I SA/Op 432/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ustalającej wielkość pomocy publicznej udzielonej w formie zwolnienia w podatku od nieruchomości. postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 12.535,00 zł (słownie: dwanaście tysięcy pięćset trzydzieści pięć złotych 00/100). Decyzją z dnia [...] Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania [...[ Spółka z o.o. z siedzibą w B..K Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu uchyliło decyzję Burmistrza Strzelec Opolskich z dnia [...] ustalającej wielkość pomocy publicznej udzielonej Spółce w formie zwolnienia w podatku od nieruchomości oraz orzekającej o obowiązku zwrotu kwot stanowiących nadwyżkę pomocy ponad dopuszczalną intensywność pomocy i wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem i umorzyło postępowanie przed organem I instancji. W ocenie Kolegium organ I instancji orzekając w przedmiotowej decyzji, wydanej na podstawie uchwały Zarządu Miejskiego w Strzelcach Opolskich nr 323/01 z dnia 28.12.2001 r., działał bez podstawy prawnej, bowiem wskazana uchwała Zarządu Miejskiego nie miała charakteru aktu prawa miejscowego i nie była źródłem powszechnie obowiązującego prawa na terenie gminy. Skargę na rozstrzygnięcie organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wniósł Burmistrz Strzelec Opolskich, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu wniosło o jej odrzucenie wskazując, iż Burmistrz Gminy Strzelce Opolskie w niniejszej sprawie nie posiada przymiotu strony, co przesądza o braku legitymacji procesowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeśli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W pierwszej kolejności należało zbadać dopuszczalność złożenia przez organ podatkowy pierwszej instancji, tj. Burmistrza Gminy Strzelce Opolskie skargi do Sądu na decyzję organu II instancji wydanej w sprawie dotyczącej rozpoznania odwołania od jego własnej decyzji wydanej jako organ I instancji. Z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, popieranego w pełni przez tut. Sąd, wynika, że organ gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie i to bez względu na przedmiot sprawy oraz jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy. W sytuacji, w której organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, zostaje on pozbawiony uprawnienia do reprezentowania jej interesu prawnego. Wykonywanie władztwa administracyjnego następuje kosztem ograniczenia uprawnień w sferze dominium. Jednostka samorządu terytorialnego może być stroną postępowania administracyjnego i wówczas organy ją reprezentujące będą broniły jej interesu prawnego, korzystając z gwarancji procesowych, jakie przepisy przyznają stronom postępowania . Możliwa jest jednakże sytuacja, gdy organowi tej jednostki zostanie powierzona właściwość do orzekania w danej sprawie. Wówczas wyłączona jest możliwość dochodzenia przez ten podmiot jego interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, czy też sądowo-administracyjnego (por. m.in. postanowienie NSA z 15 października 1990r., SA/Wr 990/90, ONSA 1990, nr 4, poz. 7; uchwała NSA z dnia 9 października 2000r., OPK 14/00, ONSA 2001, nr 1, poz. 17; wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005r., OSK 1017/04, niepubl., J.P. Tarno, Ochrona interesu prawnego jednostki samorządu terytorialnego w postępowaniu administracyjnym i sądowym {w:} Księga jubileuszowa Profesora zw. dr hab. Józefa Filipka, Zakamycze 2001, s. 721 i n.). Niedopuszczalna jest bowiem sytuacja, w której jednostka samorządu terytorialnego, w imieniu której działa określony podmiot, zajmowałaby różną pozycję - występując najpierw przez organ wydający decyzję (bądź opiniujący), a następnie w roli strony postępowania - w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. W konsekwencji zatem gmina, której organ działa w danej sprawie w sposób władczy, realizując interes publiczny, nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tej samej sprawie. Tym bardziej legitymacji takiej nie ma Burmistrz-jako organ gminy. Pogląd taki został potwierdzony w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPS 1/03 (ONSA 2003/4/115), w której stwierdzono m. in., że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej (...), wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego lub sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma legitymacji procesowej strony w tym postępowaniu, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego, ani też legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego." Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja była przedmiotem uprzedniego rozstrzygnięcia przez Burmistrza Strzelec Opolskich, działającego jako organ administracyjny I instancji, który wydał decyzję w sprawie indywidualnej, co z kolei wyłączyło możliwość tego podmiotu jako organu reprezentującego gminę na zewnątrz do wystąpienia ze skargą przed sądem administracyjnym. W tym stanie rzeczy, wniesioną w niniejszej sprawie skargę uznać trzeba za niedopuszczalną i - w konsekwencji - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., czemu dano wyraz w pkt 2 sentencji postanowienia.