I SA/Op 376/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu) z dnia 14 kwietnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić zawieszenia postępowania sądowego. W dniu 7.07.2015 r. (data wpływu do tut. Sądu) J. M. (dalej jako: skarżący, strona) wniósł we własnym imieniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu) z dnia 14 kwietnia 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nysie z dnia 29.09.2014 r. ustalającej P. L. podatek od spadków i darowizn. Postanowieniem z dnia 20.07.2015 r., sygn. akt I SA/Op 376/15 ww. skarga została odrzucona z uwagi na brak legitymacji J. M. do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 30.10.2015 r. sygn. akt I SA/Op 376/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną strony od ww. postanowienia o odrzuceniu skargi z dnia 20.07.2015 r. W uzasadnieniu wskazano, że wniesiona skarga kasacyjna nie spełnia wymogów o których mowa w art. 175 § 1 – 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - zwanej dalej P.p.s.a. Skarżący samodzielnie sporządził skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 20.07.2015 r., jednak nie wykazał, że był osobą uprawnioną do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej. Powyższe nie wynikało także z przedstawionych okoliczności sprawy, w tym z jego wyjaśnień zawartych w skardze kasacyjnej. Skarżący, pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie dokumentów potwierdzających obecny status sędziego, uprawniający do sporządzenia ww. środka zaskarżenia, ujawnionego braku nie uzupełnił. W piśmie z dnia 21.11.2017 r. (data wpływu do tut. Sądu - 3.01.2018 r.) skarżący wniósł o zawieszenie przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego z jego powództwa przeciwko Sądowi Okręgowemu w [...]. Wyjaśnił, że aktualnie przez Sądem Rejonowym w [...] zawisła sprawa o nakazanie pozwanemu Sądowi Okręgowemu w [...], aby dopuścił powoda do wykonywania czynności służbowych sędziego Sądu Okręgowego w [...] i zapłatę, a przed Sądem Okręgowym w [...] sprawa o ustalenie, że w okresie od 1 do 31 października 2016 r. powoda łączył stosunek służbowy sędziego Sądu Okręgowego w [...] i zapłatę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Z wywodów skarżącego wynika, że upatruje on podstawy do zawieszenia przedmiotowego postępowania sądowoadministracyjnego w toczących się z jego powództwa przeciwko Sądowi Okręgowemu w [...] spraw: o nakazanie pozwanemu Sądowi Okręgowemu w [...], aby dopuścił powoda do wykonywania czynności służbowych sędziego Sądu Okręgowego w [...] i zapłatę oraz o ustalenie, że w okresie od 1 do 31 października 2016 r. powoda łączył stosunek służbowy sędziego Sądu Okręgowego w [...] i zapłatę, a wynik ww. postępowań miałby przesądzić, że skarżący był uprawniony do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej odrzuconej postanowieniem tut. Sądu z dnia 30.10.2015 r. Nie podzielając tego stanowiska, wyjaśnić należy, że zgodnie z przepisem art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe, i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Jak wywiódł na tle przepisu art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24.04.2014 r., sygn. akt II FZ 289/14: "dla wojewódzkiego sądu administracyjnego kwestią wstępną będzie wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi o tym, czy zakwestionowany w skardze akt zgodny jest z prawem materialnym, albo czy przed wydaniem tego aktu nie doszło do takich uchybień formalnych, które mogłyby mieć wpływ na jego treść". W ocenie Sądu wynik ww. spraw z powództwa skarżącego w żadnym razie nie będzie stanowił zagadnienia wstępnego w przedmiotowej sprawie, skoro skarga dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu (obecnie: Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu) z dnia 14.04.2015 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Nysie z dnia 29.09.2014 r. ustalającej P. L. podatek od spadków i darowizn. W tym kontekście wyjaśnić należy, że nie będzie stanowić zagadnienia wstępnego kwestia uprawnień skarżącego do samodzielnego sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, których nie wykazał on na etapie wezwania do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej, a które zdaniem strony mają zostać potwierdzone w wyniku prawomocnego zakończenia ww. postępowań toczących się przed sądami powszechnymi. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.