I SA/Op 461/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka cywilna A. K. - D. K. w L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 23 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji postanawia: odrzucić skargę W związku ze skargą wniesioną przez A spółka cywilna A. K. - D. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 23 kwietnia 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. z dnia 3 listopada 2009 r. w przedmiocie uznania za nieuzasadniony zarzut spółki co do błędu w osobie zobowiązanego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału tut. Sądu z dnia 31 stycznia 2011 r. pismem z dnia 1 lutego 2011 r. wezwano skarżącą Spółkę do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100,00 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Wezwanie to, skierowane na adres skarżącej wskazany w skardze, po jego dwukrotnym awizowaniu w dniu 4 lutego 2011 r. i w dniu 14 lutego 2011 r. – co wynika ze zwrotnego poświadczenia jego odbioru - zostało zwrócone nadawcy. Z uwagi na powyższe uznano je za doręczone w trybie określonym w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1273 ze zm.) – dalej jako: [p.p.s.a.]. Tym samym siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego wpisu upłynął w dniu 20 lutego 2001 r., jednak w zakreślonym terminie skarżąca wpisu nie uiściła. Opisane wyżej wezwanie z dnia 31 stycznia 2011 r. było kolejnym (drugim) wezwaniem do uiszczenia wpisu w związku z wniesioną skargą, gdyż pierwsze zostało mylnie skierowane przez Sąd do jednego ze wspólników spółki cywilnej A. K. w związku z uznaniem, iż wnoszącym skargę jest wspólnik, a nie spółka cywilna jako podmiot zgłaszający zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym. W wyniku tego pierwszego wezwania wpis od skargi także nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Jednakże zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenie wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednak w przypadku, gdy należna opłata, pomimo wezwania, nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania, to zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., podlegają one odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skierowane na adres skarżącej podany w skardze i nie zostało przez nią odebrane mimo dwukrotnego awizowania w dniach 4 i 14 lutego 2011 r. Zarazem poinformowano adresata pisma o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej w L., a zawiadomienie o powyższym umieszczono na drzwiach adresata, co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru wezwania znajdującego się w aktach sprawy (k. 94 akt sądowych). Wobec spełnienia wymogów przewidzianych w art. 73 p.p.s.a. skutek doręczenia nastąpił z upływem 14-dniowego terminu liczonego od dnia pierwszego awizowania, a zatem z dniem 18 lutego 2011 r. Tym samym wpis winien być uiszczony najpóźniej do dnia 25 lutego 2011 r., jednak skarżąca we wskazanym terminie wpisu nie uiściła. Ponieważ wezwanie do uiszczenia wpisu zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niedopełnienia wymogów w nim wskazanych, było jasne w swej treści i zostało doręczone zgodnie z art. 73 p.p.s.a., skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. Wskazać też należy, iż wezwanie o uiszczenie wpisu z dnia 1 lutego 2011 r. zostało prawidłowo skierowane do spółki jako do strony skarżącej, albowiem według stanowiska zajętego w zaskarżonym postanowieniu zobowiązanym – w rozumieniu art. 1a pkt 20 u.p.e.a. - była w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym spółka cywilna A w L. Zgodnie z tym przepisem, zobowiązanym jest osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej albo osoba fizyczna (...), która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym. Jak natomiast stanowi art. 25 § 3 p.p.s.a., zdolność sądową, rozumianą jako zdolność do występowania przed sądem administracyjnym jako strona (art. 25 § 1 p.p.s.a.), mają także inne jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, jeżeli przepisy prawa dopuszczają nałożenie na te jednostki obowiązków lub przyznania uprawnień lub skierowania do nich nakazów i zakazów, a także stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Cechę zdolności sądowej skorelowano zatem ze zdolnością nabywania praw lub obowiązków w postępowaniu przed organem administracji publicznej. W zaskarżonym postanowieniu organy zajęły stanowisko, że obowiązek realizacji obowiązku spoczywał na spółce cywilnej, i ten podmiot został uznany za zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, czego dowodzi tego sposób wypełnienia tytułu wykonawczego adekwatny do art. 27 § 2 u.p.e.a. Oznacza to, że również w postępowaniu sądowym to spółka cywilna jest stroną postępowania, a skoro posiadała ona podmiotowość administracyjnoprawną, ma także zdolność sądową w postępowaniu przed sądem administracyjnym i dlatego do niej winno być skierowane wezwanie do uzupełnienia braków skargi, co prawidłowo uczyniono w wezwaniu z dnia 1 lutego 2011 r. Mimo tego kolejnego wezwania wpis nie został jednak uiszczony, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Z powyższych przyczyn skargę odrzucono.