I SA/Op 475/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gerard Czech po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 marca 2013 r. – sygn. akt I SA/Op 280/12 w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 maja 2012 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne na 2012r. i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego A. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 30 maja 2012 r., Nr [...], uchylającą decyzję ustalającą łączne zobowiązanie pieniężne na 2012 r. i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Op 280/12, Sąd odrzucił skargę. Postanowienie to stało się prawomocne od dnia 7 maja 2013 r. W dniu 23 czerwca 2014 r. A. W. wniósł skargę o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt I SA/Op 280/12. W złożonej skardze nie wskazał jednak podstawy na jakiej domaga się wznowienia przedmiotowego postępowania, terminu w jakim dowiedział się o zaistnieniu podstawy wznowienia, ani jej uzasadnienia. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wezwał skarżącego - pismem z dnia 25 czerwca 2014 r. - do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez wskazanie ustawowej podstawy wznowienia, jej uzasadnienie oraz podanie, kiedy dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia, jak również do podania czego się, składając skargę, domaga. Przesyłka zawierająca to wezwanie została zwrócona do Sądu w dniu 21 lipca 2014 r., jako niepodjęta przez skarżącego, a z adnotacji poczty zamieszczonych na kopercie i na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wynikało, że była ona dwukrotnie awizowana, za pierwszym razem w dniu 1 lipca 2014 r., za drugim - w dniu 9 lipca 2014 r. Z tego też powodu uznano, że korespondencja adresatowi została skutecznie doręczona w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., w dniu 15 lipca 2014 r. Zatem zakreślony termin do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania upłynął w dniu 22 lipca 2014 r. (wtorek), jednak w okresie tym skarżący żądanych braków nie uzupełnił. W lakonicznym piśmie złożonym osobiście w dniu 30 lipca 2014 r. w tut. Sądzie zatytułowanym "uzupełnienie", skarżący podał, że podstawy i powody jego żądania są znane i oczywiste. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Instytucję wznowienia postępowania regulują przepisy Działu VII - art. 270-285 p.p.s.a. Zgodnie z art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w Dziale VII p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Kolejne przepisy, poczynając od art. 271 do 273 p.p.s.a., wskazują przypadki, w których można żądać wznowienia postępowania, przy czym dokonują tego w sposób taksatywny, co oznacza, że podstawę wznowienia mogą stanowić tylko zdarzenia w nich wymienione. I tak, art. 271 p.p.s.a. stanowi, że można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Po myśli art. 272 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Ponadto, stosownie do § 3 tej regulacji, można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Z kolei zgodnie z art. 273 § 1 p.p.s.a., można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można też żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2). Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§ 3). Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się - na mocy art. 276 p.p.s.a. - odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli inaczej nie stanowią przepisy o wznowieniu, uregulowane w Dziale VII. Natomiast mając na względzie wymogi formalne, skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 w zw. z art. 276 p.p.s.a.), a ponadto zawierać - stosownie do art. 279 p.p.s.a. - oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Podanie podstawy wznowienia następuje przez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 p.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast, uzasadnienie podstawy wznowienia winno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i (przy przyczynach restytucyjnych) wpływu na rozstrzygnięcie, jaki wywiera istnienie tych okoliczności (tak: H. Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., s. 1160-61). Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Natomiast, w sytuacjach określonych w art. 272 § 1 i § 3 p.p.s.a., skargę winno się wnieść w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Wskazane wyżej wymogi co do zakresu, podstawy i dopuszczalności wznowienia postępowania podlegają ocenie, bowiem, zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, a w razie braku jednego z tych wymagań odrzuca wniosek. Badanie, o którym mowa w przywołanym przepisie następuje w pierwszym etapie postępowania i nie dotyczy oceny zasadności skargi o wznowienie. Dopiero bowiem skarga wniesiona w terminie i oparta na ustawowej przesłance wznowienia zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę, celem jej merytorycznego rozpatrzenia. Z uwagi na to, że złożona w przedmiotowej sprawie skarga o wznowienie postępowania nie zawierała podstaw wznowienia, tut. Sąd wezwał skarżącego, do uzupełnienia tego braku formalnego skargi w terminie 7 dni, przez wskazanie ustawowej podstawy wznowienia i jej uzasadnienia oraz podanie, kiedy dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Wezwanie w tym zakresie zostało stronie skutecznie doręczone w dniu 15 lipca 2014 r., w trybie art. 73 § 4 p.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem, pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo). Termin do uzupełnienia skargi o wznowienie rozpoczął więc bieg w dniu 16 lipca 2014 r. i upłynął z dniem 22 lipca 2014 r. (wtorek). W zakreślonym jednak terminie skarżący nie określił podstaw wznowienia, a co za tym idzie nie wskazał także ich uzasadnienia, ani też nie podał, kiedy dowiedział się o okolicznościach uzasadniających wznowienie oraz nie wskazał czego, żądając wznowienia postępowania się domaga. Skoro więc skarżący nie uzupełnił braków skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Op 280/12, to tym samym uznać należało, że brak jest podstaw do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Brak tych podstaw polega nie tylko na nieprzytoczeniu określonego przepisu, ale również na niewskazaniu okoliczności pozwalających na ustalenie, że określona w przepisach podstawa wznowienia istnieje. W tym stanie sprawy, na podstawie art. 280 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 276 p.p.s.a., należało orzec o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego.