I SA/Op 443/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 sierpnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie umorzenia zaległości z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego i przekazania do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji postanawia : odrzucić skargę. Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu G. P. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 29 sierpnia 2012 r. w przedmiocie uchylenia decyzji o odmowie umorzenia zaległości z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego i przekazania do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 listopada 2012 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270) - /dalej p.p.s.a./, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi. Wezwanie zawierało również pouczenie o prawie i trybie realizacji prawa pomocy. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu 5 grudnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 9 stycznia 2013 r. referendarz sądowy, na podstawie art. 257 p.p.s.a. pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania, z uwagi na niespełnienie warunku złożenia go na urzędowym formularzu. Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2013 r. ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi, wskazując jako podstawę ustalenia wysokości wpisu § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącemu na adres podany w skardze, do rąk dorosłego domownika (syna skarżącego) w dniu 4 lutego 2013 r. W wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 11 lutego 2013 r. wpis nie został uiszczony, co wynika z ustaleń pracownika sekretariatu poczynionych w oddziale finansowo – budżetowym tut. Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie braku skutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej bowiem sytuacji zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu, doręczone skarżącemu w dniu 4 lutego 2013 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jej nieuiszczenia w terminie. Pomimo spełnienia tych wszystkich formalnych przesłanek skutecznego wezwania o uiszczenie wpisu od skargi, skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie wpisu nie uiścił, co sprawia, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.