I SA/Op 47/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 10 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku od środków transportowych postanawia odrzucić skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 31 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę J. G. wniesioną na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 10 grudnia 2010 r. , nr [...] wydane w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku od środków transportowych Powyższy wyrok wraz z jego uzasadnieniem doręczono ustanowionemu w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnikowi skarżącego adwokat A. N., która w dniu 21 lipca 2011 r. złożyła do akt sprawy opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej Wyrok ten stał się natomiast przedmiotem zaskarżenia skargą kasacyjną z dnia 27 lipca 2011 r. sporządzoną osobiście przez samego skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z brzmieniem art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych także przez doradcę podatkowego. Przepis ten wprowadza zatem tzw. przymus adwokacko-radcowski, oznaczający bezwzględny obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez wskazanych powyżej fachowych pełnomocników (z okoliczności sprawy nie wynika, aby skarga kasacyjna była sporządzona przez podmioty wskazane w § 2 art. 175 p.p.s.a.). Uchybienie obowiązkowi sporządzenia skargi kasacyjnej przez określony ustawowo krąg podmiotów nie stanowi zarazem braku formalnego takiej skargi, który mógłby być uzupełniony po uprzednim wezwaniu do uzupełnienia takich braków. W doktrynie i orzecznictwie ugruntował się bowiem pogląd, że sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez stronę stanowi jej nieusuwalny brak i prowadzi do jej odrzucenia na podstawie art. 178 p.p.s.a. stanowiącego, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Skoro więc skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżącą jest dotknięta nieusuwalnym brakiem, podlegała ona odrzuceniu na podstawie przytoczonego powyżej przepisu. Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.