I SA/Op 468/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...]nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia na postanowienie w sprawie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych na poczet zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych postanawia : odrzucić skargę Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu S. M. zaskarżyła postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia na postanowienie w sprawie zaliczenia nadpłaty z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych na poczet zaległości z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych. Zarządzeniem z dnia 28 października 2009 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jej odpisu, poświadczonego za zgodność z oryginałem, wraz z załącznikami. Do wykonania powyższego wezwania zakreślono stronie siedmiodniowy termin, informującą jednocześnie, że nieusunięcie powyższego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie spowoduje jej odrzucenie. Równocześnie doręczono skarżącej odpis zarządzenia z tej samej daty o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Powyższe oba wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 9 listopada 2009 r., za zwrotnym potwierdzeniem ich odbioru. Mimo, iż wyznaczony stronie termin upłyną z dniem 16 listopada 2009 r. (poniedziałek), w tym czasie strona nie uzupełniła zarówno braków formalnych skargi jak i nie uiściła stosownego wpisu sądowego. Dopiero w dniu następnym tj. 17 listopada 2009r. skarżąca złożyła w biurze podawczym WSA w Opolu pismo datowane przez nią samą na dzień 14.11.2009 r., zawierające jej odniesienie się do udzielonej przez organ odpowiedzi na skargę. W piśmie tym dodatkowo zwróciła się o "umorzenie kosztów sądowych" dołączając wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych sporządzony na druku przesiedzianym w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości w postępowaniach przed sądami powszechnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył co następuje: Złożona w niniejszej sprawie skarga dotknięta była dwojakiego rodzaju brakami: formalnym, gdyż nie dołączono do niej egzemplarza odpisu skargi, celem doręczenia stronie przeciwnej oraz fiskalnym – gdyż nie uiszczono od niej należnego wpisu. Zarówno zarządzenie o wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu jak i wezwanie do usunięcia braków formalnych zostały stronie skutecznie doręczone w dniu 9 listopada 2009 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Bezspornym jest również, iż w wyznaczonym terminie obydwa te braki skargi nie zostały uzupełnione. Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej: [p.p.s.a.], sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż mimo doręczenia stronie wezwania do usunięcia braku formalnego skargi (przez nadesłanie poświadczonego za zgodny z oryginałem jej odpisu wraz z załącznikami), zawierającego pouczenie o skutku niedopełnienia powyższego obowiązku, stwierdzone uchybienie nie zostało usunięte w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania Już tylko z tej przyczyny skarga podlegała odrzuceniu. Dodatkowo wskazać należy, że mimo upływu wyznaczonego terminu nie uiszczono również należnego wpisu od skargi. Jak zaś stanowi art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby w terminie tygodniowym od doręczenia mu wezwania uiścił należną opłatę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeśli pismem tym jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia ( art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. ). Jak wynika z akt sprawy, wezwanie o zapłatę wpisu zostało prawidłowo doręczone skarżącej w dniu 9 listopada 2009 r., wobec czego termin do uiszczenia żądanego wpisu od skargi upłynął z dniem 16 listopada 2009 r. W zakreślonym terminie strona wpisu należnego od skargi nie uiściła. W tym miejscu zauważyć należy, iż fakt złożenia przez skarżącą w dniu 17 listopada 2009 r., a więc już po upływie terminu do uiszczenia wpisu, wniosku o prawo pomocy pozostawał bez znaczenia dla oceny kwestii uchybienia terminu do uiszczenia wpisu. Wprawdzie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują określonego terminu do wniesienia wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych, gdyż jak stanowi art. 243 § 1 p.p.s.a prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania, niemniej jednak, aby skutecznie przerwać bieg terminu do uiszczenia wpisu, wniosek o przyznanie prawa pomocy musi być złożony przed upływem wyznaczonego terminu do jego uiszczenia wpisu. Jak wskazuje komentarz J. P. Tarno, Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa, 2004 r., s. 314-315, "Strona wezwana do uiszczenia opłaty sądowej może skutecznie wnieść wniosek o zwolnienie jej od kosztów postępowania w siedmiodniowym terminie udzielonym jej przez sąd w wezwaniu do uiszczenia opłaty". Tym samym aby uznać, że doszło do wywiązania się z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w wyznaczonym dla tej czynności terminie musi dojść, albo do rzeczywistego jego uregulowania na konto sądu, albo też w tym terminie musi zostać złożony ( nadany w polskiej placówce pocztowej) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, sporządzony na obowiązującym w postępowaniu sądowoadministracyjnym druku urzędowym PPF. Reasumując, strona może składać swój wniosek w dowolnym czasie w toku trwającego postępowania, niemniej jednak zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu ma skutek wyłącznie na przyszłość, dotyczy bowiem tylko tych kosztów sądowych, których termin uiszczenia przypada po dniu wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. Zwolnienie to nie niweczy skutków procesowych nieuiszczenia przez stronę tych kosztów, których termin zapłaty upłynął przed dniem wniesienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w rozważanym zakresie. Tak więc złożony w dniu 17 listopada 2009 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy nie mógł wywołać skutków prawnych w postaci przerwania biegu terminu do uiszczenia wpisu, a zatem fakt jego wniesienia nie ma wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia. Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji