I SA/Op 465/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Bogusz Sędzia WSA Marta Wojciechowska (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Maria Żymańczyk po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2017 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. Z. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne postanawia: umorzyć postępowanie. Skarżący E. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne. Pismem procesowym z dnia 7 grudnia 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Opolu wniósł o umorzenie postępowania sądowego, informując, że decyzją z dnia 30 listopada 2016 r. Prezes ZUS stwierdził nieważność decyzji z dnia 27 września 2016 r., która stanowiła przedmiot zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie sądowe zainicjowane skargą strony należało umorzyć. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) –/dalej w skrócie ppsa/ sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż cofnięcie skargi lub śmierć strony przy braku następstwa prawnego. Z bezprzedmiotowością postępowania w tym rozumieniu mamy do czynienia, gdy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, kiedy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności), względnie w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja została zaskarżona, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 ppsa i uchylenia jej, wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (por. T.Woś, H Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LexisNexis Warszawa 2008 str. 581 oraz podane tam orzecznictwo). Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja z dnia 27 września 2016 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne, została wyeliminowana z obrotu prawnego na skutek stwierdzenia jej nieważności przez Prezesa ZUS decyzją z dnia 30 listopada 2016 r. Tym samym w sprawie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania z powodu określonego w art. 161 § 1 pkt 3 ppsa. Skoro bowiem stanowiąca przedmiot skargi decyzja organu rentowego pozbawiona została bytu prawnego, bezprzedmiotowa stała się także sądowa kontrola tego rozstrzygnięcia. Z tych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono, jak w sentencji.