I SA/Op 408/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A s.c. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 8 sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie określenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2012 r. postanawia : I. odrzucić skargę; II. zwrócić ze środków finansowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na rzecz strony skarżącej kwotę 500,00 zł (słownie pięćset złotych 00/100), uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Decyzją z dnia 8 sierpnia 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Prudniku określającą M. J. wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za rok 2012 z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej w kwocie 0,00 zł. Decyzja ta została skutecznie doręczona pełnomocnikowi M. J. w dniu 16 sierpnia 2017 r. (akta adm. t. IV, k. 35). Skargę na powyższą decyzję wniosła do tut. Sądu A s.c. w [...] (dalej zwana skarżącą), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - adwokata K. P. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że adresatem zaskarżonej decyzji jest M. J., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą B, natomiast przedmiotowa skarga wniesiona została przez A s.c. w [...], czyli przez podmiot do tego nieuprawniony. Odpis powyższej odpowiedzi na skargę zawierającej wniosek o jej odrzucenie doręczono pełnomocnikowi skarżącej, który nie zajął w tym względzie dodatkowego stanowiska . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna, albowiem została wniesiona przez podmiot nie mający legitymacji do wniesienia skargi w niniejszej sprawie. Na wstępie podkreślić należy, iż warunkiem skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jest między innymi wniesienie jej przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369) - dalej jako ppsa, służy legitymacja do jej wniesienia. Zgodnie z przepisem art. 50 § 1 ppsa uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 ppsa). Treść art. 50 § 1 ppsa wskazuje, że o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się zatem w tym, iż podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. W ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości, że w sprawie dotyczącej określenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2012 r. stroną postępowania administracyjnego i w konsekwencji adresatem wydanych decyzji organów podatkowych był M. J. jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą B, a nie jako wspólnik A s.c. w [...]. Tymczasem skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu w przedmiocie określenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2012 r. wniosła za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika A s.c. w [...], a więc podmiot nie tylko nie będący stroną postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, ale co istotniejsze nie posiadającego własnego interesu prawnego w jej zaskarżeniu. Pojęcie "interesu prawnego", o którym mowa w art. 50 § 1 ppsa, ma charakter obiektywny i jego źródła każdorazowo należy upatrywać w przepisach prawa materialnego, ale niekiedy również procesowego czy też nawet ustrojowego (por: uchwała NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, a także wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 czerwca 2006 r., SA/Wa 609/06, oraz wyrok NSA z dnia 24 listopada 2004 r., OSK 919/04, CBOSA). W związku z tym istoty interesu prawnego należy upatrywać w jego związku z konkretną normą prawną. Istnieje on wtedy, kiedy można wskazać przepis prawa, z którego jest możliwość wywiedzenia dla danego podmiotu określonych praw lub obowiązków. Zgodnie natomiast z art. 133 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz.201 ze zm.) - /dalej O.p./., stroną w postępowaniu podatkowym jest podatnik, płatnik, inkasent. Ponadto stroną jest następca prawny podatnika, płatnika, inkasenta, a także osoby trzecie wymienione w art. 110-117a O.p. Ewentualnego interesu prawnego A jako podmiotu wnoszącego skargę na decyzję wydaną wprawdzie w stosunku do jej wspólnika M. J., jednakże w odniesieniu do zobowiązania podatkowego dotyczącego jego własnej (odrębnej) działalności gospodarczej prowadzonej w ramach B, nie wskazał również pełnomocnik skarżącej, pomimo doręczenia mu odpowiedzi na skargę udzielonej przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu, w której wniesiono o odrzucenie skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Nie ulega przy tym wątpliwości, że jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) podmiot. Określone w art. 58 ppsa podstawy odrzucenia skargi nawiązują do przesłanek dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego, rozumianych jako określone przepisami prawa warunki prawidłowego zaskarżenia, dotyczące przedmiotu skargi, jej formy, treści, ale także dotyczące przesłanek o charakterze przedmiotowym i podmiotowym, określających od jakiej formy działalności organów administracji publicznej skarga przysługuje i który z podmiotów jest legitymowany do wniesienia skargi. Końcowo, Sąd zauważa, że wprawdzie brak interesu prawnego może uzasadniać również oddalenie skargi, ale dotyczy to sytuacji gdy kwestia ta wymaga wnikliwego badania a zatem merytorycznych ustaleń a w konsekwencji merytorycznego rozstrzygnięcia. Jeśli jednak – jak w rozpoznawanej sprawie - skarga została wniesiona przez podmiot, który a limine nie może mieć legitymacji skargowej, skarga podlega odrzuceniu (por. uchwała NSA z dnia 11 kwietnia 2005 r. sygn. akt OPS 1/04, postanowienie NSA z dnia 25 czerwca 2015 r. sygn. akt I FSK 866/15 i powołane tam orzecznictwo oraz postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 1055/16 – utrzymane w mocy postanowieniem NSA z dnia 15 grudnia 2016 r. sygn. akt II GSK 5390/16). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.