I SA/Op 42/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 27 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a : I. umorzyć postępowanie, II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu na rzecz skarżącego kwotę 686 (sześćset osiemdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu wydał dnia 15 września 2005 r. na podstawie art. 117 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) decyzję zmieniająca decyzję zaskarżoną w ten sposób, że będącą przedmiotem rozpatrzenia decyzję organu podatkowego pierwszej instancji - Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Opolu z dnia [...] - częściowo uchylił, a częściowo utrzymał w mocy. Ponieważ na decyzję wydaną na podstawie ustaleń dokonanych w postępowaniu mediacyjnym skargi nie wniesiono, co wynika z pisma Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 25 października 2005 r. postępowanie sądowe podlega umorzeniu na podstawie art. 118 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 201 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że w razie umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 118 § 2, stosuje się odpowiednio art. 206 tego Prawa, w myśl którego to przepisu w razie częściowego uwzględnienia skargi sąd może w uzasadnionych przypadkach zasądzić na rzecz skarżącego od organu tylko część kosztów, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Skarżący określił wartość przedmiotu sporu na kwotę 22.898 zł i uiścił wpis od skargi obliczony od tej wartości na kwotę 686 zł. W wyniku postępowania mediacyjnego wysokość zobowiązania podatkowego skarżącego określono łącznie na kwotę 4.452 zł (za styczeń 2002 r. - 660 zł, za marzec 2002 r. - 504 zł, za maj 2002 r. - 880 zł, za wrzesień 2002 r. - 450 zł i za październik 2002 r. - 1.958 zł.) W efekcie skarga odniosła skutek w zakresie około czterech piątych przedmiotu zaskarżenia. Nie jest to zatem część niewspółmierna w stosunku do wartości przedmiotu sporu. Tym samym Sąd nie dopatrzył się podstaw do zasądzenia na rzecz skarżącego tylko części poniesionych przez niego kosztów i zasądził na jego rzecz zwrot całych kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, to jest całego wpisu od skargi.