I SA/Op 389/07
PostanowienieWSA w Opolu2008-02-13
Skład orzekający: Tomasz Zborzyński, Joanna Kuczyńska, Marzena Łozowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, po tym jak organ uchylił decyzję będącą przedmiotem postępowania odwoławczego, skutkuje umorzeniem postępowania sądowego i czy w takim przypadku przysługują skarżącemu koszty postępowania?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, ponieważ skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi nie było niedopuszczalne, gdyż nie zmierzało do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy wadliwego aktu. Sąd uznał, że w przypadku umorzenia postępowania z powodu cofnięcia skargi, skarżącemu nie przysługują koszty postępowania na podstawie przepisów dotyczących uwzględnienia skargi lub umorzenia z innych przyczyn, ani zwrot połowy wpisu od skargi, ponieważ cofnięcie nastąpiło na rozprawie.Stan faktyczny
Skarżący K. S. wniósł skargę do WSA w Opolu na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie podatku VAT. W trakcie postępowania sądowego organ uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Pełnomocnik skarżącego uznał postępowanie sądowe za bezprzedmiotowe i wniósł o jego umorzenie, a następnie cofnął skargę. Skarżący domagał się zwrotu kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zborzyński Sędziowie NSA Joanna Kuczyńska Asesor sądowy Marzena Łozowska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego w zakresie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie.
Przedmiotem skargi wniesionej przez K. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...], nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. w sprawie odmowy postępowania odwoławczego od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2005r.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i zawieszenie postępowania odwoławczego od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] do czasu rozstrzygnięcia zagadnienie wstępnego przez inny sąd tj. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania, jakie toczy się przed Sądem Rejonowym w B. w sprawie [...].
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w O. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację faktyczną i prawną zawartą w zaskarżonym postanowieniu.
Na rozprawie w dniu 13 lutego 2008r. pełnomocnik skarżącego przedłożył pismo procesowe z dnia 8 lutego 2008r. w którym wskazał, iż Dyrektor Izby Skarbowej w O. decyzją z dnia [...] nr [...] uchylił w całości decyzję organu I instancji z dnia [...], określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za sierpień 2005r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji ze względu na konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. Podniósł, iż wobec uwzględnienia przez organ w całości odwołania skarżącego od decyzji wymiarowej, postępowanie przed tut. Sądem dotyczące skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w O. z [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania odwoławczego w zakresie podatku VAT stało się bezprzedmiotowe i winno zostać umorzone, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Jednocześnie w powyższym piśmie procesowym wniesiono o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania tj. kwoty 100 zł opłaty sądowej od skargi, kwoty 2400 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego oraz kwoty 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
Następnie na rozprawie pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż cofa skargę i wnosi o przyznanie kosztów postępowania przed sądami administracyjnymi.
Pełnomocnik organu oświadczył, iż nie ma podstaw przyznania pełnomocnikowi strony skarżącej kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:
Z uwagi na złożone na rozprawie oświadczenie pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi, wskazać należy, iż stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że uzna on cofnięcie skargi za niedopuszczalne w sytuacji, gdyby zmierzało ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W rozpatrywanej sprawie nie stwierdzono aby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub spowodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Tym samym brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, iż zaistniały przesłanki negatywne co do skutecznego cofnięcia skargi.
Powyższe - stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy - powoduje konieczność umorzenia postępowania sądowego.
Sąd uznał, iż brak jest podstaw w przepisach prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do przyznania, zgodnie z wnioskiem pełnomocnika skarżącego zgłoszonym na rozprawie, kosztów postępowania.
Zgodnie z art. 200 ustawy, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. W razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2, przepis art. 206 stosuje się odpowiednio (art. 201 § 1 i § 2).
Powyższe przepisy nie mają zastosowania w niniejszej sprawie, albowiem postępowanie umorzono z uwagi na skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącego.
Równocześnie w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy, nie ma podstaw prawnych do dokonania zwrotu połowy wpisu od skargi, gdyż pełnomocnik skarżącego cofnął skargę na rozprawie, a zatem brak było podstaw do zastosowania przepisu art. 232 § 1 pkt 2 ustawy, zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.
Z tych względów orzeczono jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło