I SA/Op 47/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej E. Ś. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu z dnia 8 stycznia 2018r., sygn. akt I SA/Op 47/17 w sprawie ze skargi E. Ś., S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 marca 2016 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia: odmówić uzupełnienia postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt I SA/Op 47/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie: [P.p.s.a], oddalił skargę E. Ś. i S. Ś. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012r. Odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem ,został skutecznie doręczony w dniu 30 listopada 2017 r. (k. 140 akt sądowych) skarżącemu S. Ś., jako jedynej stronie która złożyła w tym względzie stosowny wniosek. Od wyżej opisanego wyroku E. i S. Ś., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli w dniu 3 stycznia 2018r. skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2018r. Sąd, podstawie art. 178 P.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną E. Ś.(dalej skarżąca), albowiem została ona złożona, pomimo nie złożenia przez nią wniosku o sporządzenie uzasadnienia skarżonego obecnie wyroku tut. Sądu z dnia 11 października 2017 r., Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej – adwokatowi M. B. - w dniu 11 stycznia 2018r. Pismem z dnia 20 stycznia 2018r. skarżąca, wniosła na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. o uzupełnienie powyższego postanowienia, które według niej nie zawiera rozstrzygnięcia o "całości praw obywatela i podatnika solidarnego, a dotyczącego odrzucenia wspólnej solidarnej skargi kasacyjnej współwłaścicieli łącznych nieruchomości i nie zamieścił w tym postanowieniu dodatkowego orzeczenia, rozstrzygnięcia, które według przepisów ustawy powinien był Sąd zamieścić z urzędu". Uzasadniając swoje żądanie skarżąca wskazała na naruszenie przez Sąd art. 178 p.p.s.a. poprzez niewezwanie jej do usunięcia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie oraz art. 140 § 2 P.p.s.a. poprzez niedoręczenie z jej z urzędu wyroku z dnia 11 października 2017 r., oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012r., w sytuacji gdy jej nieobecność na rozprawie, spowodowana była poważną chorobą. Wskazał też na naruszenie art. 45 Konstytucji RP w zakresie jej prawa do solidarnej skargi kasacyjnej. Uważa również, że sentencji postanowienia o odrzucenie skargi kasacyjnej nie wynika czy odrzucono ją w całości czy też części i ewentualnie jakiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Powyższy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie art. 157 § 1 P.p.s.a., w związku z art. 166 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia z urzędu postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Należy jednak wskazać, że instytucja uzupełnienia postanowienia może dotyczyć jedynie ściśle określonych kwestii, które odnoszą się wyłącznie do sentencji postanowienia, nie zaś do jego uzasadnienia. Z powyższego przepisu wynika, że możliwość uzupełnienia orzeczenia sądu dotyczy uzupełnienia postanowienia w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, a po drugie jeżeli nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przy czym wskazać należy, że z sytuacją kiedy sąd nie orzekł o całości skargi mamy do czynienia wówczas, gdy sąd pominął w postanowieniu niektóre akty lub czynności objęte skargą i orzekł co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniosek o uzupełnienie może być również zgłoszony, jeżeli sąd nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów powinien zamieścić z urzędu. Poza tymi przesłankami strona musi zachować termin 14 dni, w ciągu którego winna zgłosić wniosek o uzupełnienie postanowienia Termin ten liczony jest od dnia doręczenia postanowienia z urzędu. W myśl art. 157 § 1a wniosek, o którym mowa w § 1, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym. W rozpoznawanej sprawie badanie wniosku należy rozpocząć od stwierdzenia, że pomimo zachowania terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie postanowienia, nie ma podstaw do jego uwzględnienia. W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały bowiem wbrew twierdzeniom skarżącej, podstawy do zastosowania art. 157 § 1 P.p.s.a., gdyż sentencja objętego wnioskiem o uzupełnienie postanowienia z dnia 8 stycznia 2018r. zawiera przewidziane w art. 178 P.p.s.a. rozstrzygniecie o odrzucenie skargi kasacyjnej z precyzyjnym wskazaniem, że dotyczy ono skargi kasacyjnej E. Ś. W tym stanie rzeczy, brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia żądania skarżącej w części dotyczącej uzupełnienia treści samego rozstrzygnięcia zwartego w sentencji spornego postanowienia Sądu. Ponieważ uzupełnić można tylko sentencję postanowienia, a nie jego uzasadnienie, również w pozostałym zakresie wniosek skarżąca nie mógł podlegać rozpoznaniu Należy bowiem zauważyć, że art. 157 § 1 P.p.s.a. tego typu wniosku o uzupełnienie uzasadnienia postanowienia nie przewiduje. Gramatyczna wykładnia tego przepisu pozwala wyłącznie na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie postanowienie, a nie jego uzasadnienie (por. komentarz do art.157, B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IV., str. 445 – 446; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343). Złożony zatem na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a wniosek o uzupełnienie postanowienia nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadniania (por. J. Jagielski [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2011 r., str. 561). Uzasadnienie bowiem podporządkowane jest pewnym założeniom metodycznym, o których decyduje sporządzający je sędzia. Ewentualne jego braki mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego (por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2008 r., II Oz 1361/07, LEX nr 348205). Również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie jest jednoznaczne i wskazuje, że z przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie wynika uprawnienie stron do wystąpienia o uzupełnienie uzasadnienia wyroku. Wniosek oparty na art. 157 § 1 p.p.s.a. może jedynie dotyczyć samego rozstrzygnięcia a więc sentencji wyroku (postanowienia), a nie jego uzasadnienia (por. postanowienia NSA z dnia 6 marca 2008 r., I OSK 1664/06; z dnia 12 stycznia 2010 r., II OSK 80/07, z dnia 22 października 2008 r., II OSK 27/08; z dnia 20 lipca 2005 r., II OZ 608/05; z dnia 28 października 2010 r., II FSK 735/09, wszystkie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd zawraca również uwagę, iż znaczna część z przywołanej we wniosku o uzupełnienie postanowienia tut. Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej w stosunku do skarżącej, w ogóle nie mieści się w dyspozycji art. 157 § 1 P.p.s.a. Dotyczy to między innymi, zawartej we wniosku argumentacji mającej wskazywać na naruszenie 178 p.p.s.a. poprzez niewezwanie skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie oraz art. 140 § 2 P.p.s.a. poprzez niedoręczenie z jej z urzędu wyroku z dnia 11 października 2017 r., oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu w przedmiocie ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2012r., w sytuacji gdy jej nieobecność na rozprawie, spowodowana była poważną chorobą, czy też naruszenie art. 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Końcowo Sąd wskazuje, iż odnoście dalszych żądań skarżącej, dotyczących udzielenia jej informacji dotyczącej sposobu doręczenia wyroku z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt I SA/Op 47/17 pozostałym stron postępowania, ta kwestia wykracza poza zakres, wniosku o uzupełnienie orzeczenia. Okoliczność tą strona może uzyskać w ramach przysługującego jej prawa do zapoznania się z aktami sprawy. Mając na uwadze szybkość postępowania sądowego i konieczność przekazania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, skargi kasacyjnej wniesionej skutecznie przez drugiego ze skarżących – S. Ś. - Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 141 § 2 P.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia. Wyrok zatem doręcza się w tej sytuacji wyłącznie stronie która zwróci się ze stosownym wnioskiem. Z urzędu Sąd doręcza odpis sentencji wyroku wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego, jedynie stronie działającej bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.