I SA/Op 449/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu - Krzysztof Błasiak po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Ł. R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 27 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Przedmiotem skargi Ł. R. (dalej jako skarżąca) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 27 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. W związku z tym skarżąca na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązana była - zgodnie z postanowieniami § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Na dalsze koszty w przedmiotowej sprawie składają się opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) - w kwocie 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł (§ 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W dniu 13 grudnia 2017 r. skarżąca uiściła wpis od skargi w kwocie 100 zł. W wyniku rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z 29 grudnia 2017 r. oddalił przedmiotową skargę. Postanowieniem z 13 lutego 2018 r. referendarz sądowy zwolnił skarżącą z obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej z pisemne sporządzenia uzasadnienia wyroku. Wnioskiem sporządzonym na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz.1369) – zwanej dalej p.p.s.a, skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego bądź adwokata. Z treści wniosku wynika, że podstawą utrzymania jednoosobowego gospodarstwa domowego skarżącej są środki pieniężne pochodzące ze świadczenia przedemerytalnego w wysokości 911,60 zł netto, że poza lokalem mieszkalnym o powierzchni [...] m² skarżąca nie posiada żadnego majątku, oraz że ponosi koszty związane z obsługą zobowiązania kredytowego w wysokości 130 zł miesięcznie, a także związane z opłatami za lokal mieszkalny, energię elektryczną, wodę, gaz i usługi telekomunikacyjne w łącznej kwocie 551,07 zł. Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy zważył , co następuje: Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym m.in. zwolnienie od kosztów sądowych w części następuje w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z zacytowanych wyżej przesłanek, instytucja prawa pomocy jako wyjątek od ogólnej zasady ustanowionej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, może być udzielana w szczególnych przypadkach. W tym względzie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, iż prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów przez strony i z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. (zob. postanowienie z 6 października 2004 r., GZ 71/04, ONSA i WSA 2005, nr 1, poz. 8; postanowienie z 15 kwietnia 2008 r., II FZ 106/08, lex nr 471131; postanowienie z 22 maja 2013 r., II OZ 383/13, lex nr 1319081). W ocenie referendarza informacje oraz dane zwarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy jak też wynikające z dokumentów wskazują na wyjątkową sytuację skarżącej w rozumieniu art. 246 § 1, pkt. 2 p.p.s.a. Referendarz uznał bowiem, iż z dochodów uzyskiwanych w gospodarstwie domowym w wysokości 911,0 zł, obciążonych dodatkowo (poza stałymi kosztami utrzymania związanymi z opłatami za lokal mieszkalny, energię elektryczną, wodę, gaz i usługi telekomunikacyjne w wysokości 551,07 zł) wydatkami związanymi z obsługą zobowiązania kredytowego, skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji.