I SA/Op 411/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "E" Sp. z o.o. w N. na interpretację indywidualną Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 27 lipca 2012 r. Nr [...], Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: odrzucić skargę Minister Finansów – Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, na wniosek "E" Sp. z o.o. w N. (dalej Skarżąca) wydał w dniu 27 lipca 2012r. interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Przesyłka zawierająca interpretację indywidualną została doręczona wnioskodawczyni w dniu 2 sierpnia 2012r. Przedmiotowa interpretacja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 17 sierpnia 2012r. (data stempla pocztowego) skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi z dnia 10 września 2012r. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono skarżącej w dniu 14 września 2012r. W dniu 12 października 2012r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na interpretację Ministra Finansów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270t.j.) - zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, obejmującą orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Natomiast w myśl art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jakkolwiek wniesienie skargi do sądu administracyjnego na indywidualne interpretacje podatkowe jest dopuszczalne, to jednak złożenie tego środka zaskarżenia winno zostać poprzedzone wezwaniem organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa. Stanowi o tym wprost art. 52 § 3 p.p.s.a. zgodnie z którym, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. określając zasady dopuszczalności skargi na interpretację indywidualną wymienia więc dwa warunki jej dopuszczalności: skarga może zostać przyjęta przez sąd do merytorycznego rozpoznania, o ile wyczerpany zostanie tok instancji, a więc strona skarżąca wezwie organ, który wydał interpretację do usunięcia naruszenia prawa, a wezwanie to skieruje do organu w określonym w ustawie terminie czternastu dni od dnia otrzymania interpretacji indywidualnej. Warunki te muszą zostać spełnione łącznie, a więc skarżąca wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa, musi dokonać tej czynności w terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedziała się lub mogła się dowiedzieć o wydaniu interpretacji. Niespełnienie któregokolwiek z warunków czyni skargę niedopuszczalną. W przedmiotowej sprawie skarżąca uchybiła obowiązkowi terminowego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Przesyłka zawierająca interpretację Ministra Finansów została skarżącej doręczona w dniu 2 sierpnia 2012 r. Czternastodniowy termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upływał zatem w dniu 16 sierpnia 2012 r. W związku z powyższym skarżąca nadając przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 17 sierpnia uczyniła to z przekroczeniem ustawowego terminu. Nadmienić przy tym należy, że skarżąca uchybiła terminowi pomimo prawidłowego pouczenia jej o sposobie postępowania przy wnoszeniu środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z sytuacją niedopuszczalności skargi mamy do czynienia m.in. wówczas, gdy strona wniesie skargę do sądu bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszeń prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Na równi z sytuacją braku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa należy traktować wniesienie tego wezwania z uchybieniem ustawowego terminu. Wniesienie pisma po terminie nie wywołuje bowiem skutku w postaci wyczerpania przedsądowego trybu weryfikacji rozstrzygnięć organów administracyjnych. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając niedopuszczalność skargi w przedmiotowej sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi.