat [...] nie posiada zastosowania do produktów będących przedmiotem niniejszego postępowania, ponieważ został wystawiony 21.12.2016 r., czyli już po dacie dostarczenia towaru, co miało miejsce 21.10.2016 r. Potwierdzeniem indonezyjskiego pochodzenia towaru, zdaniem Spółki, jest świadectwo pochodzenia Form A, oznaczenia na paletach transportowych oraz dokumenty: bill of loading, CMR i packing list, w których wskazano jako eksportera firmę C. Końcowo pełnomocnik stwierdził, że zebrany materiał dowodowy nie potwierdza, by przedmiotem dostawy były produkty pochodzące z ChRL. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu pismem z 12 grudnia 2017 r. wystąpił do upoważnionych władz Indonezji o weryfikację świadectwa pochodzenia FORM A nr [...] celem sprawdzenia jego autentyczności i zgodności z regułami pochodzenia określonymi w ramach Generalnego Systemu Preferencji (GSP). W wyniku przeprowadzonej weryfikacji Wydział ds. Przemysłu i Handlu Rządu Batam w Indonezji potwierdził oryginalność powyższego świadectwa pochodzenia oraz wskazał, że indonezyjskie pochodzenie towaru potwierdzono na wniosek eksportera - firmy C, zastosowując regułę preferencyjnego pochodzenia towaru, zgodnie z którą produkty są pochodzące z kraju korzystającego, gdy w tym kraju nastąpi, cyt. "wytwarzanie, w którym wartość wszystkich użytych materiałów nie przekracza 70% ceny ex-works produktu". Indonezyjski organ, w związku z analizą tej reguły pochodzenia towaru, przekazał m.in. dokument sporządzony przez producenta, zawierający strukturę kosztów jednostkowych przedmiotowych modułów solarnych. Z dokumentu tego wynika, że do produkcji wykorzystano materiały pochodzące z ChRL w udziale procentowym 65,16% o łącznej wartości 85,53 USD, w skład których weszły: 1) polycell (ogniwo fotowoltaiczne), kod HS 8541.40.22.00, kraj pochodzenia: Chiny, udział w wartości jednostkowej: 50,32%, 2) Eva (element składowy), kod HS 8541.50.00.00, kraj pochodzenia: Chiny, udział w wartości jednostkowej: 0.27%, 3) backsheet (tylna ściana modułu), kod HS 8541.50.00.00, kraj pochodzenia: Chiny, udział w wartości jednostkowej: 0,12%, 4) juctionbox (skrzynka połączeniowa), kod HS 8541.50.00.00, kraj pochodzenia: Chiny, udział w wartości jednostkowej: 3,05%; 5) coated glass (szkło powlekane) kod HS 7016.90.00.00 kraj pochodzenia: Chiny, udział w wartości jednostkowej: 6,09%; 6) frame (rama) kod HS 8301.50.00.00 kraj pochodzenia: Chiny, udział w wartości jednostkowej: 5,30%. Ponadto do produkcji wykorzystano pomocnicze materiały pochodzące z Indonezji, tj.: taśmę, alkohol, wstęgę, żel silikonowy, materiały pakunkowe, o łącznej wartości 11,14 USD i udziale procentowym 8,49%. Do wartości jednostkowej doliczono również koszty produkcji stanowiące 23,24% oraz zysk 4.82%. Bazując na powyższym obliczono cenę jednostkową produktu w kwocie 132,60 USD. Indonezyjski organ weryfikujący, w związku z przedstawioną przez producenta kalkulacją kosztów, potwierdził spełnienie powyższej reguły preferencyjnego pochodzenia w związku z nieprzekroczeniem 70% udziału materiałów niepochodzących z Indonezji w cenie ex-works produktu. Potwierdził ponadto, że transakcja była przeprowadzona z udziałem strony trzeciej, tj. firmy E z siedzibą w [...]. Odnośnie do certyfikatu [...] wyjaśniono, że dokument ten dotyczy standardów jakościowych produktu, a nie jego pochodzenia. Stwierdzono również, że weryfikacja dokumentu Form A oparta została na deklaracji własnej eksportera C i na badaniu przedłożonych dokumentów. Naczelnik Opolskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Opolu, pismem z dnia 21.05.2018r. poinformował strony postępowania, że przedłożone wyjaśnienia nie rozwiały wątpliwości organu co do pochodzenia modułów solarnych objętych zgłoszeniem z dnia 24.10.2016 r. oraz, że organ celny nadal zamierza wydać decyzję niekorzystną nakładającą cła antydumpingowe i wyrównawcze na ww. towar jako pochodzący z ChRL. Ponadto, w związku z uzyskaniem nowych dowodów w sprawie związanych z weryfikacją świadectwa pochodzenia Form A, w celu zapewnia prawa stron do bycia wysłuchanym, organ celny ponownie wyznaczył 30-dniowy termin do przedstawienia stanowiska w sprawie. Pełnomocnik Spółki, w piśmie z dnia 6.07.2018r. podtrzymał dotychczasowe stanowisko o braku dowodów chińskiego pochodzenia ogniw polikrystalicznych użytych do produkcji przedmiotowych modułów solarnych. Stwierdził, że pomimo prób nie jest w stanie wskazać faktycznego producenta tych ogniw i zawnioskował, aby to organ wystąpił do firmy C o dokument deklaracji zgodności [...] dotyczący jakości wykonania towaru. W związku z powyższym Naczelnik UCS, po uprzednim zapewnieniu stronie prawa do wypowiedzenia się (art. 22 ust 6 UKC), wydał decyzję z 10 lipca 2018 r., w której określił: 1. chińskie pochodzenie towaru zgłoszonego uzupełniającym zgłoszeniem celnym nr [...] jako "solarne moduły [...], 2. ostateczne cło antydumpingowe w kwocie 223.172 zł, 3. cło wyrównawcze w kwocie 48.061 zł, 4. odsetki od należności celnych w kwocie 16.333 zł za okres od 20.10.2016 r. (moment powstania długu celnego w związku z wpisaniem do rejestru dopuszczeń do obrotu prowadzonego w procedurze uproszczonej) do dnia wydania decyzji. Powyższa decyzja została wydana na podstawie art. 5 pkt 39, art.15 ust.2, art. 29, art. 48, art. 56, art. 59, art. 60 ust.2, art.77, art. 84, art.85 ust.1, art.87 ust.1, art. 101 ust.1, art.102 ust.1 i 3, art.104 ust.1, art.114 ust.2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE L nr 269 z 10.10.2013 r. str.1 z późn. zm. dalej również jako UKC) w zw. z art. 8 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) Nr 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Radu (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny Dz.Urz. UE L 343 z 29.12.2015 r., str.558), art. 14, art.32, art.33 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (DZ.Urz. UE L 343 z 29.12.2015 r., art. 1 i 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. WE L 256 z dnia 7.09. 1987 r. ze zm.) i Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2015/1754 z dnia 6.10.2015 r. zmieniającego załącznik nr I do Rozporządzenia Rady EWG nr 2658/87 (Dz.Urz. UE L nr 282 z 31.10.2017 r.), art. 69 ust.1 pkt 1, art.73 ust.1 i 2 z dnia 19.03.2004 r. Prawo celne (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz.167), art.1 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) 1238/2013 z dnia 2.12.2013 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe oraz stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj.ogniw) pochodzących lub wysyłanych z CHRL (Dz.Urz. WE L nr 325/1 z 5.12.2013 r.), art.1 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 1239/2013 z dnia 2.12.2013 r. nakładającego ostateczne cło wyrównawcze na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj.ogniw) pochodzących lub wysyłanych z CHRL (Dz.Urz.WE L 325/66 z 5.12.2016 r.). Po rozpatrzeniu zarzutów odwołania Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu wskazaną na wstępie decyzją z 19 czerwca 2019 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu Dyrektor wskazał, że dla przedmiotowego towaru, zaklasyfikowanego do kodu TARIC 8541 40 90 29, w chwili powstania długu celnego (20.10.2016 r.) nie miały zastosowania preferencje taryfowe ustanowione w ramach systemu GSP dla grupy krajów, do których należy Indonezja (w systemie ISZTAR oznaczono jako: "SPGL" - korzystające z rozwiązania ogólnego w ramach GSP). Organ podkreślił, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzające ogólny system preferencji taryfowych (DZ.Urz.UE L z 2012 r., poz.303 str.1 ze zm. – dalej jako rozporządzenie GSP) ustanawia ogólny system preferencji, w ramach którego Unia Europejska zapewnia preferencyjny dostęp do swego rynku, przewidując - zgodnie z art. 1 ust. 2 tego aktu prawnego - trzy rozwiązania preferencji: a) rozwiązanie ogólne; b) szczególne rozwiązanie motywacyjne dotyczące zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów (GSP+); c) szczególne rozwiązanie dotyczące krajów najsłabiej rozwiniętych (wszystko oprócz broni) (EBA). Każde z tych rozwiązań preferencji ma osobne zasady kwalifikowania krajów korzystających, co skutkuje zaliczeniem do każdego z rozwiązań innej grupy krajów. Dalej organ wskazał na System Zintegrowanej Taryfy Celnej ISZTAR, który jest kompatybilny z systemem taryfowym Unii Europejskiej TARIC i odpowiada WTC, a jest systematycznie aktualizowaną bazą danych o obowiązujących środkach taryfowych, zawierającą m.in. nomenklaturę, stawki celne i środki pozataryfowe, jak środki polityki handlowej, a także podatki VAT i akcyzowy. Zgodnie z systemem ISZTAR, a zatem również zgodnie z ustanawianym na podstawie art. 2 WTC systemem TARIC w odniesieniu do towaru takiego, jak przedmiotowy - o kodzie TARIC 8541409029, w chwili powstania długu celnego tj. dnia 20.10.2016 r. nie miały zastosowania preferencje taryfowe ustanowione w ramach systemu GSP dla grupy krajów, do których należy Indonezja, a które w systemie ISZTAR oznaczono jako: "SPGL" (korzystające z rozwiązania ogólnego w ramach GSP). Brak preferencyjnego środka taryfowego dla sprowadzonego towaru wynika z zawieszenia stosowania ceł określonych przez WTC do produktów wykazanych w załączniku V do GSP i oznaczonych jako "niewrażliwe", do których zalicza się przedmiotowy towar. Jest to zgodne z motywami nr (18) i (19) do ustanowienia rozporządzenia GSP i art. 7 ust. 1 GSP, w myśl którego cła określone we Wspólnej Taryfie Celnej na produkty wymienione w załączniku V jako produkty niewrażliwe zawiesza się całkowicie z wyjątkiem ceł na składniki rolne. Zadeklarowany towar nie jest towarem rolnym i w załączniku V do GSP został wykazany jako niewrażliwy, a zatem nie był objęty wynikającą z WTC preferencyjną stawką cła ustanowioną w ramach GSP. W konsekwencji organ wskazał, że brak jest preferencyjnego środka taryfowego w handlu z Indonezją w odniesieniu do przedmiotowego towaru. Zdaniem organu, oceny tej nie zmienia fakt, że przedmiotowy towar posiadał świadectwo pochodzenia Form A nr [...], potwierdzone w trybie retrospektywnym w dniu 7.09.2016 r. na wniosek eksportera przez władze Indonezji. Jak wyjaśnił organ, świadectwa pochodzenia, sporządzane na formularzu A, są dokumentami służącymi potwierdzeniu spełnienia reguł preferencyjnego pochodzenia towaru, o którym mowa w art. 64 ust. 1 UKC, dla potrzeb skorzystania z preferencyjnych środków taryfowych lub pozataryfowych. Reguły preferencyjnego pochodzenia, zgodnie z którymi oceniono i zatwierdzono świadectwo pochodzenia Form A, zawarte są w Załączniku nr 22-03 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. Urz. L 343 z 29.12.2015 r. - dalej w skrócie "Rozporządzenie 2015/2446"). W odniesieniu do produktów klasyfikowanych do działu 85 Nomenklatury Scalonej (z włączeniami nie mającymi tu zastosowania) załącznik ten określa warunki, na jakich produkty, które nie zostały całkowicie uzyskane w danym kraju korzystającym z GSP uznaje się za pochodzące z tego kraju. Zawiera on zastrzeżenie, iż "Niniejszy załącznik określa reguły dotyczące wszystkich produktów, przy czym fakt wymienienia danego produktu w załączniku nie oznacza automatycznego objęcia go ogólnym systemem preferencji taryfowych (GSP)." Objęcie bowiem produktu preferencją taryfową przyjętą jednostronnie przez Unię Europejską w ramach GSP musi zostać ustanowione i uwzględnione w WTC, a zatem wynikać ze Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich TARIC, co można stwierdzić korzystając z kompatybilnego systemu ISZTAR. Zgodnie z informacjami zawartymi w tym systemie, nie ustanowiono dla grupy krajów SPGL, do których zaliczona jest Indonezja, środka preferencyjnego wynikającego z GSP. Sam zatem fakt spełnienia reguły preferencyjnego pochodzenia towaru, potwierdzony dokumentem Form A, nie powoduje automatycznie objęcia tego produktu środkiem preferencyjnym wynikającym z GSP. Tym samym stwierdzony brak ustanowienia preferencji taryfowych przyznanych przez Unię Europejską dla przedmiotowego towaru skutkuje koniecznością zastosowania reguł niepreferencyjnego pochodzenia towarów (art. 59-62 UKC), odmiennych od reguł preferencyjnego pochodzenia. Stąd też zawarte w załączonym do zgłoszenia celnego świadectwie pochodzenia Form A nr [...] potwierdzenie spełnienia reguł preferencyjnego pochodzenia przedmiotowego towaru nie ma zastosowania w tej sprawie. W dalszej kolejności organ wyjaśnił, że zgodnie z brzmieniem art. 60 UKC, towar nabywa niepreferencyjne pochodzenie określonego kraju, gdy jest w nim całkowicie uzyskany, a także gdy w produkcję zaangażowane są więcej niż jeden kraj lub więcej niż jedno terytorium, w którym towar ten został poddany ostatniemu istotnemu, ekonomicznie uzasadnionemu przetwarzaniu lub obróbce, w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania. Z kolei w art. 32 Rozporządzenia 2015/2446 przewidziano, że towary wymienione w załączniku 22-01 uznaje się za towary, które zostały poddane ostatniemu istotnemu przetwarzaniu lub obróbce, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w państwie lub na terytorium, gdzie reguły określone w tym załączniku są spełnione lub które są określone przez te reguły. Oznacza to, że jeżeli dany towar, w którego produkcję zaangażowane są więcej niż jedno państwo lub terytorium, spełnienia te reguły, to nabywa on niepreferencyjne pochodzenie. Załącznik nr 22-01 zawiera dla pozycji Nomenklatury Scalonej CN 8541 "Diody, tranzystory i podobne elementy półprzewodnikowe; światłoczułe elementy półprzewodnikowe, włączając fotoogniwa, nawet zmontowane w moduły lub tworzące panele; diody świecące (elektroluminescencyjne); oprawione kryształy piezoelektryczne", wydzieloną pozycję ex 8541a "Ogniwa, moduły lub panele fotowoltaiczne z krzemu krystalicznego". Dla tej wydzielonej pozycji ustanowiono regułę pochodzenia "CTH", opisaną w słowniczku jako: "zmiana na daną pozycję z dowolnej innej pozycji". Tak sformułowana reguła pochodzenia powoduje, że towar nabywa niepreferencyjne pochodzenie, gdy w wyniku przetworzenia następuje zmiana z dowolnej innej pozycji Nomenklatury Scalonej na pozycję CN 8541. Przy czym dla potrzeb całego Działu 85 Nomenklatury Scalonej Załącznik nr 22-01 zawiera "Regułę podstawową Części i akcesoria produkowane z półproduktów", stanowiącą, że krajem pochodzenia towarów produkowanych z półproduktów, które przy zastosowaniu reguły 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Systemu Zharmonizowanego (ORINS) klasyfikowane są do tej samej pozycji, podpozycji lub podpodziału, co towary kompletne lub gotowe, jest kraj, w którym półprodukt wykończono, pod warunkiem że wykończenie obejmowało konfigurację do ostatecznego kształtu poprzez usunięcie materiału (inne niż tylko gładzenie lub polerowanie lub oba z nich) lub poprzez procesy formowania, takie jak gięcie, młotkowanie, prasowanie lub tłoczenie. Z kolei reguła 2a ORINS odnosi się do klasyfikacji w Nomenklaturze Scalonej wyrobu niekompletnego lub niegotowego, ale posiadającego zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego i stanowi ona, że "wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym". Następnie organ, stosując przepisy dotyczące reguł niepreferencyjnego pochodzenia wynikające z art. 59-62 UKC, oraz kierując się regułą 2a ORINS, stwierdził, że krajem pochodzenia przedmiotowych modułów fotowoltaicznych wyprodukowanych z półproduktów - ogniw fotowoltaicznych pochodzących z Chin, zważywszy że ogniwa te posiadają zasadnicze cechy wyrobu kompletnego - są Chiny. Zdaniem organu, zawarta w Załączniku nr 22-01 reguła pochodzenia dla pozycji wydzielonej ex 8541a nie została spełniona. Nie nastąpiła bowiem "zmiana na daną pozycję z dowolnej innej pozycji", ponieważ półprodukt (ogniwa fotowoltaiczne) posiadający zasadniczy charakter wyrobu gotowego, jak i produkt gotowy (moduł) są klasyfikowane do tej samej pozycji CN. Zatem, jak stwierdził organ, uwzględniając treść art. 32 Rozporządzenia 2015/2446, przedmiotowych modułów fotowoltaicznych nie można uznać za towary, które zostały poddane ostatniemu istotnemu przetwarzaniu lub obróbce, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w Indonezji. W konkluzji organ stwierdził więc, że przedmiotowe "solarne moduły [...] o kodzie TARIC 8541409029 spełniają reguły niepreferencyjnego chińskiego pochodzenia towaru, a ich produkcja odbywająca się w Indonezji z chińskich ogniw fotowoltaicznych, polegająca na montażu w celu ich połączenia, nie skutkuje zmianą pochodzenia produktu na indonezyjskie. W konsekwencji organ II instancji, powołując się na przepisy art. 1 ust. 1 i 2 Rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1238/2013 i (UE) nr 1239/2013, w myśl których dla w/w towaru, pochodzącego z Chin, klasyfikowanego do kodu TARIC 8541409029 ustalono stawkę ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 53,4 % oraz cła wyrównawczego (A40) na poziomie 11,5 % z zastosowaniem kodu dodatkowego B999, zaakceptował w pełni ustalenia organu I instancji w zakresie wymiaru ciążącego na Spółce długu celnego. Odnosząc się do zarzutów odwołania oraz zgłoszonych wniosków dowodowych organ odwoławczy stwierdził, że ze zgromadzonych dotychczas dowodów jednoznacznie wynika, z jakich półproduktów wytworzono produkt, a przepisy prawa pozwalają na zinterpretowanie tych okoliczności dla potrzeb ustalenia pochodzenia towaru. Dlatego też uwzględnienie wniosku strony o powołanie biegłego z branży instalacyjno-grzewczej, mogącego wydać opinię oceniającą (w sensie technicznym) istotność obróbki lub technologii produkcji, dla potrzeb niezbędnej interpretacji okoliczności zdefiniowanych w przepisach prawa nie byłoby czynnością zmierzającą do rozstrzygnięcia opartego na tych przepisach. Organ II instancji nie dał również wiary przedłożonym przez Spółkę na etapie odwołania dowodom w postaci wydruku ze skanu pisma firmy C nr [...] (bez daty) z załączonym dokumentem, w którym wskazano tajwańskie pochodzenie ogniw użytych do wytworzenia przedmiotowych modułów solarnych. Dokumenty te nie były bowiem podstawą sporządzenia wyniku weryfikacji dowodu pochodzenia Form A, przeprowadzonej przez władze rządowe Indonezji. Nadto w/wym. pismo firmy C nie wpłynęło do wskazanego adresata, tj. Izby Administracji Skarbowej w Opolu. Powyższe okoliczności powodują brak możliwości przypisania zawartym w nim informacjom wiarygodności. Dodatkowo organ zaznaczył, że jedną ze stwierdzonych metod obchodzenia cła antydumpingowego na tego rodzaju towar było przesyłanie towaru właśnie za pośrednictwem Tajwanu oraz Malezji, co spowodowało objęciem tym samym środkiem również importu z tych krajów - rozporządzenie wykonawcze Komisji UE 2016/185 z dnia 18 lutego 2016 r. rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe nałożone rozporządzeniem Rady (UE) nr 1238/2013 na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) pochodzących lub wysyłanych z Chińskiej Republiki Ludowej, na przywóz modułów fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego i głównych komponentów (tj. ogniw) wysyłanych z Malezji i Tajwanu, zgłoszonych lub niezgłoszonych jako pochodzące z Malezji i Tajwanu (Dz.U.UE L z 2016r. poz.37, str.76 ze zm.). W skardze wniesionej na powyższą decyzję pełnomocnik Spółki, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o zasądzenie na rzecz strony zwrotu kosztów postępowania, podniósł zarzuty naruszenia: I. przepisów postępowania w zakresie art. 180, art. 187, art. 188, art. 191 oraz art. 197 O.p. poprzez brak wskazania podstaw działania i rozstrzygnięcia, naruszenie zasad postępowania dowodowego, w tym nierozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wszechstronny i wnikliwy oraz zaniechania przeprowadzenia dowodów istotnych dla sprawy, w tym wnioskowanych przez stronę postępowania II. przepisów prawa materialnego poprzez: 1) błędną interpretację przepisów Rozporządzeń wykonawczych Rady (UE) nr 1238/2013 i nr 1239/2013, poprzez przyjęcie, iż cło antydumpingowe i cło wyrównawcze determinują niepreferencyjne reguły pochodzenia oraz przez zastosowanie kodu dodatkowego B999 bez ustaleń konkretnego producenta chińskiego podzespołów modułów fotowoltaicznych, 2) art. 56 ust. 2 lit. e w zw. z art. 64 UKC przez ich błędną interpretację. 3) art. 32, art. 33 w zw. z art. 34 lit. f oraz w zw. z art. 41 i 45 w zw. z Załącznikiem nr 22-01 i Załącznikiem nr 22-03 Rozporządzenia 2015/2446, przez ich błędną interpretację. 4) art. 59 lit. a w zw. z art. 60 ust. 2 UKC, przez ich błędną interpretację. W uzasadnieniu skargi pełnomocnik podniósł, że zgodnie z art. 5 w Załączniku nr II do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 732/2008 (Dz. U. UE. L. z 2012 r. Nr 303, str. 1 z późn. zm.) Indonezja została uznana za "kraj korzystający z systemu GSP (tj. ogólny system preferencji)", który stosownie do art. 6 w zw. z Załącznikiem nr V i art. 7 w/w Rozporządzenia, w odniesieniu m.in. do produktów objętych działem 85 Nomenklatury scalonej (w tym produkty z wymienione w pozycji 8541, czyli ogniwa i moduły fotowoltaiczne), korzysta z ogólnych reguł preferencji polegających m.in. na zawieszeniu lub obniżeniu ceł określonych we Wspólnej Taryfie Celnej. W rezultacie, wbrew temu, co przyjęły organy, w stosunku do przedmiotowych modułów solarnych zastosowanie miały preferencyjne reguły pochodzenia. Tym samym organ celny nieprawidłowo przyjął, iż w odniesieniu do towaru objętego przedmiotem postępowania, nie mają zastosowania reguły preferencyjne dla ustalenia pochodzenia tego towaru i błędnie w konsekwencji zastosował niepreferencyjne reguły pochodzenia. Niezależnie od powyższego, zdaniem skarżącej, organy dowolnie przyjęły, iż moduły fotowoltaiczne posiadają zasadnicze cechy ogniw fotowoltaicznych, a montowanie ogniw fotowoltaicznych w moduły nie może być uznane za minimalne przetworzenie dla potrzeb określenia i nadania pochodzenia. Pełnomocnik wyjaśnił, że dla uzyskania właściwego napięcia poszczególne ogniwa są ze sobą łączone, tworząc tzw. moduły fotowoltaiczne i dopiero połączenie ogniw w moduły pozwala wyprodukować pożądaną ilość energii, pozwalającą na wykorzystanie użytkowe tego towaru (modułu). Tak więc dopiero element procesu produkcji stanowiący łączenie pojedynczych ogniw w panele przy zastosowaniu odpowiedniej technologii i materiałów pozwala uzyskać produkt o właściwościach użytkowych. Zdaniem skarżącej, dokonanie ustaleń w powyższym przedmiocie wymaga wiedzy specjalnej, stąd organ dla odpowiedniego zastosowania powoływanych reguł określania pochodzenia modułów fotowoltaicznych będących przedmiotem postępowania, powinien był powołać i przeprowadzić dowód opinii biegłego. Zaniechanie przeprowadzenia tego dowodu sprawia, że poczynione w tym aspekcie oceny prawne są w całości dowolne i nieuprawnione, a co za tym idzie uzasadniony jest zarzut rażącego naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto pełnomocnik zarzucił, że organy celne dokonały błędnej kwalifikacji czynności przetwarzania płytek z krzemu w ogniwa fotowoltaiczne, jako decydujący etap produkcji i ostatnia istotna obróbka w procesie wytwarzania modułów lub paneli fotowoltaicznych z krzemu krystalicznego, zgodnie z art. 60 ust. 2 UKC. Według skarżącej, montaż modułów z dostarczonych ogniw wraz z innymi komponentami jak elementy składowe, tylna ściana modułu, szkło powlekane, skrzynka połączeniowa i rama - nie stanowi prostych czynności montażowych lecz wiąże się ze złożonym procesem montażu, wymagającym istotnego zaangażowania wykwalifikowanych pracowników z istotnym poświęceniem czasu pracy albo skomplikowanego parku maszynowego, który zapewni zautomatyzowany montaż wraz z dochowaniem wszelkich wymogów jakościowych. Powyższe potwierdzają złożone do akt prawy zdjęcia wykonane w fabryce C, a także nagrania poglądowe z procesu montażu modułów fotowoltaicznych z gotowych półproduktów. Nie należy więc utożsamiać ostatniej istotnej ekonomicznie obróbki wyłącznie z czynnością przetworzenia płytki w ogniwo fotowoltaiczne, albowiem taką ostatnią czynnością wpływającą na określenie kraju pochodzenia towaru, winien być montaż ogniw w moduły fotowoltaiczne, co w niniejszej sprawie - jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego - miało miejsce w Indonezji. Zatem również i w tym zakresie organ naruszył przepisy postępowania, dokonując we własnym zakresie ustaleń faktycznych i oceny okoliczności, które wymagają wiedzy specjalnej i powinny być dokonane przez biegłego. Skarżąca nie zgodziła się również z wymiarem należności celnych, podnosząc, że organ celny przyjął najwyższe z możliwych stawki cła antydumpingowego i wyrównawczego, w tym zastosował kod dodatkowy B999 i ustalił stawkę 53,4% dla cła antydumpingowego i 11,5% dla cła wyrównawczego. Jednocześnie organ uznał, iż toku postępowania strony nie przedstawiły żadnych dokumentów handlowych dla zastosowania niższej stawki, co mija się z prawdą. W reakcji bowiem na wezwanie organu m.in. do wskazania faktycznego producenta (nazwa + adres) ogniw polikrystalicznych użytych do produkcji zaimportowanych modułów solarnych, Spółka poinformowała, iż nie ma prawnej możliwości - w tym mimo podejmowanych prób kontaktu z kontrahentem - wyegzekwowania od C udzielenia informacji w powyższym zakresie. W związku z powyższym Spółka zawnioskowała, w w/w piśmie do organu, o zwrócenie się do C, w tym za pośrednictwem właściwego organu indonezyjskiego, z żądaniem udzielenia informacji w powyższym zakresie. Organ l instancji, z naruszeniem reguł postępowania nie uwzględnił, ani też nie rozpatrzył w żadnej sposób przedmiotowego wniosku, i tego samego dnia wydał decyzję negatywną dla strony, co zaakceptował organ odwoławczy, utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Tym samym zarówno organ I instancji, jak i II instancji zaniechał poczynienia ustaleń w zakresie danych producenta ogniw polikrystalicznych, wbrew wnioskom dowodowym strony i ustalił najwyższą stawkę cła antydumpingowego, mimo że ustalenie konkretnego dostawcy mogłoby spowodować istotne obniżenie nałożonych należności celnych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w pełni stanowisko i argumentację wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.- dalej P.p.s.a.), uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W myśl przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (niemającym zastosowania w sprawie). Mając na uwadze wyżej wskazane kryteria kontroli sądowoadministracyjnej, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Zgodnie z art. 5 pkt 12 UKC (rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U.UE L z 2013r. poz.269, str.1 ze zm.), zgłoszenie celne oznacza czynność, przez którą osoba w wymaganej formie i w określony sposób wyraża zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną, wskazując w stosownych przypadkach wszelkie szczegółowe ustalenia, które mają mieć zastosowanie. Osoba składająca zgłoszenie celne, stosownie do treści art. 15 ust. 2 UKC, jest odpowiedzialna za: prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu, autentyczność, prawidłowość i ważność dokumentu załączanego do zgłoszenia, wypełnianie wszystkich zobowiązań związanych z objęciem towarów daną procedurą celną. Jak wynika z przebiegu postępowania, po zwolnieniu towaru, organ celny na podstawie art. 48 UKC, przeprowadził kontrolę, w wyniku której stwierdzono, że zgłoszony towar o kodzie TARIC8541409029 - z pochodzeniem z Indonezji nie był objęty środkiem taryfowym przyjętym jednostronnie przez Unię, o którym mowa w art. 56 ust.2 lit. e) UKC. Stosownie do art. 56 ust. 1 UKC, podstawą należnych należności celnych przywozowych i wywozowych jest Wspólna Taryfa Celna. Inne środki, ustanowione w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej, stosowane są w odpowiednich przypadkach zgodnie z klasyfikacją taryfową danych towarów. Z kolei z ust. 2 w/w przepisu wynika m.in., że Wspólna Taryfa Celna obejmuje: a) Nomenklaturę scaloną towarów, określoną w rozporządzeniu (EWG) nr 2658/87; b) każdą inną nomenklaturę, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze scalonej lub która dodaje do niej dalsze podpodziały i która została ustanowiona w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny do celów stosowania środków taryfowych związanych z wymianą towarową; c) konwencyjne lub zwykłe autonomiczne stawki celne, stosowane w odniesieniu do towarów objętych Nomenklaturą scaloną; d) preferencyjne środki taryfowe określone w umowach zawartych przez Unię z niektórymi krajami lub terytoriami znajdującymi się poza obszarem celnym Unii lub z grupami takich krajów lub terytoriów; e) preferencyjne środki taryfowe przyjęte jednostronnie przez Unię w odniesieniu do niektórych krajów lub terytoriów znajdujących się poza obszarem celnym Unii lub w odniesieniu do grup takich krajów lub terytoriów: f) autonomiczne środki przewidujące obniżenie należności celnych lub zwolnienie z należności celnych za niektóre towary; g) uprzywilejowane traktowanie taryfowe w zakresie środków, o których mowa w lit. c)-f) lub h), z którego mogą korzystać niektóre towary ze względu na ich rodzaj lub końcowe przeznaczenie. Zintegrowaną Taryfę Wspólnot Europejskich (zwaną dalej "TARIC") ustanowiono na podstawie z art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE L z 1987 r. poz.256, str.1 ze zm. - zwanego dalej "WTC") Z kolei preferencyjne środki taryfowe przyjęte jednostronnie przez Unię w odniesieniu do niektórych krajów lub terytoriów znajdujących się poza obszarem celnym Unii przyjęto w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 978/2012 z dnia 25 października 2012 r. wprowadzającym ogólny system preferencji taryfowych (Dz.U.UE L z 2012 r. poz.303, str.1 ze zm.) W sprawie nie budzi wątpliwości, że strona dokonując zgłoszenia celnego do procedury dopuszczenia do obrotu, zgodnie z uzupełniającym zgłoszeniem celnym dotyczącym towaru opisanego jako "solarne moduły [...] o kodzie TARIC 8541409029, zadeklarowała indonezyjskie pochodzenie towaru oraz zastosowanie niepreferencyjnych środków taryfowych poprzez umieszczenie w polu 36 ("preferencje"), informującym o zadeklarowanym taryfowym traktowaniu towaru, kodu "100", który oznacza: "Środki taryfowe erga omnes", tj. środki dla krajów trzecich nieobjętych preferencjami taryfowymi. Stawka cła erga omnes dla przedmiotowego towaru w chwili dokonania zgłoszenia celnego wynosiła 0%. Co do kodów, to informacje w tym zakresie znajdują się w Dodatku Dl pt. "Kody, które mają być stosowane w formularzach" do Załącznika nr 9 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2016/341 uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do przepisów przejściowych dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego w okresie, gdy nie działają jeszcze odpowiednie systemy teleinformatyczne, i zmieniające rozporządzenie delegowane Komisji (UF) 2015/2446 (Dz.U.UE L z 2016 r. poz.69, str.1 ze zm.). Jak słusznie wskazał organ odwoławczy, stawka erga omnes dla przedmiotowego towaru w chwili dokonania zgłoszenia celnego w WTC była opisana jako: "bez cła". W uzupełniającym zgłoszeniu celnym brak jest wniosku o zastosowanie jakichkolwiek preferencji taryfowych. Brak jest również zadeklarowania preferencji taryfowej wynikającej z GSP, gdyż zgodnie z opisem dla pola 36 formularza zgłoszenia celnego, zawartym w Dodatku Dl do Załącznika nr 9 rozporządzenia delegowanego 2016/341, wniosek o zastosowanie preferencji taryfowej wynikającej z GSP deklarowany jest kodem "200", któremu odpowiada opis deklarowanej preferencji: "System ogólnych preferencji taryfowych (GSP)". Strona w polu 36 umieściła kod "100", zatem nie wnioskowała w zgłoszeniu celnym o zastosowanie preferencji taryfowej wynikającej z GSP. Rozporządzenie GSP ustanawia ogólny system preferencji, w ramach którego Unia Europejska zapewnia preferencyjny dostęp do swego rynku, przewidując w art. 1 ust. 2 trzy rozwiązania preferencji: a) rozwiązanie ogólne; b) szczególne rozwiązanie motywacyjne dotyczące zrównoważonego rozwoju i dobrych rządów (GSP+); c) szczególne rozwiązanie dotyczące krajów najsłabiej rozwiniętych (wszystko oprócz broni) (EBA). Każde z tych rozwiązań preferencji ma osobne zasady kwalifikowania krajów korzystających, co skutkuje zaliczeniem do każdego z rozwiązań innej grupy krajów. Systematycznie aktualizowaną bazą danych o m.in. o obowiązujących środkach taryfowych, zawierającą nomenklaturę, stawki celne i środki pozataryfowe jest System Zintegrowanej Taryfy Celnej ISZTAR, który jest kompatybilny z systemem taryfowym Unii Europejskiej TARIC i odpowiada WTC. Jak wskazał organ, w systemie tym, a zatem również zgodnie z ustanawianym na podstawie art. 2 WTC systemem TARIC, w odniesieniu do towaru o kodzie TARIC 8541409029 w chwili powstania długu celnego, tj. dnia 20.10.2016 r., nie miały zastosowania preferencje taryfowe ustanowione w ramach systemu GSP dla grupy krajów, do których należy Indonezja, a które w systemie ISZTAR oznaczono jako: "SPGL" (korzystające z rozwiązania ogólnego w ramach GSP). Uzasadniając takie stanowisko organ odwoławczy wskazał na zawieszenie stosowania ceł określonych przez WTC do produktów wykazanych w załączniku V do GSP i oznaczonych jako "niewrażliwe", zgodnie z art. 7 ust. 1 GSP. Podkreślił przy tym, że jest to zgodne z motywami nr (18) i (19) do ustanowienia rozporządzenia GSP. Stosownie do motywu nr (18), w przypadku rozwiązania ogólnego należy zachować rozróżnienie między preferencjami taryfowymi dla produktów niewrażliwych a preferencjami taryfowymi dla produktów wrażliwych w celu uwzględnienia sytuacji sektorów wytwarzających te same produkty w Unii. W kolejnym motywie nr (19) zapisano, że cła Wspólnej Taryfy Celnej na produkty niewrażliwe nadal powinny być zawieszone, natomiast cła na produkty wrażliwe powinny zostać objęte stawkami obniżonymi, aby zapewnić zadowalający poziom wykorzystania, a jednocześnie uwzględnić sytuację w odnośnych sektorach przemysłu Unii. W świetle w/w przepisów stanowisko organu jest prawidłowe. Zgodnie z art. 7 ust. 1 GSP, cła określone we Wspólnej Taryfie Celnej na produkty wymienione w załączniku V jako produkty niewrażliwe zawiesza się całkowicie z wyjątkiem ceł na składniki rolne. Z treści załącznika V wynika, że obejmuje on wykaz produktów objętych rozwiązaniem ogólnym, o którym mowa w art. 1 ust. 2 lit. a) GSP. W uwagach do załącznika wskazano m.in., że bez względu na reguły interpretacji Nomenklatury scalonej ("CN") poniższy opis produktów należy uznać za orientacyjny, ponieważ dla preferencji taryfowych decydujące znaczenie mają kody CN. W przypadku gdy wskazane są kody "ex" CN, preferencje taryfowe mają być ustalane zarówno na podstawie kodu CN, jak i wyszczególnienia. Dla uproszczenia produkty w wykazie zostały pogrupowane. Grupy mogą obejmować produkty, które są zwolnione od cła Wspólnej Taryfy Celnej, lub produkty, dla których cło cofnięto lub na które cło zostało zawieszone. Wskazano również, że Kolumna "Wrażliwe/niewrażliwe" odnosi się do produktów objętych rozwiązaniem ogólnym, o którym mowa w art. 6. Produkty te są ujęte jako NS (niewrażliwe dla celów art. 7 ust. 1) lub S (wrażliwe dla celów art. 7 ust. 2). W odniesieniu do pozycji ex Dział 85 obejmujący maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów, z wyjątkiem produktów objętych podpozycjami 8516 50 00, 8517 69 30, ex 8517 70 00, 8519 20, 8519 30 00, 8519 81 11 do 8519 81 45, 8519 81 70, ex 8519 89 00, pozycjami 8521, 8525 i 8527, podpozycjami 8528 49, 8528 59 i 8528 69 do 8528 72, pozycją 8529 i podpozycjami 8540 11 oraz 8540 12 – wskazano, że produkty te są ujęte jako NS czyli niewrażliwe dla celów artykułu 7 ust. 1 GSP. Zatem przedmiotowy towar został zaliczony do produktów niewrażliwych, a stosownie do art. 7 ust. 1 GSP na takie produkty zawieszono cła określone w WTC, z wyjątkiem ceł na składniki rolne Zauważyć przy tym należy, jak trafnie wskazał organ w odpowiedzi na skargę, że w art. 7 ust. 2 GSP dla produktów wrażliwych ustanowiono obniżone stawki cła. W konsekwencji kraje korzystające z rozwiązania ogólnego, do których zalicza się Indonezja, w odniesieniu do towarów niewrażliwych nie korzystały z wchodzących w skład WTC, zgodnie z art. 56 ust. 2 lit. d) lub e) UKC, preferencyjnych środków taryfowych, gdyż obowiązuje w tym zakresie całkowite zawieszenie ceł określonych w WTC. Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 2 GSP, tylko w odniesieniu do towarów wykazanych w załączniku V GSP jako "wrażliwe", kraje rozwiązania ogólnego (SPGL) korzystają z preferencyjnych środków taryfowych w postaci obniżonych stawek celnych. Reasumując, niewątpliwie sprowadzony towar nie jest towarem rolnym i w załączniku V do GSP został wykazany jako niewrażliwy, co powoduje, że taki towar z indonezyjskim pochodzeniem nie był objęty wynikającą z WTC preferencyjną stawką cła ustanowioną w ramach GSP, ponieważ w odniesieniu do tego towaru cła określone we Wspólnej Taryfie Celnej zawieszono. Trafnie zatem stwierdzono brak preferencyjnego środka taryfowego w handlu z Indonezją w odniesieniu do przedmiotowego towaru. Zgodzić się przy tym należy z organem, że objęcie produktu preferencją taryfową przyjętą jednostronnie przez Unię Europejską w ramach GSP musi zostać ustanowione i uwzględnione w WTC, a zatem musi wynikać ze Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich TARIC, co można stwierdzić korzystając z systemu ISZTAR. Jak wskazano wcześniej, skarżąca w polu 36 zgłoszenia celnego zadeklarowała kod "100", wnioskując tym samym o zastosowaniowe w odniesieniu do przedmiotowego towaru stawki cła erga omnes dla krajów trzecich nieobjętych preferencjami taryfowymi. W systemie ISZTAR brak jest preferencyjnej stawki celnej dla grupy krajów SPGL (do których należy Indonezja), co skutkowało brakiem możliwości wnioskowania o stawkę preferencyjną w ramach GSP. Przesądza o tym treść art. 56 ust. 3 UKC, zgodnie z którym na wniosek zgłaszającego, jeżeli towary spełniają warunki określone w ust. 2 lit. d)- g), stosuje się środki przewidziane w tych przepisach zamiast środków określonych w ust. 2 lit. c). Zatem, prawidłowo stwierdził organ, że aby takie środki mogły być zastosowane, muszą być ustanowione, towar musi spełniać określone warunki i zgłaszający winien o nie zawnioskować. W analizowanej sprawie WTC nie ustanawia dla towarów takich, jak przedmiotowy (pochodzących z Indonezji) preferencyjnej stawki cła wynikającej z GSP, a zgłaszająca w zgłoszeniu celnym nie zawnioskowała o zastosowanie takiego środka. Zarówno wnioski organu, jak i stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe. Z powyższych względów chybione są zarzuty i argumentacja skargi wskazująca na zastosowanie do przedmiotowych modułów solarnych preferencyjnych reguł pochodzenia. Oceny tej, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, nie zmienia fakt, że przedmiotowy towar posiadał świadectwo pochodzenia Form A potwierdzone w trybie retrospektywnym w dniu 7.09.2016 r. na wniosek eksportera przez władze Indonezji. Sąd podziela argumentację organu przedstawioną w zaskarżonej decyzji w tej kwestii. Świadectwa pochodzenia, sporządzane na formularzu A, są dokumentami służącymi potwierdzeniu spełnienia reguł preferencyjnego pochodzenia towaru, o którym mowa w art. 64 ust. 1 UKC, dla potrzeb skorzystania z preferencyjnych środków taryfowych lub pozataryfowych. Reguły preferencyjnego pochodzenia, zgodnie z którymi oceniono i zatwierdzono świadectwo pochodzenia Form A, zawarte są w Załączniku nr 22-03 do rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego (Dz. Urz. L 343 z 29.12.2015 r. W uwagach ogólnych do załącznika wskazano, że określa on reguły dotyczące wszystkich produktów, przy czym fakt wymienienia danego produktu w załączniku nie oznacza automatycznego objęcia go ogólnym systemem preferencji taryfowych (GSP). Wykaz produktów objętych GSP, zakres preferencji Systemu oraz wyłączenia mające zastosowanie do niektórych krajów korzystających określono w rozporządzeniu (UE) nr 978/2012 (na okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do dnia 31 grudnia 2023 r.). Jak podkreślono wyżej, objęcie produktu preferencją taryfową przyjętą jednostronnie przez Unię Europejską w ramach GSP musi zostać ustanowione i uwzględnione w WTC i musi wynikać ze Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich TARIC, co można stwierdzić korzystając z systemu ISZTAR. W systemie tym jednak nie ustanowiono dla grupy krajów SPGL, do których zaliczona jest Indonezja, środka preferencyjnego wynikającego z GSP. Zatem trafne jest stanowisko organu, że fakt spełnienia reguły preferencyjnego pochodzenia towaru, potwierdzony dokumentem Form A, nie powoduje, że produkt ten został objęty środkiem preferencyjnym wynikającym z GSP. W konsekwencji organy prawidłowo zastosowały w tej sprawie reguły niepreferencyjnego pochodzenia towarów wynikające z art. 59-62 UKC. W art. 59 UKC określono zakres stosowania, stanowiąc, że w art. 60 oraz 61 ustanawia się reguły określania niepreferencyjnego pochodzenia towarów do celów stosowania: a) wspólnej taryfy celnej z wyjątkiem środków, o których mowa w art. 56 ust. 2 lit. d) i e); b)środków pozataryfowych ustanowionych w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej; oraz c)innych środków unijnych odnoszących się do pochodzenia towarów. Kwestie nabywania pochodzenia towarów uregulowano w art. 60 UKC, zgodnie z którym: 1.Towar całkowicie uzyskany w danym kraju lub na danym terytorium uznawany jest za pochodzący z tego kraju lub terytorium. 2. Towar, w produkcję którego zaangażowane są więcej niż jeden kraj lub więcej niż jedno terytorium, uznaje się za pochodzący z kraju lub terytorium, w którym towar ten został poddany ostatniemu istotnemu, ekonomicznie uzasadnionemu przetwarzaniu lub obróbce, w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania. Z kolei w art. 61 uregulowano kwestie dotyczące dowodu pochodzenia towarów i tak stosownie do ust.1, jeżeli w zgłoszeniu celnym wskazane zostaje pochodzenie zgodnie z przepisami prawa celnego, organy celne mogą zażądać od zgłaszającego udowodnienia pochodzenia towarów. W myśl ust. 2, niezależnie od przedstawienia dowodu pochodzenia zgodnie z przepisami prawa celnego lub innym prawodawstwem unijnym regulującym określone dziedziny, w przypadku uzasadnionych wątpliwości organy celne mogą zażądać dodatkowego dowodu w celu upewnienia się, że wskazane pochodzenie jest zgodne z regułami określonymi w stosownych przepisach unijnych. Z kolei zgodnie z ust. 3 w/w artykułu, jeżeli takie są wymogi wymiany handlowej, dokument potwierdzający pochodzenie może być wystawiony w Unii na podstawie reguł pochodzenia obowiązujących w kraju przeznaczenia lub na terytorium przeznaczenia lub zgodnie z inną metodą określającą kraj, w którym towary zostały całkowicie uzyskane lub zostały poddane ostatniemu istotnemu przetworzeniu. W rozporządzeniu delegowanym Komisji UE 2015/2446 uzupełniającym rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego zawarto regulacje dotyczące niepreferencyjnego pochodzenia towarów. Stosownie do art. 32 tego rozporządzenia, odnoszącego się do towarów, w produkcję których zaangażowane jest więcej niż jedno państwo lub terytorium (art. 60 ust. 2 kodeksu), towary wymienione w załączniku 22-01 uznaje się za towary, które zostały poddane ostatniemu istotnemu przetwarzaniu lub obróbce, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w państwie lub na terytorium, gdzie reguły określone w tym załączniku są spełnione lub które są określone przez te reguły. Zatem, jeżeli dany towar, w którego produkcję zaangażowane są więcej niż jedno państwo lub terytorium, spełnienia reguły wskazane w tym przepisie, to nabywa on niepreferencyjne pochodzenie. Załącznik nr 22-01 zawiera dla pozycji Nomenklatury Scalonej CN 8541 "Diody, tranzystory i podobne elementy półprzewodnikowe; światłoczułe elementy półprzewodnikowe, włączając fotoogniwa, nawet zmontowane w moduły lub tworzące panele; diody świecące (elektroluminescencyjne); oprawione kryształy piezoelektryczne", wydzieloną pozycję ex 8541a "Ogniwa, moduły lub panele fotowoltaiczne z krzemu krystalicznego". Dla tej wydzielonej pozycji ustanowiono regułę pochodzenia "CTH", opisaną w słowniczku w/w załącznika jako: "zmiana na daną pozycję z dowolnej innej pozycji". Uwzględniając powyższe prawidłowo wskazał organ odwoławczy, że towar nabywa niepreferencyjne pochodzenie, gdy w wyniku przetworzenia następuje zmiana z dowolnej innej pozycji Nomenklatury Scalonej na pozycję CN 8541. Przy czym dla potrzeb całego Działu 85 Nomenklatury Scalonej Załącznik nr 22-01 zawiera "Regułę podstawową Części i akcesoria produkowane z półproduktów", stanowiącą, że krajem pochodzenia towarów produkowanych z półproduktów, które przy zastosowaniu reguły 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Systemu Zharmonizowanego (ORINS) klasyfikowane są do tej samej pozycji, podpozycji lub podpodziału, co towary kompletne lub gotowe, jest kraj, w którym półprodukt wykończono, pod warunkiem że wykończenie obejmowało konfigurację do ostatecznego kształtu poprzez usunięcie materiału (inne niż tylko gładzenie lub polerowanie lub oba z nich) lub poprzez procesy formowania, takie jak gięcie, młotkowanie, prasowanie lub tłoczenie. Reguła 2a ORINS odnosi się do klasyfikacji w Nomenklaturze Scalonej wyrobu niekompletnego lub niegotowego, ale posiadającego zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego i stanowi ona, że "wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym". Powyższe reguły powodują, iż krajem pochodzenia przedmiotowych modułów fotowoltaicznych produkowanych z półproduktów (ogniw fotowoltaicznych pochodzących z ChRL), zważywszy że ogniwa te posiadają zasadnicze cechy wyrobu kompletnego (wytwarzają energię elektryczną korzystając z energii słonecznej), jest kraj, w którym te półprodukty wykończono przez konfigurację do ostatecznego kształtu lub poprzez procesy formowania, co w odniesieniu do przedmiotowych półproduktów (ogniw) wykonano w ChRL. Zatem prawidłowo przyjęto w zaskarżonej decyzji, że wskazana wyżej reguła odnosząca się do produktów wyprodukowanych z półproduktów, w wyniku której wytworzony zostaje produkt posiadający cechy półproduktu wskazuje, że wyprodukowane w Indonezji moduły fotowoltaiczne zmontowane z chińskich ogniw fotowoltaicznych posiadają chińskie niepreferencyjne pochodzenie, bowiem brak nie nastąpiła "zmiana na daną pozycję z dowolnej innej pozycji", gdyż półprodukt (ogniwa fotowoltaiczne) posiadający zasadniczy charakter wyrobu gotowego, jak i produkt gotowy (moduł) są klasyfikowane do tej samej pozycji CN. Nie została zatem spełniona reguła pochodzenia dla pozycji wydzielonej ex 8541a zawarta w załączniku 22-01 i tym samym przedmiotowych modułów fotowoltaicznych nie można uznać za towary, o których mowa w art. 32 rozporządzenia 2015/2446. W konsekwencji trafnie stwierdził organ, że "solarne moduły [...] o kodzie TARIC 8541409029 spełniają reguły niepreferencyjnego chińskiego pochodzenia towaru, a ich produkcja odbywająca się w Indonezji z chińskich ogniw fotowoltaicznych, polegająca na montażu w celu ich połączenia, nie skutkuje zmianą pochodzenia produktu na indonezyjskie. Prawidłowo także, w oparciu o przepisy art. 1 ust. 1 i 2 Rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 1238/2013 i (UE) nr 1239/2013, ustalono stawkę ostatecznego cła antydumpingowego w wysokości 53,4 % oraz cła wyrównawczego (A40) na poziomie 11,5 % z zastosowaniem dodatkowego kodu TARIC B999. Z powyższych względów Sąd nie podzielił zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego podniesionych w skardze. Uzupełniająco wskazać należy, że stosownie do art. 59 b) UKC ustanawia się reguły określania niepreferencyjnego pochodzenia towarów do celów stosowania środków pozataryfowych ustanowionych w przepisach unijnych regulujących określone dziedziny wymiany towarowej. Zarówno cła antydumpingowe i wyrównawcze są handlowymi środkami ochrony rynku (wymiany towarowej) przed stosowaniem dumpingu i subsydiów, na co trafnie zwrócił uwagę Dyrektor IAS w odpowiedzi na skargę. Są środkami pozataryfowymi, bowiem Wspólna Taryfa Celna nie obejmuje ani ceł antydumpingowych, ani wyrównawczych. W kwestii nieprawidłowo zastosowanego, zdaniem skarżącej, kodu dodatkowego "B999" Sąd podziela argumentację organu przedstawioną w odpowiedzi na skargę. W art. 3 i 4 RCA oraz art. 2 i 3 RCW, dla potrzeb zwolnienia z cła antydumpingowego i wyrównawczego lub zastosowania niższych stawek tych ceł, stawia się konkretne wymagania formalne wobec dokumentów wystawianych przez chińskich przedsiębiorców, od których Komisja w trakcie postępowania antydumpingowego przyjęła zobowiązania i których nazwy są wymienione w stosownych załącznikach. Dokonując zgłoszeń celnych towarów, na które nałożono cła antydumpingowe i wyrównawcze z mniejszymi stawkami tych ceł należy załączać ściśle określone dokumenty zawierające informacje określone w załącznikach do powyższych rozporządzeń oraz faktury zawierające określone stwierdzenia, deklaracje. Dlatego inicjatywa wnioskowania o zastosowanie niższych ceł antydumpingowych i wyrównawczych, oznaczonych kodami innymi niż B999, może należeć jedynie do podmiotów, które spełnią określone w RCA i RCW wymagania. Organ nie ma zatem ani obowiązku, ani uprawnienia do żądania informacji o chińskim producencie ogniw fotowoltaicznych w celu zwolnienia lub zastosowania niższej stawki cła antydumpingowego lub cła wyrównawczego wobec importera, gdyż ta inicjatywa i określony sposób dokumentowania należy do podmiotu, który dokonuje zgłoszenia celnego i wnioskuje o zastosowanie określonych ułatwień. Podkreślić przy tym należy, że kwestie ewentualnego uzyskania informacji o faktycznym chińskim producencie półproduktów (ogniw) przez skarżącą leżą w jej gestii i należą do ryzyka handlowego importera związanego z doborem kontrahentów. W konsekwencji za chybiony należy uznać zarzut o braku dokonania wnioskowanego przez Spółkę ustalenia konkretnego chińskiego producenta podzespołów, modułów fotowoltaicznych, w celu zastosowania środka oznaczonego kodem innym niż kod dodatkowy B999, a tym samym zastosowania niższej stawki ceł lub zastosowania zwolnienia. Chybiony jest również zarzut wskazujący na naruszenie art. 56 ust. 2 lit. e) UKC w związku z art. 64 UKC, poprzez ich błędną interpretację. Zdaniem skarżącej, jeżeli na podstawie kodeksowych reguł pochodzenia zostanie ustalone, iż określone ogniwa lub moduły fotowoltaiczne pochodzą z Chin, to wówczas zastosowanie znajduje cło antydumpingowe i wyrównawcze, gdyż dopiero wówczas można stwierdzić, iż dane ogniwa lub moduły solarne pochodzą (lub zostały wysłane) z Chin. Wnioskowanie to jest błędne, bowiem, reguły preferencyjnego pochodzenia określone w art. 64 UKC są uregulowaniem szczególnym wobec podstawowych niepreferencyjnych reguł pochodzenia. Te ostatnie mają zastosowanie w odniesieniu do wszystkich wynikających z art. 59 UKC środków taryfowych, środków pozataryfowych oraz innych środków unijnych odnoszących się do pochodzenia towarów, poza preferencyjnymi środkami taryfowymi wskazanymi w art. 56 ust. 2 lit. d) i e) UKC. W odniesieniu do środków pozataryfowych, którymi są cła antydumpingowe i cła wyrównawcze - zgodnie z art. 59 lit. b) UKC - zastosowanie mają wynikające z art. 60 i art. 61 UKC niepreferencyjne reguły pochodzenia. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że zgodnie z wynikającymi z UKC regułami, przedmiotowe panele fotowoltaiczne posiadają chińskie pochodzenie i dlatego w niniejszej sprawie znalazły zastosowanie przepisy RCA i RCW. Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 34 lit. f) RD2015/2446, w którym dla potrzeb art. 60 ust. 2 UKC wyjaśniono pojęcie "minimalne operacje", trafnie wskazał organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, że dla potrzeb zinterpretowania tego przepisu przydatna jest "Definicja montażu produktów półprzewodnikowych" do celów pozycji 8535, 8536, 8537, 8541 i 8542, zgodnie z którą oznacza on "zmianę chipów, kostek i innych produktów półprzewodnikowych na chipy, kostki lub inne produkty półprzewodnikowe zapakowane lub wmontowane we wspólne podłoże w celu połączenia lub połączone, a następnie wmontowane. Montażu produktów półprzewodnikowych nie uznaje się za przetworzenie minimalne." Zgodnie z tą definicją zmontowanie klasyfikowanych do pozycji 8541 ogniw fotowoltaicznych wykończonych i skonfigurowanych do ostatecznego kształtu w Chinach, we wspólne podłoże w celu ich połączenia i wmontowanie we wspólne obudowy - nawet przy wykorzystaniu wyspecjalizowanej obsługi i sprzętu - nie może zostać uznane za minimalne przetworzenie dla potrzeb określenia i nadania pochodzenia, gdyż nie jest uznane za istotne ekonomicznie uzasadnione przetworzenie lub obróbkę do celów nadania pochodzenia. Zgodzić należy się również z organem, że nie doszło do naruszenia działowej reguły rezydualnej wskazanej w dziale 85, gdyż reguła ta nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, ponieważ na podstawie reguł podstawowych ustalono, że towar posiada niepreferencyjne pochodzenie z Chin. Na marginesie słusznie wskazał organ, że większą część wartości przypada na materiały z Chin i wynosi 65,16%, co potwierdza prawidłowość określenia pochodzenia towaru jako chiński. Chybione są również zarzuty naruszenia przepisów postępowania podatkowego tj. art. 180, art. 187, art. 188 i art. 191 oraz art. 197 Ordynacji podatkowej, bowiem organy w sposób wszechstronny wyjaśniły i rozpatrzyły cały materiał dowodowy, a wyprowadzona ocena zgromadzonego materiału dowodowego nie nosi cech dowolności. W sposób szczegółowy uzasadniły podjęte rozstrzygnięcia, dokonując prawidłowej subsumcji stanu faktycznego pod obowiązujące przepisy prawa materialnego. Kwestia ustalenia przez organ konkretnego chińskiego producenta modułów fotowoltaicznych w celu zastosowania środka oznaczonego innym niż kod dodatkowy B999, a tym samym zastosowania niższej stawki ceł lub zastosowania zwolnienia z cła, nie jest okolicznością niezbędną dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, przy czym niewątpliwie jest to okoliczność, o którą winien zadbać importer. Na podmiotach gospodarczych ciąży bowiem obowiązek podjęcia w ramach ich stosunków umownych, niezbędnych kroków do uchronienia się przed zagrożeniem dochodzenia retrospektywnego pokrycia należności celnych. Pochodzenie towarów powinno być udowodnione poprzez przedstawienie przez importera stosownych dokumentów. W wyniku przeprowadzonej w toku niniejszego postępowania weryfikacji, Wydział ds. Przemysłu i Handlu Rządu Batam w Indonezji potwierdził oryginalność przedstawionego świadectwa pochodzenia oraz wskazał, że indonezyjskie pochodzenie towaru potwierdzono na wniosek eksportera - firmy C, zastosowując regułę preferencyjnego pochodzenia towaru. Z dokumentu tego wynika, że do produkcji wykorzystano materiały pochodzące z ChRL w udziale procentowym 65,16% o łącznej wartości 85,53 USD. Potwierdzone zostało zatem na potrzeby tego postępowania wykorzystanie materiałów pochodzących z ChRl. Przy czym przedstawienie świadectwa pochodzenia nie stoi na przeszkodzie temu, aby organy celne w przypadku poważnych wątpliwości, żądały dodatkowego dowodu w celu upewnienia się, że pochodzenie odpowiada zasadom określonym odpowiednimi przepisami Unii, co też organy uczyniły w niniejszej sprawie. W zakresie niezbędnych ustaleń konieczne było określenie pochodzenia wg właściwych dla sprawy reguł wynikających z UKC i zastosowanie wynikających z przepisów prawa środków taryfowych lub pozataryfowych, co zostało przez organy ustalone. Chybiony jest także zarzut niewłaściwego zgromadzenia i oceny dowodów, poprzez zaniechanie powołania biegłego rzeczoznawcy z branży instalacyjno-grzewczej w celu dokonania oceny, jaki proces produkcji modułów fotowoltaicznych jest ostatnią istotną obróbką w procesie przetwarzania. Podstawą żądania strony był art. 60 ust. 2 UKC stanowiący, że towar uznaje się za pochodzący z kraju, w którym został poddany ostatniemu istotnemu, ekonomicznie uzasadnionemu przetwarzaniu lub obróbce, w przedsiębiorstwie przystosowanym do tego celu, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania. Słusznie wskazał Dyrektor IAS w odpowiedzi na skargę, że istotny jest tu art. 32 RD2015/2446, zgodnie z którym, towary wymienione w załączniku 22-01 uznaje się za towary, które zostały poddane ostatniemu istotnemu przetwarzaniu lub obróbce, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania w państwie lub na terytorium, gdzie reguły określone w tym załączniku są spełnione lub które są określone przez te reguły. W zgodzie z przepisami prawa i uwzględniając reguły niepreferencyjnego pochodzenia zawarte w załączniku 22-1 do RD2015/244, organ miał możliwość dokonania oceny istotności procesu przetwarzania, a w szczególności czy spełniona była reguła pochodzenia z załącznika 22-1 RD2015/24. Organ dysponował przy tym zarówno opisami produkcji uzyskanymi od strony, jak i dokumentami uzyskanymi w wyniku weryfikacji świadectwa pochodzenia. Na ich podstawie odtworzył, jak przebiegał proces produkcji, z jakich półproduktów powstał produkt, jakie proporcje wartości stanowiły półprodukty do produktu gotowego itp. Skoro zatem uznanie czy towary, które zostały poddane ostatniemu istotnemu przetwarzaniu lub obróbce, co spowodowało wytworzenie nowego produktu lub stanowiło istotny etap wytwarzania, wynikało ze zgromadzonych dowodów i przepisów prawa - brak było podstaw do powoływania w tym zakresie biegłego. W konsekwencji, nie podzielając podnoszonych przez stronę zarzutów, Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., skargę oddalił.