I SA/Op 450/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy Anna Komorowska - Kaczkowska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Ś., S. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu kosztów postępowania postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z 25 czerwca 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, po rozpatrzeniu wniosku E. Ś. i S. Ś. (dalej jako: skarżący, strony) o zwrot kosztów postępowania w kwocie 17,70 zł, na którą składają się koszty wysłania przesyłek poleconych poniesione w postępowaniu przed organem I instancji – odmówiło skarżącym zwrotu ww. kosztów postępowania. Postanowienie to zawierało pouczanie, że przysługuje na nie zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, w terminie 7 dni od daty jego otrzymania. Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 czerwca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) – dalej "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 25 czerwca 2021 r., od którego nie zostało wniesione zażalenie, a więc strony wystąpiły ze skargą do sądu, mimo że przysługiwał im wymieniony w art. 52 § 2 p.p.s.a. środek zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Od zaskarżonego postanowienia Kolegium z dnia 25 czerwca 2021 r. przysługiwało skarżącym zażalenie, co wnika z art. 270a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm. – zwanej dalej O.p.), zgodnie z którym, w sprawie kosztów postępowania wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie. Zgodnie natomiast z art. 239 O.p. w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. W konsekwencji powyższego, w myśl art. 221 § 1 O.p. w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, dyrektora izby administracji skarbowej lub przez samorządowe kolegium odwoławcze odwołanie (zażalenie) od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym. W konsekwencji uznać należy, iż wniesienia przez skarżących skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie organu I instancji, na które nie wniesiono uprzednio zażalenia, jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.