I SA/Op 44/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. i W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 24 lipca 2023 r. nr SKO.40.1373.2023.li w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę W. G. K. P. i W. G. [dalej: strona, skarżący] wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 24 lipca 2023 r. nr SKO.40.1373.2023.li, utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Praszki z 1 lutego 2023 r., nr 6/2023, znak [...], ustalającą na rzecz P. sp. z o.o. z siedzibą w W. warunki zabudowy dla inwestycji pn. "Budowa farmy fotowoltaicznej zlokalizowanej na działkach nr a i nr b, w obrębie R., gmina P.". Wskutek zarządzenia Przewodniczącej Wydziału, w piśmie z 2 listopada 2023 r. (w sprawie sygn. akt II SA/Op342/23, a obecnie I SA/Op 44/24) Sąd wezwał W. G. do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenie wpisu od skargi. Stronie doręczono opisane wyżej wezwanie w dniu 6 listopada 2023 r., za zwrotnym potwierdzeniem odbioru (karta 34 akt sądowych). Wezwanie, do dnia wydania niniejszego postanowienia, pozostało bez odpowiedzi. Jak wynika zapisku urzędowego, według stanu na dzień 8 lutego 2024 r., wpis od skargi W. G. nie wpłynął do kasy Sądu ani na rachunek bankowy Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga W. G. podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.) [dalej: ppsa]. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu wniesienia skargi (pkt 2), nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ppsa (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest zaś pismem wszczynającym postępowanie w myśl art. 230 § 2 ppsa. Stosownie do treści art. 220 § 1 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 ppsa). Z kolei skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, na podstawie art. 220 § 3 ppsa. Przywołana wyżej regulacja określa więc wpis jako opłatę sądową, przy czym ustawodawca zastrzega poprzez treść art. 220 § 1 zd. 1 ppsa, że brak opłaty pozbawia sąd możliwości podjęcia jakiejkolwiek czynności na skutek pisma, którego ten brak dotyczy. Tym samym zgodnie z przyjętymi standardami proceduralnymi brak opłaty sądowej w formie wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi (brak fiskalny), którego stwierdzenie obliguje sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Taki bowiem skutek zaniechania w tym zakresie ustala przepis art. 220 § 3 ppsa. Odnosząc powyższą analizę do stanu niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarga była obarczona brakiem formalnym, a w szczególności skarżący nie uiścił wpisu, skutkiem czego (na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału) Sąd wystosował do strony wezwanie do jego usunięcia. Przesyłka sądowa została doręczona skarżącemu, pod adresem zamieszkania podanym w skardze, 6 listopada 2023 r. W konsekwencji, termin 7 dni z art. 220 § 1 ppsa do usunięcia braku fiskalnego skargi upłynął wraz końcem dnia 13 listopada 2023 r. (poniedziałek). Strona nie zastosowała się do wezwania. W takich okolicznościach faktycznych i stanie prawnym sprawy, Sąd stwierdził, że braki formalne skargi nie zostały usunięte z zachowaniem ustawowego terminu, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.