I SA/Op 408/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 8 sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków finansowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na rzecz strony skarżącej wpis sądowy od skargi w wysokości 100,00 zł (słownie: sto złotych 00/100). W związku ze skargą wniesioną przez J. H. (dalej jako skarżący, strona) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 8 sierpnia 2019 r. w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 września 2019 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, stosowanie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jego uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie. Równocześnie, zarządzeniem z tej samej daty, wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez podanie numeru PESEL oraz nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi. Również w tym przypadku zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Powyższe wezwania doręczono skarżącemu w dniu 16.09.2019 r. do rąk dorosłego domownika, co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki (k. 24 akt sądowych). Termin do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych upływał zatem w dniu 23.09.2019 r. Skarżący w terminie uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł, jednak nie uzupełnił braków formalnych poprzez podanie numeru PESEL oraz nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. Zgodnie art. 220 § 3 wskazanej ustawy, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Nadto, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga także podlega odrzuceniu, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Taka sytuacja częściowo miała miejsce w niniejszej sprawie. Wezwanie do uiszczenia należnego wpisu oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi (podanie numeru PESEL oraz nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi) doręczono stronie skarżącej w dniu 16.09.2019 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu i uzupełnienia wskazanych braków upłynął więc w dniu 23.09.2019 r. W wyznaczonym terminie uiszczono wpis od skargi. Nie uzupełniono braków formalnych skargi w zakresie podania numeru PESEL strony skarżącej. Obowiązek w tym zakresie wprowadza art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Skarżący nie uzupełnił też braku poprzez nadesłanie dodatkowego egzemplarza skargi. Jak stanowi art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Jak wynika z akt sprawy skarżący nie wykonał nałożonego na niego obowiązku złożenia do akt sądowych dodatkowego egzemplarza skargi. W ramach uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd." Stosownie natomiast do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Taka natomiast sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżący nie wywiązał się z obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy, skierowane do strony wezwanie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje skutek w postaci jej odrzucenia. Pomimo upływu wyznaczonego terminu brak ten nie został uzupełniony. W konsekwencji nieuzupełnienia braków formalnych przez skarżącego, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który to przepis stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. O zwrocie uiszczonego przez stronę wpisu w wysokości 100,00 zł orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Mając powyższe na uwadze, Sąd postanowił jak w sentencji w oparciu o powołane wyżej przepisy.