I SA/Op 460/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi małoletniej N. K. reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego D. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 19 sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności spadkobiercy za zaległe zobowiązania podatkowe postanawia: odrzucić skargę W związku ze skargą wniesioną przez małoletnią N. K., reprezentowaną przez przedstawiciela ustawowego D. K. (dalej jako strona, skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 19 sierpnia 2019 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności spadkobiercy za zaległe zobowiązania podatkowe, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 października 2019 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, stosowanie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jego uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie. Równocześnie, zarządzeniem z tej samej daty, wezwano stronę do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przez podanie numeru PESEL. Również w tym przypadku zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Powyższe wezwania doręczono przedstawicielowi ustawowemu strony, D. K. w dniu 26 października 2019 r. (sobota), co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, znajdującego się w aktach sprawy (k. 33 akt sądowych). W wyznaczonym terminie, który upłynął z dniem 4 listopada 2019 r. strona nie wniosła wymaganej opłaty ani nie uzupełniła braku formalnego skargi poprzez nadesłanie numeru PESEL. W piśmie z dnia 29 października 2019 r. przedstawiciel ustawowy skarżącej, wskazał, że cofa wniesioną skargę i wnosi o zakończenie postępowania w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. Oceniając dopuszczalność wniesionej skargi wskazać należy, że zawierała ona brak formalny w postaci niepodania numeru PESEL strony. Obowiązek w tym zakresie wprowadza art. 46 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w którym wymieniono enumeratywnie elementy pierwszego pisma wnoszonego do sądu (w tym skargi), wśród których znalazł się numer PESEL strony skarżącej będącej osobą fizyczną (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a.). Stosownie natomiast do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Taka natomiast sytuacja zachodzi w przypadku pisma procesowego szczególnego rodzaju, jakim jest skarga, gdyż konsekwencją nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi jest jej odrzucenie (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Niezależnie od powyższego należy wskazać, że strona była zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi. Podstawę prawną do wezwania o wpis sądowy w tym zakresie stanowi przepis art. 220 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało doręczone przedstawicielowi ustawowemu strony w dniu 26 października 2019 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanych czynności upłynął zatem z dniem 4 listopada 2019 r. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu do dokonania opisanych czynności, braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione. W konsekwencji skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia. Odnośnie wniosku przedstawiciela ustawowego związanego z cofnięciem skargi, wyjaśnić należy, że w ocenie Sądu nie można uznać za skuteczne cofnięcie skargi, która nie została skutecznie wniesiona. Tym samym Sąd podziela stanowisko w tej kwestii wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 stycznia 2008, o sygn. akt. I OSK 1829/07. Za przyjęciem tego poglądu przemawiałby również fakt, że sąd rozpatrując cofnięcie skargi musiałby dokonać oceny czy nie jest ona niedopuszczalna. Oznacza to, że musiałby zbadać czy decyzja administracyjna objęta skargą nie zawiera wad kwalifikowanych powodujących jej nieważność, a więc w tak określonym zakresie merytorycznie rozpoznać sprawę sądowoadministracyjną. W sytuacji gdy skarga zawiera braki formalne, należy uznać to za niedopuszczalne. Analizując opisany wyżej stan faktyczny Sąd postanowił odrzucić skargę i nie rozpatrywać cofnięcia skargi, które uznał za nieskuteczne.